ครู นักเรียน นักเรียน ครู

Phoenix
การเรียนรู้เป็นเสมือนการปฏิบัติธรรมอย่างหนึ่ง

ประเด็นที่น่าสนใจก็คือ เมื่อเราตั้งใจจะเอาประวัติศาสตร์เป็นบทเรียน เรากำลังปรับปรุง สภาวะ ใหม่ ของสถานภาพจากอาจารย์ จากนักเรียน กลายเป็นทั้งหมดเป็นนักเรียน

ก่อนกลับจากเรียน Ph.D. ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับ supervisor ผมหลายทีนอกวิชาเรียน ซึ่งถือว่าเป็น valuable time เป็นการ share มุมมองความคิดเห็นจริงๆ ไม่ทราบว่าถูกต้องหรือไม่ แต่การที่ต้องสนทนาเป็นภาษาอังกฤษตลอดนั้น ผมรู้สึกการลดช่องว่าง ลดศักดิ์ศรี ย่นความต่างของ "กรอบ" ต่างๆลงอย่างมากมาย (อาจจะเป็นเพราะนึกศัพท์ก็ทุลักทุลีพออยู่แล้ว กฏกติกามารยาทก็เลยหดหาย ละเลย) มีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่งผมจำได้ และมานึกย้อนตอนนี้ เข้าใจว่าเราได้ miss อะไรที่น่าสนใจไปคือ supervisor ผมบอกว่า

"Since you are going to be supervisor of many students, you will learn soon enough that teacher always learn more from students than they ever do from teacher"

ตอนนั้นผมก็คิดว่าแกคงจะชมหรืออะไรสักอย่างทำนองนั้น แต่ตอนนี้ หลังจากได้กลับมาทำหน้าที่ครูอยู่ 4 ปีกว่าๆ ผมคิดว่าแกกำลังพูดอะไรบางอย่างที่จริงมากๆ

การเรียนรู้เป็นอะไรที่เป็น super, very, active process และเมื่อเทียบระหว่าง "ใจ" ของคนที่กำลังเรียบเรียง สอน สะท้อน ปรับปรุงนั้น สภาวะจิตที่กำลังเรียนรู้จะเกิดขึ้นกับครูเป็นส่วนใหญ่!! ผมพูดเช่นนี้หลังจากที่ผมได้ลองทำ palliative care ให้กับผป.อยู่พักหนึ่งที่ ม.อ. นี่ ผมบอกใครต่อใครเสมอตอนนี้ว่า การทำ palliative care นั้น คนที่จะ "ได้" เป็นคนแรกก็คือคนทำนั่นเอง

การเรียนรู้เป็นเสมือนการปฏิบัติธรรมอย่างหนึ่ง ยิ่งทำยิ่งได้ ยิ่งให้ยิ่งอิ่มตัว ยิ่งศึกษาเพื่อสอนคนอื่น เรายิ่งต้องทำจิตให้ไร้เดียงสา สลัดความแกร่งกล้าเชี่ยวชาญออก นึกถึงกระบวนการเรียนรู้บริสุทธิ์ของเด็กๆที่ยังไม่เรียนรู้ กระบวนการสลัดเปลือกกระพี้นี้เหมือนหนอนที่เรียนมากๆจนเป็นดักแด้ ต้องสลัดเปลือกที่หนาแน่นที่ออกทิ้งจึงจะกลายเป็นผีเสื้อโบยบินต่อไป หากเราติดกับดักนึกว่าใยดักแด้คือความรู้ที่แท้ ไม่สงสัย ไม่ดิ้นรนออกนอกกรอบ เราก็จะไม่มีวันเป็นผีเสื้อ แต่จะเป็นดักแด้ที่อ้วนขึ้นเรื่อยๆ อยู่ในใยไหมที่หนาขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่เรา "สอน" นักเรียนนั้น ผมคิดว่าเราน่าจะคิดว่าเรา (คืออาจารย์) กำลังเรียนรู้ กำลัง recite บทเรียนให้น่าสนใ หาสิ่งใหม่ๆ ที่น่าตื่นเต้น ถ้าเราทำอะไรทุกอย่างเป็น routine เรื่องนั้นๆต่อให้น่าสนใจแค่ไหน ก็จะขาดรสชาติไปทันที กฤษณมูรติกล่าวว่าแม้แต่การมองดอกไม้กอเดิมหน้าห้อง คนละเวลา คนละบริบท เราจะสามารถเสพสิ่งใหม่ๆได้ตลอดเวลา

ระหว่างครู นักเรียน ความเหมือน ความต่าง

ครูคือนักเรียนที่เรียนได้มากกว่า เร็วกว่า และสนุกกว่านั่นเอง

บ่อยครั้งที่นักเรียนเป็นครูที่ประเสริฐต่อครูอาจารย์ซะด้วยซ้ำไป บางทีเราอาจจะต้องขอบคุณนักเรียนเพราะเรา "ได้" มากกว่าที่เขาได้ "จากเรา" เยอะมาก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คันฉ่องนกไฟ

คำสำคัญ (Tags)#การเรียนรู้#ครู#นักเรียน

หมายเลขบันทึก: 76479, เขียน: 05 Feb 2007 @ 22:59 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 17:16 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก


ความเห็น (10)

  • ขอบคุณมากครับที่อาจารย์มีบันทึกให้อ่านหลังจากพี่โอ๋ไปทักทาย
  • ชอบประโยคนี้ครับ
  • Since you are going to be supervisor of many students, you will learn soon enough that teacher always learn more from students than they ever do from teacher"
  • ขอบคุณมากครับ
กำลังจะเรียนอาจารย์จากเรื่องแรกพอดีว่าขึ้นประเด็นใหม่ดีกว่า เพราะแต่ละเรื่องถ้าต่อความยาวไปประเด็นจะกระจายมากไป
Phoenix
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

ขอบคุณครับคุณขจิตที่ชอบ ดีใจเป็นธรรมดาที่มีคนชอบความคิดของเรา ถ้าชอบถึงขนาดอดมิได้ต้องต่อยอดยิ่งดีใหญ่เลยนะครับ :)

อ.มาโนชครับ, แฮ่ะๆ ผมเป็นนักเขียนกระดานข่าวเก่า เคยชินกับเขียนต่อไปเรื่อยๆ อาศัยแค่บางคำ บาง paragrah ของกระทู้ต้นเป็น connection เลยเอานิสัยเก่ามาใช้ อ่านดูแล้วรู้สึกมันไม่ค่อยเข้ากับ blog เหมือนกันครับ แล้วจะค่อยๆปรับปรุง

เห็นด้วยกับคุณหมอมาโนชค่ะ กำลังจะไปเสนออยู่ทีเดียว

ต้องบอกอีกทีว่า ดีใจที่อาจารย์มาเขียนที่นี่ค่ะ ความคิดความเห็นหลายๆอย่างของอาจารย์ที่เคยอ่านในเว็บบอร์ดน่าจะมาขยายต่อที่นี่ค่ะ ตอนแรกคิดจะเสนอให้อาจารย์นำมาลงที่นี่อีกที แต่พออ่าน 2-3 บันทึกของอาจารย์แล้ว คิดใหม่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมัน instill อยู่ในตัวอาจารย์แล้ว ไม่ว่าจะเขียนอะไร เมื่อไหร่อาจารย์ก็ถ่ายทอดสื่อสารสิ่งดีๆ ความคิดดีๆ ที่สร้างความคิดให้คนอื่นได้เสมอ ก็เลยไม่เสนอแล้วค่ะแต่จะคอยอ่านใน G2K และแนะนำให้คนอื่นมาอ่านค่ะ

บันทึกของอาจารย์เป็นแบบที่เรียกว่า อาหารสมองแต่ไม่หนักค่ะ ทำให้คนอ่านได้บริหารความคิดและจุดประกายสิ่งดีๆ คล้ายคลึงกับเวลาที่อ่านบันทึกอาจารย์วิจารณ์ และอาจารย์ประพนธ์

สละเวลาให้ G2K วันละบันทึกก็เหลือเฟือแล้วค่ะอาจารย์

Yoda  แห่ง Star War กล่าวไว้ว่า "You must unlearn what you've learned."
อาจารย์ค่ะครูกับนักเรียนนักศึกษาช่วยกันเรียนช่วยกันสอนอยู่ที่ learners.in.th ค่ะ
Phoenix
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ อ.จันทวรรณ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมและแนะนำ blog ครับ ดูเหมือนที่ learners in th จะคึกคักไม่เบา

แต่รู้สึกว่า GotoKnow จะไม่ link ไปที่ blog นั้นใช่ไหมครับ ตอนนี้ผมพึ่งหัดเขียน blog ยังไม่แน่ใจว่าควรจะ handle มากกว่าหนึ่ง account หรือไม่ แต่จะไม่เยี่ยมอ่านแถวนั้นบ่อยๆครับ มีอะไรน่าสนใจอยูเยอะทีเดียว

Phoenix
เขียนเมื่อ 

โอ๋ครับ

ตอนแรกผมก็คิดจะเอา series Debate ในขณะแพทย์ที่ผม save เอาไว้ใน harddrive มาลงเหมือนกัน แต่ผมมีเกือบ 100 Debates เอามาลงทีเดียว อาจจะทำให้ blog นี้ชอกช้ำเกินรับได้ไปหน่อย อีกอย่างคือมีหลายๆ debate ที่ผมมีความคิดเห็นแตกต่างไปแล้วระหว่างตอนนั้นกับตอนนี้ครับ

เอากันสดๆดีกว่านะครับ

เป็นคนละเว็บกันค่ะอาจารย์

ที่ learners.in.th เราเน้นให้เป็นระบบบล็อกเพื่อการเรียนการสอนค่ะ เพิ่งเร่ิมต้นค่ะ ยังไม่ได้ทำ pr เลยค่ะ 

และวันศุกร์นี้จะเตรียม present leaners.in.th ให้ทีมบริหารของมอ.ค่ะ

ดิฉันเขียนบันทึกเกี่ยวกับ learners.in.th ไว้หลายบันทึกค่ะ http://gotoknow.org/blog/tutorial/tag/learners.in.th 

  • สวัสดีค่ะ.....เข้ามาทักทายและต่อยอด
  • เห็นด้วยค่ะ นักเรียนเป็นครูที่ประเสริฐต่อครูอาจารย์ซะด้วยซ้ำไป บางทีเราอาจจะต้องขอบคุณนักเรียนเพราะเรา "ได้" มากกว่าที่เขาได้ "จากเรา" เยอะมาก
  • จากการทำงานกับนักศึกษามา 27 ปี พบว่าส่วนหนึ่งได้ความรู้มาจากนักศึกษานั่นเอง