GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

หอพัก : โศกนาฏกรรมทดลองรักของหนุ่มสาวชาวหอพักจากละครเร่

ผมเศร้าและสะเทือนใจกับชะตาชีวิตของหญิงสาวผู้นั้น รู้สึกราวกับเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตนเองและเครือญาติ

วันนี้,  ท่ามกลางวิถีอันรีบเร่งของงานประจำในสำนักงานและภารกิจการจัดแข่งขันกีฬาเทนนิสในการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษาแห่งประเทศไทย ครั้งที่  28   ผมอดไม่ได้ที่จะพาตัวเองหลีกหลบออกมาพักผ่อนสมองด้วยการมาชม ละครเร่   ที่ตระเวนเร่มาเล่น ณ โถงชั้นล่างของอาคารราชนครินทร์  แต่กว่าผมและเจ้าก้อง วัฒนพงษ์  คงสืบเสาะ (หัวหน้างานกิจกรรม)  จะมาถึงสถานที่แสดงละครเร่  ก็ล่วงเข้าเกือบเที่ยงวันไปแล้ว 

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="left">วันนี้ชาวละครเร่จากสาขาการสื่อสารมวลชน (MC)  นำละครมาแสดงโชว์ 3 เรื่อง แต่กว่าผมจะมาถึงเรื่องที่ 2 ก็เล่นไปเกือบจบเรื่องแล้ว ซึ่งเรื่องที่ว่านั้น คือ เลือดสาวคาวสวาท  อันเป็นเรื่องสนุกตื่นเต้น  เบาสมองสยองใจ  ซึ่งเป็นเรื่องของผีสาวกระหายเลือดชายหนุ่ม  จึงจำแลงแฝงตนมาในคราบสาวสวยรวยเสน่ห์ หลอกล่อเย้ายวนชวนให้ผู้ชายหลงรักและสุดท้ายก็ปลิดชีพด้วยการดูดเลือด !</p>  <div style="text-align: center"></div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่าไปแล้ว,  เรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องไม่หนักหัวสมองนักก็ว่าได้  แต่ผมกลับมองว่าเรื่องนี้ได้สะท้อนให้เห็นแนวคิดเกี่ยวกับความรักที่พยายามสื่อสารให้เห็นว่าคนเราควรต้องมีสติที่จะรัก  มิใช่รักอย่างลุ่มหลง รักแบบไม่มีสมอง หรือการตกเป็นทาสรักที่มากด้วยราคะ  ซึ่งผีสาวดูดเลือดนั้นจึงเป็นแต่เพียงสัญลักษณ์ของเปลือกนอกที่หุ้มห่อความรักไว้ด้วยมายาของรูป รส กลิ่น เสียง  อันจอมปลอม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>แต่ละครเร่เรื่องสุดท้ายที่ชื่อ หอพัก  กลับกลายเป็นเรื่องที่สะกิดใจผมอย่างแรง เพราะเรื่องนี้ได้นำเค้าเรื่องมาจากนาฏกรรมชีวิตจริงของหนุ่มสาวในวัยเรียนที่มีความรักและเรียนรู้ ชีวิตคู่  ก่อนวัยอันควร  โดยมีหอพัก เป็น รังรัก (บ้านจำลอง)  ซึ่งต่อมาฝ่ายหญิงเกิดตั้งท้อง ส่วนฝ่ายชายก็โบยบินตีจากไปอย่างไม่ใยดี  ทิ้งคนรักเผชิญปัญหา (ที่ร่วมกันก่อขึ้น)  อย่างเดียวดาย  จนท้ายที่สุดไม่สามารถทานทนต่อวิถี "รักชั่วคราว"  ได้  จึงตัดสินใจจบชีวิตด้วยการผูกคอตาย !  ทิ้งคนข้างหลังอย่างพ่อและแม่ไว้กับความอับอายและเศร้าโศก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center"></div></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันเป็นปรากฎการณ์จริงที่เกิดขึ้นในสังคม  เป็นปรากฏการณ์จริงของหนุ่มสาวในสังคมยุคทุนนิยม  เป็นวิถีรักที่ฉีกแหวกไปจากวิถีวัฒนธรรมเดิมของสังคมที่พร่ำฝากย้ำให้คนหนุ่มสาวรู้รักนวล สงวนกาย..  รวมถึงการตีแผ่ระบบหอพักที่แสวงหาผลประโยชน์เชิงธุรกิจด้วยการเปิดหอพักรวม ไม่แยกเพศชาย เพศหญิง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่คือละครเร่ที่มาเยือนในเดือนแห่งความรัก  เป็นละครเศร้าที่ตีแผ่ความล่มสลายของศีลธรรมในหมู่คนหนุ่มสาว  และความมักได้ของผู้ประกอบธุรกิจหอพัก  รวมถึงการสื่อนัยยะสำคัญต่อการวิพากษ์วิถีรักของผู้ชายในสังคมชายเป็นใหญ่ที่เห็นผู้หญิงเป็นเพียง เครื่องเล่นทางเพศ   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเศร้าและสะเทือนใจกับชะตาชีวิตของหญิงสาวผู้นั้น  รู้สึกราวกับเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตนเองและเครือญาติ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จริงอยู่,  ภาพชีวิตเช่นนี้หลายคนอาจถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ  พบเห็นและคุ้นชินกันหมดแล้วในทุก ๆ ซอกมุมของสังคม  กระนั้น  ผมก็ไม่อาจผ่านเลยเรื่องนี้ไปอย่างเฉยเมย -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center"></div>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>หลังละครเร่ปิดฉากลงในมิติโศกนาฏกรรมของหญิงสาวในวัยแรกสาว  ผมและคุณวัฒนพงษ์  ได้แลกเปลี่ยนกับอาจารย์ผู้ควบคุมการแสดง  พร้อมขอความอนุเคราะห์นำละครเร่เรื่องนี้ไปขยายผลต่อมวลนิสิต  รวมถึงการนำไปเร่แสดงต่อชุมชนภายนอกโดยเน้นกลุ่มคนดูที่กำลังอยู่ในวัยรุ่น วัยรัก     </p><div style="text-align: center"></div><p></p><p>นี่คือละครรักอันเศร้าโศกที่มาเยือนผมและชาว มมส  ในเดือนแห่งความรัก  มาเพื่อบอกให้เราได้ตระหนักถึงวิถีแห่งรักและความชาญฉลาดที่จะเรียนรู้ความรักอย่างถูกต้อง</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): msu km กิจกรรมนิสิต
หมายเลขบันทึก: 77495
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 23
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (23)

ผมไม่เคยชมละครเร่แบบนี้เลย การแสดงคงต้องใช้ความสามารถสูง ต้องมีการทำงานเป็นทีม การเตรียมตัว ตลอดจนเนื้อหา สาระที่จะนำเสนอ...

น่าสนใจดีครับ ผมเคยชมแต่ละครเวทีที่เชียงใหม่บ่อยๆ ก็คล้ายกันนะครับ

แต่แบบสดๆ ดูน่าสนใจอีกแบบหนึ่ง

 

  • สวัสดีครับคุณเอก จตุพร
  • ละครเร่เป็นการแสดงที่ต้องใช้ความสามารถสูง  โดยเฉพาะพลังเสียง เป็นการใช้เสียงสด ๆ  โดยปราศจากไมโครโฟน
  • ผมกำลังคิดโปรเจคให้นิสิตทำละครเร่เรื่อง "คำของพ่อ"  โดยนำพระบรมราโชวาทของในหลวงมาเล่นเป็นละครเร่ หรือมไกละครเวที มุ่งเน้นเรื่องคุณธรรมและความพอเพียง
  • ตอนนี้ได้กำชับเจ้าหน้าที่ในการประสานนิสิตแล้ว
  • ผมอยากใช้ละครเหล่านี้เป็นกระบอกเสียงรณรงค์เรื่องต่าง ๆ ในมหาวิทยาลัย รวมถึงการขับเคลื่อนไปสู่สังคมภายนอก  และถ้าไม่พลิกผันอันใด 13 ก.พ.นี้ ก็น่าจะขับเคลื่อนได้บ้างแล้ว 
  • ผมเชื่อว่าละครเหล่านี้จะเข้าถึงได้ง่ายและเกิดประโยชน์มากกว่าการทำป้ายประชาสัมพันธ์ขนาดใหญ่ ลงทุนสูง ๆ  แต่ไม่สามารถสร้างกระแสได้เลย  ไม่นานก็ตายด้านไปกับดินฟ้าอากาศ 

 

 

 ...."ผมกำลังคิดโปรเจคให้นิสิตทำละครเร่เรื่อง คำของพ่อ โดยนำพระบรมราโชวาทของในหลวงมาเล่นเป็นละครเร่ หรือละครเวที มุ่งเน้นเรื่องคุณธรรมและความพอเพียง"....

โดย แผ่นดิน   ลิงค์ที่อยู่ถาวร     
สร้าง: ศ. 09 ก.พ. 2550 @ 22:30   แก้ไข: ศ. 09 ก.พ. 2550 @ 22:38

 

ผมมีความสุขที่ได้รับรู้เรื่องนี้

ขออภัยครับ...ผมกดโพสเร็วไป

......

ผมมองว่าสื่อละครแบบนี้น่าสนใจ ในการช่วยสื่อสารแนวคิดออกไป อย่างสนุกสนาน

หากนำออกไปชุมชนเด็กๆคงชอบ และหากเป็นภาษาถิ่น ผู้ใหญ่ก็คงสนุกสนาน พร้อมซึมซับสิ่งดีๆ ที่เราตั้งใจนำเสนอ

ผมขอสนับสนุนแนวคิดนี้ของคุณแผ่นดิน ให้กำลังใจเต็มที่ครับ

  •  คุณ
    P
  • ขอบคุณมุมคิดและทัศนะเสนอแนะที่มีประโยชน์ต่อผมอย่างมากนะครับ
  • บางเรื่องที่ผมได้ชมมาก่อนหน้านี้มีการนำภาษาถิ่นมาประยุกต์ใช้ได้อย่างกลมกลืนและสวยงาม
  • เรื่องนี้ก็เช่นกัน,  บางห้วงมีการปล่อยมุกตลกเป็นภาษาอีสาน เรียกเสียงเฮฮาขำ ๆ ได้กึกก้อง แต่พอถึงจุดวิกฤต..เงียบและเงียบมาก..เพราะเชื่อว่าห้วงเวลานั้นทุกคนกำลังสะเทือนใจกับภาพชีวิตที่ตัวละครกำลังเผชิญ
  • ที่ มมส หนังสั้นก็ขึ้นชื่อมากนะครับคุณเอก..กวาดรางวัลระดับชาติและนานาชาติมาเยอะมาก  ผมก็นำมาเป็นสื่อในการพัฒนานิสิตด้วยเช่นกัน
  • และเป็นคนแรกที่นำหนังสั้นเกี่ยวกับการออกค่ายมาฉายในวัน "ขอบคุณนักกิจกรรม"  ซึ่งนิสิตชื่นชอบและชื่นชมเป็นอย่างมาก
  • ...ขอบคุณในไมตรีจิตที่มีอย่างสม่ำเสมอ และขอบคุณในมุมชีวิตที่เติมเต็มความคิดได้อย่างสมบูรณ์


1. วันก่อนที่กาฬสินธุ์มีจัดบรรยายพิเศษเรื่องเพศศึกษา โดย พ.อ. นพ.พงษ์ศักดิ์ ตั้งคณา นักพูดระดับชาติ นักเรียนนักศึกษาในเขตตัวเมืองกาฬสินธุ์สนใจกันมาก นั่งฟังตลอด 3 ชั่วโมง (ติดตามจากภาพข่าวรายการข่าวท้องถิ่น)

2. ละครเร่ เป็นรูปแบบที่น่าสนใจครับ ทางเทศบาลกาฬสินธุ์เริ่มขับเคลื่อนตั้งแต่ต้นเดือน ก.พ. แล้วการขับเคลื่อน 13 ก.พ. จะช้าไปหรือไม่ครับ
  • สวัสดีครับคุณบอน
  • อันที่จริงที่ มมส ก็ขับเคลื่อนมานานมากแล้วครับ ภายใต้ชมรม "สื่อสร้างสรรค์"  รวมถึงในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง
  • แต่สำหรับแนวคิดที่จะนำเข้ามาเป็นเครื่องมือของกองกิจฯ ก็เริ่มต้นตอนนี้, ตอนที่ผมกำลังดูแลนี่เอง
  • เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ...คุณบอน
  • และอย่าลืมละครเวทีของสื่อสารมวลชนนะครับ 21 - 23 นี้
  • จะ ซื้อบัตรไว้รอ
  • หา...21-23 ก็มีด้วยหรือครับ
  • ไม่แน่ใจจะแวะไปได้ไหม
  • แต่เชียร์เต็มที่ครับ ทั้งการนำมาเป็นเครื่องมือของกองกิจฯ และเรื่องละครเวทีครับ
เป็นกิจกรรมที่แปลกดีไม่เคยดูค่ะ....เห็นมีกั้นฉาก เก็บตังส์ด้วยรึปล่าวค่ะ....ดูน่าสนุกนะค่ะ
  • คุณบอนครับ...ละครที่จะเล่นนั้นเป็นละครประเพณีของชาวสื่อสารมวลชน รู้สึกจะเป็นเรื่องหน้ากาก นะครับ
  • ถ้าว่างก็เชิญครับ...นะครับ
ไม่เคยดูละครเร่ แต่อ่าบรรยากาศและดูภาพแล้วเป็นกิจกรรมน่าสนใจมากค่ะ ผู้แสดงทำงานเป็นทีมได้ดีจริง และได้ข้อเตือนใจมากนะคะ พี่ทำงานหอพักพบเรื่องแปลกของนักศึกษามากมาย แต่เป็นความลับนะ ไว้พบตัวเป็น ๆ เมื่อไรค่อยลปรร.นะ
  • สวัสดีครับอาจารย์
    P
  • เป็นกิจกรรมที่สร้างสรรค์ โดยเฉพาะการเป็นกระบอกเสียงในการสะท้อนภาพชีวิตและสังคมได้เป็นอย่างดี ซึ่งช่วยให้นิสิตได้ฝึกกระบวนการทำงานเป็นคณะ และฝึกกระบวนการคิดอย่างมีระบบ
  • ฉากกั้นด้านหลังเป็นเหมือนฉากหลังเวทีนั่นเอง เพราะเล่นในลานโล่ง...ไม่ได้มีไว้สำหรับเก็บตังค์ หรอกนะครับ..

ดีจัง ชอบมากค่ะ  ดีใจค่ะที่จะมีอีกในวันที่ 13 กพ  รอดูนะคะ

  • ถ้าเจรจาเรื่องการบันทึกวีดีโอได้  ผมจะส่งไปให้อาจารย์อัมพร นะครับ  เผื่อจะใช้เป็นสื่อเติมเต็มในการเสริมสร้างและพัฒนานิสิตได้บ้าง
  • ละครเร่  ต้องทำงานกันเป็นทีม  ใช้พลังเสียงเยอะ และต้องโดดเด่นด้วยเนื้อหาและทักษะการแสดง  จึงจะสามารถดึงดูดความสนใจผู้ชมได้
  • แน่นอนครับ...เมื่อได้พบเจอกันแบบตัวเป็น ๆ คงได้ขอรับคำแนะนำอีกเยอะแยะจากอาจารย์อย่างแน่นอน

คุณแผ่นดิน

คุณทำให้ฉันเศร้ามากเลยนะ คุณรู้ตัวหรือเปล่า ซึ่งมันเป็นความเศร้าที่เกิดขึ้นในเดือนแห่งความรัก

แต่ความจริง ก็คือ ความจริง เราหนีมันไม่พ้น

อย่างไรก็ตามก็เห็นด้วยนะคะ ที่เรื่องราวบางสิ่งบางอย่าง หรือแนวคิดที่คุณแผ่นดินจะนำเสนอออกสู่ชุมชน จะเป็นเรื่องราวที่ช่วยเตือนสติวัยรุ่นสมัยใหม่ ในการ ครองตน  หวังให้แนวคิดนี้ ได้สะกิดใจวัยรุ่น ให้ครุ่นคิดสักนิดก่อนทำอะไรลงไปนะคะ

 

  • สวัสดีครับคุณกาเหว่า
  • ต้องขออภัยอย่างสูงครับที่นำเรื่องเศร้า ๆ มาเยือนในเดือนแห่งความรัก..แต่ก็หวังว่าเรื่องนี้จะช่วยให้คนมีความรักเรียนรูที่จะรักในวิถีที่งดงามและถูกต้อง
  • ขอบคุณมากครับ...และจะไถ่โทษในโอกาสต่อไปนะครับ...
ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมค่ะ    หมอเจอเด็กวัยรุ่นที่ท้องมากขึ้นและ  ติดกามโรคมากขึ้นค่ะ   ถ้าได้มีวิธีป้องกันเด็กๆก่อนก็ดีนะคะ   อนุโมทนาบุญที่อาจารย์ได้ทำมาด้วยค่ะ
  • ดิฉันดีใจที่อย่างน้อยได้เห็นเด็กๆในยุคใหม่รู้จักคิดเอง...ว่าอะไรถูก....อะไรควร...อย่างน้อยๆก็เป็นเด็กใน มมส....น่าภาคภูมิใจค่ะ
  • ขอบคุณอาจารย์อัจฉรา..ที่แวะมาเยี่ยมเช่นกันครับ  ... เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นและพบเห็นอยู่ทุกสังคม และเข้าใจว่าเป็นเรื่องธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้  แต่ผมว่าเราก็น่าจะสะกิดเตือนไว้บ้าง   ส่วนเขาจะเลือกเช่นไรนั้น เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

 

  • สวัสดีครับ
    P
    อาจารย์ กฤษณา
  • ผมยังขำ (ยิ้มไม่หายเลยนะครับกับความลับของอาจารย์)
  • เป็นความลับที่นำมาสู่ที่สาธารณะอย่างน่ารัก น่าเอ็นดู  .... และไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอาจารย์มีบันทึกที่เกี่ยวกับเรื่อง "ตลก" โดยตรง
  • ผมเองก็ไม่แน่ใจนะครับว่า  บางทีเด็กอาจคิดได้  พูดได้  แต่ก็เลือกที่จะปฏิบัติสวนทางกับสิ่งที่คิดและที่พูด ..แต่สังคมก็ต้องไม่สิ้นหวังที่จะสร้างวิถีทางอันดีให้เกิดขึ้นในสังคมของเรา
  • ขอบคุณครับ

คงไม่นานงานละครเร่คงเป็นที่น่าสนใจแก่ชาวมหาสารคามไม่น้อยนะครับ...อยากให้สื่อได้รับรู้สิ่งที่เด็กๆเขาสร้างกันบ้างจัง..ส่งแรงใจช่วยนะครับ

  • เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ..ที่แวะมาทักทาย
  • ยังไงก็อย่าลืมสร้างเวทีให้นิสิตได้มีพื้นที่ชีวิตให้มากขึ้นนะครับ