เมื่อวานนี้เป็นวันเกิดของผมครับ ตื่นนอนตีห้าครึ่ง รีบจัดการกิจส่วนตัวเพื่อขึ้นรถตู้ตอนหกโมงเช้า ลงทางด่วตรงสีลม เดินลัดเลาะอัสสัมชัญมาที่ท่าเรือโอเรียนเต็ล ระหว่างทางนึกได้ว่าน่าจะซื้อน้ำเต้าหู้กับแซนด์วิช ซักสองชุด ถ้าวันนี้เราโชคดีเจอพระสงฆ์หนึ่งรูป คงได้ฉลองวันเกิด้วยการตักบาตรด้วยน้ำเต้าหู้กับแซนด์วิช พร้อมบริจาคปัจจัย และแล้วความสุขทางใจก็เกิดขึ้น ผมได้ตักบาตรสมใจ ความรักที่เริ่มด้วยการบริจาคทานทำให้รู้สึกดีอย่างนี้นี่เอง เป็นครั้งแรกในรอบห้าปีที่ผมได้ตักบาตรในกรุงเทพ หลังจากต้องเดินเพื่อไปเรียนหนังสือในวันเกิดของตนเองที่ออสเตรเลีย ในห้าปีที่ผ่านมาครับ

ในวันเกิดปีนี้ ผมก็ได้เจอความรักอีกรูปแบบหนึ่ง ความรู้สึกที่อยากทุ่มเทให้คนไข้ที่นัดคิวทุกๆวันอังคาร เพื่อฝึกกิจกรรมบำบัด งานการบริการทางคลินิกกิจกรรมบำบัด เป็นส่วนหนึ่งจากงานอีกสามส่วนที่อาจารย์มหิดลพึงกระทำด้วยความรักและความสุข ได้แก่ งานสอนและงานบริหารคณะ งานวิจัย และงานทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม

คนไข้คนแรกตอนแปดโมงเช้า ผมประทับมาก ในความรักระหว่างแม่และลูกชายวัยสิบแปดปีทีประสบอุบัติเหตุเป็นอัมพาตครึ่งซีก ความรักดังกล่าวทำให้ผมต้องตั้งใจนำเทคนิคการรักษาทางกิจกรรมบำบัด ที่ร่ำเรียนมาจากต่างแดน นำมาช่วยสองแม่ลูกนี้ เป้าหมายของเราทั้งสามคนคือความรักจากการช่วยเหลือกันโดยหากิจกรรมการรักษามาพัฒนาความพร้อมของการใช้แขนขาทั้งข้างอ่อนแรงและข้างปกติ ให้เหมาะสมกับการสอบและเข้าเรียนมหาลัยอย่างเร็วที่สุด ที่สำคัญคนไข้รายนี้เกิดวันเดียวกับผมครับ เสียงร้องเพลง Happy Birthday จากเพื่อนร่วมวันเกิด การใช้เสียงเพลงมาร้องเพื่อฝึกการพูดให้ชัด เป็นเสียงที่ไพเราะและมีความหมายแก่เราทั้งสามคนมากครับ

จากนั้นก็มีคุณลุงอีกท่าน ซึ่งเป็นคนไข้ของเพื่อนร่วมงานของผม เดินนำบัตรประชาชนมาให้ดู น่าประหลาดใจ เพราะคุณลุงท่านเกิดวันเดียวกับผมและคนไข้รายแรก ภาพของคุณลุงที่ป่วยเป็นอัมพาตนานสี่ปีกำลังให้พรคนไข้ของผมที่ป่วยเป็นอัมพาตนานหกเดือน กำลังใจระหว่างคนไข้กลุ่มนี้ ผ่านวันที่เกิดร่วมกันกับผู้รักษาอย่างผม สร้างพลังความรักและความศรัทธาในการนำวิชาความรู้มาช่วยเพื่อนมนุษย์ได้ดีแท้

และในวันแห่งความรักในวันนี้ ผมขอส่งความรักแด่ทุกๆท่านครับ ขอให้คนไทยทุกคนรักและห่วงใยกัน มีความรักและทำประโยชน์เพื่อชาติบ้านเมืองของเราร่วมกันนะครับ