ต่อจากบันทึกเรื่อง คุยกับคนรุ่นใหม่ หัวใจแช่มชื่น    ตอนแรก    จบลงตรงที่  เมื่อถามว่าแล้ว...อยากจะเขียนต่อกันมั๊ยเอ่ย...น้องๆ ตอบว่า....อยากเขียน  แต่...

  • ไม่อยากเขียนเรื่องงาน   เพราะทำงานแต่ละวันก็เครียดพอแล้ว   แล้วยังจะต้องมาเขียนเรื่องเครียดๆ อีก...เฮ้อ   แค่คิดก็กลุ้มใจ
  • เขียนแบบที่พี่ๆ เขียนใน smartpath  น่ะ   เขียนไม่เป็น  ไม่ใช่แบบที่ถนัด  (สงสัยว่าสำนวนของพี่ๆ ไม่จ๊าบพอ..)
  • เขียนเรื่องงาน...ก็ไม่รู้จะเขียนอะไร   มีแต่เรื่องเดิมทุกวัน  ไม่มีอะไรพิเศษจนต้องมาเขียน
  • ขอเขียนเรื่องสบายๆ  เรื่องทั่วไป  เรื่องหนุกๆ  ได้ไหมคะ

และนี่เป็นคำตอบจากรุ่นพี่

  • อ.ปารมี  แย้งว่า   ใครว่าเขียนเรื่องงาน  แล้วจะต้องเขียนแบบเครียดๆ แบบเป็นวิชาการ    เขียนแบบสบายๆ สนุก ๆ ก็ได้   (อันนี้  nidnoi คิดในใจว่า   เขียนวิชาการให้อ่านสนุกน่ะทำยากนะคะท่าน)
  • อ.ปารมี  บอกว่า   ไม่ใช่เขียนว่า   การย้อม gram stain มีขั้นตอนดังนี้   ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ   แต่อาจจะเป็นว่า   ไปพบโดยบังเอิญว่าเพิ่มเวลาย้อมสีจากเดิม 3 นาทีเป็น 5 นาที  ปรากฏว่า  ติดสีชัดเจนขึ้น    อะไรประมาณนี้
  • พี่ไมโต  บอกว่า   เรื่องงานประจำที่ไม่พิเศษของเรา   อาจจะพิเศษและเป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นก็ได้
  • พี่นิดหน่อย   บอกว่า  เขียนเรื่องที่อยากเขียนก่อนค่ะ   อย่างเช่น  น้องอร   ชอบภาษาอังกฤษ  ก็เขียนเรื่องการสนทนาปราศัยภาษาอังกฤษก็ได้
  • อ.ปารมีบอกว่า  ให้เขียนเป็นแบบเรื่องเล่า   อย่างเช่นไปเจอเหตุการณ์ที่ประทับใจ    ก็เก็บมาเล่า    เล่าไปเรื่อยๆ มันจะมีประเด็นที่น่าสนใจอยู่ในนั้น    ถ้าเกรงว่าจะจำไม่ได้ก็ให้จดบันทึกในสมุดไว้ก่อน

พูดถึงเรื่องจดบันทึก  มีน้องสองคนคือน้องอร  และน้องลิ  เขียนไดอารี่  เป็นประจำอยู่แล้ว    อ้อ...อย่างนี้แจ๋วเลย   นำเรื่องในไดอารี่นั้นแหละ  มาถ่ายทอดลงในบล็อก   และถ้าพิมพ์ไม่เก่ง  อ.ปารมีแนะนำว่าใช้แบบ scan จากบันทึกโดยตรงก็ได้นะ   เก๋ไปอีกแบบ   ส่วนพี่ไมโตบอกว่า    พี่ช่วยพิมพ์ให้ได้นะ (เต็มใจบริการครับผม)

และเมื่อน้องๆ อยากเขียนบันทึกในสไตล์ของตนเอง (แบบไม่เครียด)   อ.ปารมีเลยยกตัวอย่างบันทึกของคุณจตุพร  (เป็นคนที่ อาจารย์ เครซี่ ม๊ากๆ..มาก)  จากบันทึกนี้ค่ะ แค่คิดถึง...ก็ชื่นใจ     

อาจารย์ print บันทึกนั้น  มาให้น้องปาย  อ่านออกเสียงให้เพื่อนๆ ฟัง  ปรากฏว่าน้องปายอ่านได้น่าฟังมาก     มากพอที่จะ build อารมณ์ของเพื่อนๆ ได้   ทำให้หลายคนเห็นภาพว่าจะเขียนยังไงดี

ประเมินจากที่คุยกัน...คิดว่าน่าจะมี blogger หน้าใสๆ   มาเพิ่มความคึกคักใน smartpath อีกหลายคน   ดีใจจังเลย   เห็นแต่หน้าเดิมๆ มานานแล้วๆๆๆๆ   มีคนใหม่ๆ แนวคิดใหม่   smartpath ของเราคงสดใสขึ้นเป็นกอง