GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วัฒนธรรมการเรียนรู้ : บันทึกไว้สอนตน 44

คนเราไม่สามารถจะคิดถึงความหวานของแตงโมได้ ถ้าเกิดมาเรายังไม่เคยกินแตงโมหวานเลย

บันทึกไว้สอนตน 

1 .  คนเราจะสงสัยความสงสัยของตนไม่ได้  เพราะตัวเราในฐานะเป็นสิ่งที่รู้จักคิดดังคำกล่าวที่ว่าฉันคิดฉันจึงมีอยู่

 

2 .  คนเราไม่สามารถจะคิดถึงความหวานของแตงโมได้  ถ้าเกิดมาเรายังไม่เคยกินแตงโมหวานเลย

 

3 .  คนที่มีตาบอดมาแต่กำเนิดจะไม่มีวันเห็นสีต่าง ๆตามจินตนาการได้เลย

 

4 .  พุทธปรัชญามองว่าทุกสิ่งในโลกอยู่อย่างมีเงื่อนไขคือ สิ่งหนึ่งมีทั้งแง่มีอยู่จริงและไม่มีอยู่จริงเหมือนรถมีอยู่จริง  ถ้าส่วนประกอบต่าง ๆรวมกันอยู่

 

5 .  ในความคงเดิมมีอะไรบางอย่างที่เป็นตัวตน  เช่น  เมื่อ 35 ปีก่อนกับขณะนี้ก็ยังมีคนจำผมได้ทั้ง ๆที่ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป

 

6 .  พุทธปรัชญาจะมองปัญหาที่สืบเนื่องติดต่อกันไป เช่น  คนปล้นธนาคารเมื่อวานนี้กับคนที่ตำรวจจับวันนี้ไม่แตกต่างกัน  เพราะความมีอยู่มันสืบเนื่องต่อกันมาคือถ้าไม่มีคนปล้นเมื่อวานก็ไม่มีการจับวันนี้

 

7 .  เมื่อรู้สึกอยากในสิ่งใดแล้วสิ่งนั้นเป็นของฉันขึ้นมาทันที  ต้นตอมาจากตัณหา  ถ้าเราถอนตัณหาได้ก็หมดทุกข์

 

8 .  ผู้กระทำการกับผู้รับผลของการกระทำเป็นคนละคนกันหรือไม่ ?

 

9 .  เมื่อสิ่งทั้งปวงเป็นอนัตตาเราก็ไม่ควรยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นตัวตนของเราเพราะถ้าเข้าไปยึดมั่นแล้วจะเกิดความทุกข์

 

ด้วยความปรารถนาดี 

 จาก... umi  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 78661
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)