รู้เรื่องของคนอื่นไปหมด...แต่ไม่รู้เรื่องของตนเอง 
ครูอ้อยเคยได้ยินกลุ่มคำนี้บ่อยมาก 
ถามว่าเงินเดือนของเธอเท่าไร  สามีเธอหล่ะ  ลูกๆล่ะ  ทำงานอะไรกัน   ถามไปถึงไหนถึงหนึ่ง
พอหันมาถามเรื่องตนเอง  คำตอบก็คือ....ไม่รู้....
เมื่อคราวที่มีอะไรเกิดขึ้นมา  จะต้องมีคนอยากรู้เรื่องราวของคนอื่น 
รู้แค่นี้  ก็ระบายสีให้เปื้อนเปรอะไปหมด 
ปากยื่นปากยาว  ทั้งที่ความผิดปกตินั้นเป็นเรื่องธรรมดาเสียเหลือเกิน 
แต่เนื่องจากความไม่เท่าเทียมกันในสังคม  ความผิดนี้จึงเสมือนว่า..รุนแรงเสียเต็มประดา..
อยากรู้ไหม..ว่าเรื่องอะไร..เห็นไหมคะ  ความอยากรู้เกิดขึ้นมาอีกแล้ว...ที่นี่ 
ทำอะไรก็ทำได้  แต่...อย่าดีเกิน
ทำอะไรก็ทำได้  แต่....อย่าเด่นกว่า
เรียนเชิญสนับสนุน  หรือ คัดค้านได้