หลังจากที่ฉันได้เข้าปฎิบัติธรรมที่วัดห้วยส้มแล้ว

ฉันก็กลับมาปฎิบัติที่นี่อีกหลายครั้งบางครั้งก็3วันและ8วัน7คืนบ้าง

ในครั้งหลังสุดฉันได้ไปปฎิบัติธรรมกับพระอาจารย์ทองเจ้าอาวาสวัดจอมทอง  อ.จอมทองจังหวัดเชียงใหม่ท่านเป็นหัวหน้าฝ่ายวิปัสนาธุระแห่งประเทศไทย     ท่านได้กรุณามาเป็นองค์วิทยากรที่ศูนย์2

ในการปฎิบัติครั้งนี้ฉันรู้สึกว่าคุ้มค่ามากเพราะสิ่งที่ฉันติดขัดในการปฎิบัติมานานได้ท่านช่วยแก้ไข

จะว่าไปแล้วก่อนที่ฉันจะมาที่วัดห้วยส้มฉันก็ได้กลับไปปฎิบัติที่นิโรธารามอยู่2-3ครั้ง   เพียงแต่ที่นั้นฉันรู้สึกว่าค่อนข้างจะเหงาสักหน่อยเพราะฉันไปคนเดียว   และกุฎิต่างๆก็อยู่ห่างกันทำให้บางครั้งฉันก็รู้สึกกลัวเหมือนกัน   แต่อันที่จริงแล้วเป็นสิ่งดีในการปฎิบัติ   เพียงแต่ฉันรู้สึกไม่คุ้นเท่านั้นเอง

เมื่อกลับมาฉันก็ปฎิบัติเองและตามอ่านหัวข้อธรรมะต่างๆตามเวบในอินเตอร์เนตและหนังสือต่างๆที่ได้รับมา

บางครั้งก็ได้ผลดีแต่ในบางครั้งก็ติดขัด    ไม่แน่นอนว่าจะได้ผลดีเสมอไป

เนื่องจากฉันติดภาระทางโลก   ฉันจึงจำเป็นต้องปฎิบัติที่บ้าน

และตามไปขอคำแนะนำจากพระอาจารย์ตามวัดต่างๆ  ที่ฉันได้ไปทำบุญและศรัทธา

บางครั้งเหมือนจะก้าวหน้าดีแต่บางครั้งก็ไปไม่ถึงไหน

แต่ฉันก็จะพยายามไปเรื่อยๆ   ฉันถือว่าการปฎิบัติธรรมก็เหมือนการเดินทาง   ที่เราต้องเดินไปเรื่อยๆมีจุดหมายที่แสนยาวไกล   แต่ก็มีจุดหมายให้เดินทาง   ระหว่างนั้นเราอาจนั่งพักเหนื่อยบ้าง   แวะทานข้าวดื่มน้ำบ้าง   ซึ่งก็เป็นเรื่องปรกติ   อาจมีเพื่อนร่วมทางในบางขณะ   แต่เค้าก็อาจเดินแยกไปทางอื่นบ้าง   มีแต่ตัวเราเองเท่านั้นที่จะแน่วแน่และเดินทางต่อไป

ในเมื่อเราได้ตั้งใจซะแล้วว่าจะเดินเราก็ต้องเดินไปเรื่อยๆโดยไม่หยุดยั้ง   ท้อได้แต่ไม่ถอยออกไป   สักวันระยะทางย่อมร่นเข้ามาเอง