การสัมผัสดูอารมณ์ของคนเรามีหลายประการเช่นเมื่อมีความโกรธเฝ้าดูอารมณ์เร่าร้อนที่ผ่านออกมา...จากจิตใจ...ขณะที่มีอารมณ์สนุกสนาน...

เมื่อวานผมติดประชุม...พอยามค่ำคืนต้องทำหน้าที่ของความเป็นพ่อดูแลลูก ๆ เพราะแม่ของลูกเข้าเวรดึก...เป็นอาชีพของพยาบาล...

การสัมผัสดูอารมณ์ของคนเรามีหลายประการเช่นเมื่อมีความโกรธเฝ้าดูอารมณ์เร่าร้อนที่ผ่านออกมา...จากจิตใจ...ขณะที่มีอารมณ์สนุกสนาน...

อารมณ์ที่ปนเสียงหัวเราะออกมามันสดใสงดงาม  ถึงแม้เป็นสิ่งที่เป็นนามธรรมก็ยังสัมผัสได้เด่นชัด...ช่วงตีสี่ผมตื่นขึ้นมาเพราะลูกชายคนเล็กร้องไห้ 

 ลุกขึ้นมาโอบกอดลูกน้อยเสียงสะอื้นอ้อนเว้าวอนแบบงัวเงียสัมผัสลมหายใจปรนเสียงร้องไห้ที่ไร้เหตุผล...ขณะวางลงก็ร้องเสียงดังอีก...

ผมเลยลุกยืนยกลูกชายตัวน้อย ๆขึ้นเอาหัวคางพาดบ่าดูเหมือนเสือซีต้านอนพาดบนกิ่งไม้อย่างนั้นแหละ  ผมเดินรอบในบ้านยามตีสี่ถึงตีห้าแบกลูกน้อย ๆไว้บนบ่า...

เสียงแห่งความหลับมาเยือนลมหายใจแห่งความรักความพึงพอใจของลูกที่สัมผัสได้จากการหายใจรดต้นคอของพ่อ...เป็นลมหายใจที่สดชื่น...

ช่วงที่ลูกยังไม่หลับน้ำหนักดูไม่เท่าไหร่แต่พอหลับแล้วมีน้ำหนักทิ้งลงบนบ่าของพ่อเพิ่มอีกหลายกิโล 

โอ้เจ้าเด็กน้อย…จะรู้ไหมว่าวันนี้พ่อต้องอดนอนและเหนื่อยเพื่อเจ้านะจะบอกให้…