GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คุยกับคนรุ่นใหม่ หัวใจแช่มชื่น

วันนี้มีนัดคุยเรื่อง blog   คนนัดเป็นคนรุ่นกลางเก่ากลางใหม่ (แต่ใจเกินร้อย)    สองท่าน ที่ชื่อว่า

P
P

 Mitochondria



ส่วนคนถูกนัดเป็นคนรุ่นใหม่โดยแท้...บางคนเพิ่งรับปริญญาเมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง   มีใครบ้าง ?

P
P

  นู๋เม้า




 

 P

 

 

 

 

 พนิดา

 ปาย

 อร


 


 


อ้อ...มีคนรุ่น
เกือบใหม่อีกหนึ่งคน....
ไปนั่งเป็นไม้ประดับ  
เพื่อไม่ให้เกิดช่องว่างระหว่างวัย  
คนๆ นี้ล่ะคะ...............................

P


คุยกันแบบสบายๆ  ไร้กาแฟและขนม (ประหยัดงบค่ะ..)  น้องศา  เม้า  และปาย  มีบล็อกเป็นของตัวเองแล้ว   ตั้งแต่ตอนที่ไปอบรมปีที่แล้วโน่นแน่ะ    เขียนกันคนละบันทึกสองบันทึก    ส่วนน้องศาเขียนมากน่อย   เพิ่งถอย
บันทึกใหม่เอี่ยมที่นี่   

น้องลิ-พนิดา  สมัครไว้แล้วเหมือนกัน    แต่ยังไม่ได้เขียนซักที     ส่วนน้องอร  น้องคนสุดท้อง   ยังไม่มีบล็อกของตนเอง    แต่เคยอ่านแล้ว  มีพี่ที่เป็นนักอ่านบล็อกตัวยงเคยเปิดให้ดู

เมื่อถามว่าทำไมไม่เขียนกันต่อจ๊ะ   หลายคนตอบว่า

  • มันไม่ได้โอกาสดีซักที   ช่วงที่อยากเขียน  คอมไม่ว่าง  ช่วงที่คอมว่างก็ไม่อยากเขียน  เพราะได้เวลากลับบ้านพอดี
  • ไม่มีคอมเป็นของตนเอง   เลยเขียนที่บ้านไม่ได้
  • ยังไม่รู้ว่าจะเขียนทำไม   หาแรงบันดาลใจไม่เจอ
  • ยังใช้บล็อกไม่คล่อง   เข้าใจ gotoknow ไม่แจ่มแจ้ง
  • ไม่อยากเขียนเรื่องมีสาระมากๆ    (ไม่หนุก)
  • บางคนบอกว่า   ชอบอ่าน comment    แต่ปรากฏว่าcomment ใน gotoknow  ไม่เร้าใจเท่าที่ควร   ไม่ค่อยมีการต่อยอด  มีแต่จ๊ะจ๋า  ชมว่าเขียนดีจัง  ไม่ค่อยมีแบบคิดแตกต่าง    ถ้ามีแบบนั้นน่าจะดี  เพราะมันสร้างสีสันได้มาก

เมื่อถามว่าแล้ว...อยากจะเขียนต่อกันมั๊ยเอ่ย...น้องๆ ตอบว่า....(ไว้มาต่อตอนสองนะคะ)

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 76498
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 18
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (18)

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณนิดหน่อย

  • ดีจังนะคะ  ที่มีโอกาสได้คุยได้แลกเปลี่ยน นานาทัศนะ  ซึ่งในปัจจุบันนี้  ต้องมีการยอมรับ  ด้วยเหตุผล  และความถูกต้อง  และส่วนใหญ่มักจะพูดและปฏิบัติด้วยความถูกใจ  เท่านั้น
  • การที่ได้พูดคุยกันนั้น  จึงทำให้รู้ว่า  เอ...ครูอ้อยพูดไปนี้ถูกหรือเปล่า  โปรดแสดงความคิดเห็นได้เลย...อะไรทำนองนี้ค่ะ
  • แต่ส่วนใหญ่อีกล่ะ....โดยเฉพาะ  เพื่อนร่วมอาชีพของครูอ้อย...ผู้หญิง  ที่มีอัตตาสูง  ไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ  และไม่อยากจะแสดงความคิดเห็น..ไม่ทราบสาเหตุค่ะ

ขอบคุณค่ะ..แนวความคิดที่นำไปสู่การปฏิบัติที่ดีมาก

เรียนเชิญจากใจจริงค่ะ

รอลุ้นอ่านตอนต่อไปนะคะ อยากรู้จัง สาว ๆ จะตอบอย่างไร

สวัสดีตอนเย็นค่ะ  ครูอ้อย

  • คุยกับเด็กๆ วัยรุ่น  บ่อยๆ ก็ดีค่ะ  ทำให้เห็นมุมมองใหม่ๆ แปลกๆ  ที่วัยเราๆ ท่านๆ อาจจะลืมไปแล้ว
  • คนโตๆ  อัตตาสูง   มีให้พบเห็นบ่อยค่ะ   เรื่องนี้แก้ยากค่ะ   ต้องให้เจ้าตัวเค้ารู้แจ้งเห็นจริงเอง    การที่ไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ  ถ้ามองอีกมุมหนึ่ง  ก็มีประโยชน์นะคะ   เช่น  ไม่หลงเชื่อคนง่าย 
  • เรื่องของการแสดงความคิดเห็นในบันทึก   เป็นศิลปอย่างหนึ่งนะคะ   คนที่เขียน คห. ได้ยาวๆ นี่ต้องชมเลย  เพราะบางทีเราอ่านแล้วก็ไม่รู้จะแสดงความเห็นอะไร  นอกจากบอกว่า ชอบจัง  เขียนดีจัง

ตามไปแสดงความยินดีที่บันทึกแล้วค่ะครูอ้อย   ยินดีด้วยจริงๆ ค่ะ

ดีใจจังที่พี่นำมาถ่ายทอดแทน คิดไว้ว่าเรื่องนี้น่านำมาเล่าสู่กันฟังอย่างน้อยก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีแล้วค่ะ พี่หน่อยสู้ๆๆ

คำตอบจากสาวๆ จะตามมาเร็วๆ นี้ ค่ะคุณรัตติยา

ในวงสนทนามีคนชมคุณรัตติยา  ด้วยนะคะว่า...เป็นคนที่ให้ความคิดเห็นเก่งมากๆ   และดี  อ่านสนุก (เก่ง ดี  มีสุข)

อย่างนี้น่าจะเขียนบันทึกเรื่อง "แสดงความคิดเห็นอย่างไร...ให้น่ารัก"   ดีมั๊ยคะ

รอฟังจากน้องๆ อยู่นะ  น้องศา 

ที่พี่เขียนมานี่เป็นมุมมองของรุ่นพี่ค่ะ    กำลังคิดว่าน้องๆ น่าจะเขียนเรื่องการคุยกันเมื่อวาน  เป็นบันทึกแรก   ดีมั๊ย..ฮึ

 

เปลี่ยนรูปบ่อยจัง....อิ....อิ..มาตามผลงานจะ
ลุ้นจังเลยค่ะ เพราะจากที่ได้รู้จักน้อง  ๆ บางคน (เพราะบางคนก็ยังไม่รู้จัก) ก็เห็นเขาพูดคุยสนุกสนานและอารมณ์ดี เราอยู่ใกล้ ๆ และได้คุยด้วยก็อดสนุกและหัวเราะไม่ได้ ...Cheers!! สุดสุดค่ะ
  • จริงด้วยค่ะ คุยกับเด็กๆ ทำให้หัวใจแช่มชื่นมากๆๆ
  • แอบเห็นตาของคุณ nidnoi เป็นประกาย ไม่เหมือนเวลาที่คุยกับทีมที่มีคนแก่ล้วนๆ
  • สำหรับตัวเอง ถึงแม้หัวใจจะเกินร้อยและไม่ยอมรับว่าแก่  แต่ความนึกคิด ก็ไม่สามารถทำให้ "จ๊าบ" เหมือนเด็กๆ เขาได้  นี่ละน้า ที่เขาว่า แก่แล้วแก่เลย เน๊าะ (บ่นกับตัวเองหนะ)

มาร่วมขบวน อยากคุยกับเด็กบ้างค่ะ คิดว่าอยู่ในกลุ่มหัวใจเกินร้อยได้ด้วยนะคะ

จะรออ่านความเห็นเด็กๆจากคนกลางเด็กกลางแก่ต่อนะคะ และหวังจะได้เห็น "เด็กๆ" มาเล่าเองบ้างค่ะ เราจะได้ดูดซับพลังแบบเด็กๆบ้าง ปล่อยแต่พลัง"ไม่เด็ก"กันมามากแล้ว

น้องศา  งานนี้ น่าจะเป็น น้องใหม่สู้ๆ ดีกว่าไหมคะ

  • สวัสดีน้องนิดหน่อย
  • เข้ามาเชียร์น้องใหม่
  • สู้ ๆ นะ
  • ส่งแรงใจมาให้เกินร้อยค่ะ

ดีใจมากๆค่ะที่ได้มานั่งอ่านบล๊อกตอนดึกๆ (ช่วงเบรกจากเวร ER)

หลังจากที่พี่ๆ Blogger รุ่นอาวุโสมืออาชีพสุดๆ เช่น อ. ปารมี พี่หน่อย พี่กานต์ ได้ชวนไปร่วมคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการเขียนบล็อก

ก็เริ่มมีแรงบันดาลใจ กำลังใจขึ้นแล้วละค่ะ สัญญาว่าจะพยายามเข้ามาอ่าน เขียนบล๊อก เนื่องจากว่าประสบการณ์ในการเขียนยังน้อยมาก (เป็นวุ้นอยู่เลย ไม่ได้เป็นตัวเป็นตนซ้ากกะที)

ตอนนี้ลิจำรหัสผ่านของตัวเองได้แล้วจ้า อันนี้คือขั้นต้น

ขั้นกลาง.......

ขั้นกลาง ขั้นกลาง ขั้นต่อไป..............

ยังไงก็ขอกำลังใจจากพี่ๆ นะคะ

Fighting Fighting!!!!! 

จาก ลิ เด็กน้อยจ้อยกะจิ้ดริ้ด

 

 

ความเห็นข้างบน  ลิเองจ้า  มาแว้ววววว

รอต่อตอนสอง ครับ

ขอบคุณทุกท่านค่ะ   อ.ปารมี  น้องศา  คุณศิริ  พี่โอ๋  คุณเมตตา  พี่อัมพร  และคุณตาหยู

ยินดีต้อนรับเป็นพิเศษสำหรับน้องใหม่ 

P
 สัญญากันไว้...ว่าอย่างไร อย่าลืมนะ

หวัดดีลิ

    ดีใจจังลิมีบล็อกด้วย นี่เพิ่งรู้ข่าวจากโอเลยเข้ามาทักทายจ้า

คิดถึงนะจ้ะ

DJ

น้อง DJ ครับผม
   พี่บอก น้องลิ  ให้แล้วนะ   เจ้าตัวดีใจมากเลยค่ะ   ตามไปเชียร์ได้โดยตรงที่
lipanida.gotoknow.org