ความรู้สึกตัวแบบไม่ตั้งใจจะรู้จึงจะเกิดความรู้ได้จริง

   ถ้าพูดถึงความรู้สึกตัวทุกคนจะมีประสบการณ์ในเรื่องนี้กันแล้วทั้งนั้น จึงขอแบ่งความรู้สึกตัวใว้ 3 แบบดังนี้

  1.  ความรู้สึกตัวทั่วไปไร้รูปแบบ     บางครั้งก็มีอาการใจลอยไปตามเรื่องที่คิด บางครั้งก็ตั้งใจ จดจ่อกับสิ่งที่ทำเมื่อสิ่งนั้นสำคัญและยาก บางครั้งก็หลงตามสิ่งที่ปรากฏกับเรา ถ้าพบของชอบก็อยากให้เกิดความรู้สึกนานๆ เจอของไม่ชอบก็อยากให้ความรู้สึกนั้นไปให้พ้นๆ มีทั้งข่ม ทั้งบังคับก็มี คงไม่มีใครปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นประจำทั่วไป
  2. รู้สึกตัวแบบตั้งใจ     จะเกิดจากการพยายามคุมความรู้สึกให้อยู่กับกาย ใจ ของตนแบบจดจ่อ เพื่อให้เห็นสิ่งที่เกิดกับกาย ใจ ของเรา จะมีอาการเกิดความรู้สึกอึดอัด มึนตื่อๆ   และ หนักๆ
  3. รู้สึกตัวแบบธรรมชาติ   เพียงรู้สึกว่ารู้ กับสิ่งที่กำลังปรากฏ ทางกาย ใจ  แบบไม่ตั้งใจจะรู้  เป็นความรู้สึกที่โล่ง สบาย ไร้ภาระ เบาๆ

  ถ้าเราต้องการใช้ความรู้สึกตัวเพื่อการมีสติในการรู้ตัวเพื่อให้เกิดปัญญา แบบเมื่อรู้ก็ไม่ปรุงแต่ง หรือหลงตามสิ่งที่ปรากฏนั้น เป็นเพียงสักแค่รู้ก็เท่านั้น ไม่มีการเพ่ง ไม่มีการกำกับ ไม่มีการบังคับสิ่งที่ปรากฏนั้น จนเห็นจริงว่าสิ่งนั้นๆว่าเกิดขึ้นจากเหตุและดับจากเหตุไปเองจริงๆตามเหตุและปัจจัยของมัน เนื่องจากสิ่งที่ปรากฏทั้งหลายก็เป็นเพียงรูป นาม และเป็นสิ่งที่ต้องรู้ โดยไม่ต้องละ ให้มันละไปด้วยตัวของมันเองและก็ต้องใช้ความรู้สึกแบบที่ 3 ครับ  ซึ่งจัดว่าเป็นความรู้สึกที่เหมาะในการทำให้เกิดปัญญานั่นเองครับ....