ผมเศร้าและสะเทือนใจกับชะตาชีวิตของหญิงสาวผู้นั้น รู้สึกราวกับเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตนเองและเครือญาติ

วันนี้,  ท่ามกลางวิถีอันรีบเร่งของงานประจำในสำนักงานและภารกิจการจัดแข่งขันกีฬาเทนนิสในการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งประเทศไทย ครั้งที่  28  ผมอดไม่ได้ที่จะพาตัวเองหลีกหลบออกมาพักผ่อนสมองด้วยการมาชม “ละครเร่”  ที่ตระเวนเร่มาเล่น ณ โถงชั้นล่างของอาคารราชนครินทร์  แต่กว่าผมและเจ้าก้อง วัฒนพงษ์  คงสืบเสาะ (หัวหน้างานกิจกรรม)  จะมาถึงสถานที่แสดงละครเร่  ก็ล่วงเข้าเกือบเที่ยงวันไปแล้ว 

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="left">วันนี้ชาวละครเร่จากสาขาการสื่อสารมวลชน (MC)  นำละครมาแสดงโชว์ 3 เรื่อง แต่กว่าผมจะมาถึงเรื่องที่ 2 ก็เล่นไปเกือบจบเรื่องแล้ว ซึ่งเรื่องที่ว่านั้น คือ “เลือดสาวคาวสวาท”  อันเป็นเรื่องสนุกตื่นเต้น  เบาสมองสยองใจ  ซึ่งเป็นเรื่องของผีสาวกระหายเลือดชายหนุ่ม  จึงจำแลงแฝงตนมาในคราบสาวสวยรวยเสน่ห์ หลอกล่อเย้ายวนชวนให้ผู้ชายหลงรักและสุดท้ายก็ปลิดชีพด้วยการดูดเลือด !</p>  <div style="text-align: center"></div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่าไปแล้ว,  เรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องไม่หนักหัวสมองนักก็ว่าได้  แต่ผมกลับมองว่าเรื่องนี้ได้สะท้อนให้เห็นแนวคิดเกี่ยวกับความรักที่พยายามสื่อสารให้เห็นว่าคนเราควรต้องมีสติที่จะรัก  มิใช่รักอย่างลุ่มหลง รักแบบไม่มีสมอง หรือการตกเป็นทาสรักที่มากด้วยราคะ  ซึ่งผีสาวดูดเลือดนั้นจึงเป็นแต่เพียงสัญลักษณ์ของเปลือกนอกที่หุ้มห่อความรักไว้ด้วยมายาของรูป รส กลิ่น เสียง  อันจอมปลอม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>แต่ละครเร่เรื่องสุดท้ายที่ชื่อ “หอพัก”  กลับกลายเป็นเรื่องที่สะกิดใจผมอย่างแรง เพราะเรื่องนี้ได้นำเค้าเรื่องมาจากนาฏกรรมชีวิตจริงของหนุ่มสาวในวัยเรียนที่มีความรักและเรียนรู้ “ชีวิตคู่”  ก่อนวัยอันควร  โดยมีหอพัก เป็น “รังรัก” (บ้านจำลอง)  ซึ่งต่อมาฝ่ายหญิงเกิดตั้งท้อง ส่วนฝ่ายชายก็โบยบินตีจากไปอย่างไม่ใยดี  ทิ้งคนรักเผชิญปัญหา (ที่ร่วมกันก่อขึ้น)  อย่างเดียวดาย  จนท้ายที่สุดไม่สามารถทานทนต่อวิถี "รักชั่วคราว"  ได้  จึงตัดสินใจจบชีวิตด้วยการผูกคอตาย !  ทิ้งคนข้างหลังอย่างพ่อและแม่ไว้กับความอับอายและเศร้าโศก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันเป็นปรากฎการณ์จริงที่เกิดขึ้นในสังคม  เป็นปรากฏการณ์จริงของหนุ่มสาวในสังคมยุคทุนนิยม  เป็นวิถีรักที่ฉีกแหวกไปจากวิถีวัฒนธรรมเดิมของสังคมที่พร่ำฝากย้ำให้คนหนุ่มสาวรู้รักนวล สงวนกาย..  รวมถึงการตีแผ่ระบบหอพักที่แสวงหาผลประโยชน์เชิงธุรกิจด้วยการเปิดหอพักรวม ไม่แยกเพศชาย – เพศหญิง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่คือละครเร่ที่มาเยือนในเดือนแห่งความรัก เป็นละครเศร้าที่ตีแผ่ความล่มสลายของศีลธรรมในหมู่คนหนุ่มสาว  และความมักได้ของผู้ประกอบธุรกิจหอพัก  รวมถึงการสื่อนัยยะสำคัญต่อการวิพากษ์วิถีรักของผู้ชายในสังคมชายเป็นใหญ่ที่เห็นผู้หญิงเป็นเพียง “เครื่องเล่นทางเพศ”   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเศร้าและสะเทือนใจกับชะตาชีวิตของหญิงสาวผู้นั้น  รู้สึกราวกับเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตนเองและเครือญาติ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จริงอยู่,  ภาพชีวิตเช่นนี้หลายคนอาจถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ  พบเห็นและคุ้นชินกันหมดแล้วในทุก ๆ ซอกมุมของสังคม  กระนั้น  ผมก็ไม่อาจผ่านเลยเรื่องนี้ไปอย่างเฉยเมย -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center"></div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>หลังละครเร่ปิดฉากลงในมิติโศกนาฏกรรมของหญิงสาวในวัยแรกสาว  ผมและคุณวัฒนพงษ์  ได้แลกเปลี่ยนกับอาจารย์ผู้ควบคุมการแสดง  พร้อมขอความอนุเคราะห์นำละครเร่เรื่องนี้ไปขยายผลต่อมวลนิสิต  รวมถึงการนำไปเร่แสดงต่อชุมชนภายนอกโดยเน้นกลุ่มคนดูที่กำลังอยู่ในวัยรุ่น วัยรัก     </p><div style="text-align: center"></div><p></p><p>นี่คือละครรักอันเศร้าโศกที่มาเยือนผมและชาว มมส  ในเดือนแห่งความรัก  มาเพื่อบอกให้เราได้ตระหนักถึงวิถีแห่งรักและความชาญฉลาดที่จะเรียนรู้ความรักอย่างถูกต้อง</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>