คุณnutim กรุณาส่งTag ต่อมาให้ seangja...นั่งคิดว่าจะเอาความลับห้าอย่างเรื่องอะไรดีหนอ(เพราะมีเยอะกว่าห้าง่ะ...ตัดสินใจลำบากแต่เพื่อเพื่อนน้อยกว่านี้ได้อย่างไร...)ก็เลยจัดการให้ดังนี้ค่ะ

๑.เป็นคนไม่ชอบถ่ายรูปเลย...ถ้าไปเที่ยวไหนหากไม่ถูกบังคับจริงๆแล้วจะขอเป็นตากล้องดีกว่า...จึงมีปัญหามากเวลาจะทำอะไรที่ต้องใช้รูปถ่ายแล้วเผอิญรูปหมดจะต้องทำใจนานมากๆกว่าจะไปถ่ายรูปได้...

๒.ชอบตุ๊กตาคริสตี้แต่กลัวแมว...มีวีรกรรมที่ทำให้ไม่ค่อยอยากยุ่งกับแมวเหมียวตอนเด็กๆอยู่สองคดีที่จำได้  หนึ่งคือแม่เคยเลี้ยงแมวแล้วแม่ไม่อยู่ไปธุระต่างจังหวัดสองสามวันฝากให้ช่วยคลุกข้าวกะปลาทูให้แมว...ดิฉันก็เอาข้าวแต่ไม่แกะเนื้อปลาและคลุกปลาทูให้...แมวมันก็กินแต่ปลาทูไม่กินข้าวแม่กลับมาก็ตีข้อหาขี้เกียจและไม่ดูแลแมวให้ดี...สองมาจากความอยากรู้ว่าจะมีอะไรขึ้นถ้าเราตัดหนวดแมว..เล็งแมวตัวผู้ของแม่ไว้ตัวหนึ่งเจ้าตัวนี้มันชอบเที่ยวไปบ้านโน้นบ้านนี้เสมอๆจึงวางแผนล่อหลอกแมวให้เชื่อใจและคุ้นมือเมื่อมันเริ่มเผลอก็เอากรรไกรตัดหนวดมันแต่ก็โดนมันตะปบหน้าเฉียดลูกตา...แมวเสียศูนย์ไม่ไปเที่ยวไหนช่วงหนึ่งและตัวฉันเองหน้าก็มีรอยแผลเป็นรอยแมวข่วนอยู่ช่วงหนึ่ง

๓.รักและชอบสุนัข...ปัจจุบันมีน้องหมาที่บ้านอยู่แปดตัว...หมาที่บ้านถ้าเป็นตัวผู้จะเอาไปทำหมันแต่พบว่าเขาจะอ้วนมากสืบเนื่องมาจากเวลาเราไปไหนก็ตามเห็นขนมหรือของแปลกๆทั้งบ้านก็จะซื้อมาให้เด็กๆ(หมา)ทดลองรับประทาน...หมาที่บ้านมันจะชอบล่านกกับตะกวดมากๆเพราะบ้านเป็นสวนอยู่ติดคลอง....

๔.ไม่กลัวงู กิ้งกือ จิ้งจก ตุ๊กแก แมงสาบ แต่กลัวมดกับผึ้ง,ต่อ-แตน เพราะตอนเด็กเคยเอาไม้ไปตีรังต่อหรือแตนก็ไม่รู้(ตอนนั้นคิดว่าเป็นจอมปลวกหรือโนนดินเฉยๆ)..มันก็ยกพวกกันมาทั้งรังจะรุมต่อยต้องหนีลงน้ำ...รายการนี้มีแผลที่ถูกต่อยกะแม่ตีข้อหาซนทำให้หยุดโรงเรียนไปวันนึง

๕.เป็นคนไม่ชอบเขียนหนังสือ...เขียนออกยากมาก.....ต้องขอบคุณผอ.อัจฉราที่แนะนำเรื่องการเขียนบล็อกทำให้ได้มีโอกาสฝึกปรือและฝึกหัด...เรื่องนี้ถือเป็นปมด้อยของตัวเองเพราะกว่าจะเขียนอะไรต้องสร้างแรงกระตุ้น/สติ/อารมณ์อย่างมากๆ บางครั้งต้องเดินรอบตึกพอให้ได้ฟิวส์ก่อนจึงค่อยมาเขียน......การเขียนบันทึกจึงเป็นวิธีแก้ปัญหากลัวการเขียนอย่างหนึ่งของตัวเอง

คราวนี้อยากรู้จัก/ขอTag คุณกุ้งปวีณา ,คุณพัชรา(พี่ปิ่ง),คุณจันทรา(พี่มอม),พี่เล็กศุภลักษณ์(ชุมชนคนชุดเขียว)และจันทร์เมามายด้วยนะคะ