เขียนลงบนพื้นทราย

  ติดต่อ

เขียนลงบนพื้นทราย  

เป็นเรื่องราวของเพื่อน 2 คนที่กำลังเดินทางอยู่กลางทะเลทราย  เมื่อเดินทางถึงจุดหนึ่ง ก็เกิดการโต้เถียงกัน  เพื่อนคนหนึ่งก็ตบหน้าเพื่อนอีกคนหนึ่ง เพื่อนคนที่ถูกตบหน้า ไม่ว่าอะไรสักคำ  

แต่กลับเขียนข้อความไว้ที่พื้นทรายว่า  

วันนี้เพื่อนรักของฉัน ตบหน้าฉัน  

พวกเขาเดินทางกันต่อไป จนกระทั่งพบแหล่งน้ำกลางทะเลทราย พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำที่นั่น  เพื่อนคนที่ถูกตบหน้าก็เกิดจมน้ำ 

แต่โชคดีที่เพื่อนอีกคนช่วยชีวิตไว้ได้  เมื่อเขาหายตกใจจากการจมน้ำ เขาก็จารึกข้อความไว้ที่ก้อนหินว่า  

วันนี้เพื่อนรักของฉัน ช่วยชีวิตฉันไว้  

เพื่อนคนที่ช่วยชีวิตเขาและตบหน้าเขารู้สึกแปลกใจในการกระทำของเขา จึงเอ่ยปากถามว่า......  

ทำไมตอนที่ฉันทำร้ายเธอ เธอเขียนลงบนพื้นทราย  แต่ตอนนี้เธอเขียนลงบนหิน  

เพื่อนอีกคนยิ้มและตอบว่า  

เมื่อเพื่อนทำร้ายเรา เราควรจะเขียนลงบนทราย เพื่อให้ สายสมแห่งอโหสิ พัดพา และลบมันทิ้งไป  และเมื่อมีความประทับใจเกิดขึ้น เราควรจารึกไว้ใน ศิลาแห่งความทรงจำจากใจ   ซึ่งสายลมจะมิอาจทำให้มันเลือนรางได้  

เรื่องดี ๆ จาก ข่าวสารคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ฉบับที่ 5/2550 วันที่ 29 มค -2 กพ. 2550 คัดลอกจาก http://www.geocities.com/supershhinnn/goodmessage/ml40.html    

จา กเรื่องเล่านี้ ทำให้ตนเองต้องเตือนตนว่า   

จงเรียนรู้ที่จะเขียนลงบนพื้นทราย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 75968, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 28, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #sompornp#เล่าสู่เธอฟัง#แบ่งปันความสุข#เขียนลงบนพื้นทราย

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (28)

  • ดีใจที่ได้เรียนรู้ ที่จะเขียนลงทั้งพื้นทราย และ พื้นหิน
  • ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆ ที่ช่วยเตือนใจ เพื่อนๆ (เช่นผม) ครับ

คุณหมอคะ

แอบลุ้นอยู่ว่าคุณหมอจะมาอ่านที่สมพรสรรหามาเล่า(ตามคำขู่...เฮ้ย...คำเชิญชวนของคุณหมอ...รึเปล่า....)

ความระลึกถึงกันนี่มันเหมือนปฏิหาร์จริง ๆ นะคะคุณหมอ

ดีใจค่ะ  ดีใจ.......

ตอนนี้ต้องฝึกแยกสิ่งที่เคยเขียนลงบนหินทั้งหมด โดยแยกเป็นส่วน ๆ ส่วนดีเขียนบนหิน ส่วนที่ไม่ดีก็ต้องเขียนบนพืนทรายค่ะ

คุณอิ่งอ๊อบคะ...

  • ดิฉันชอบบันทึกนี้มาก...ฉันชอบเปรียบเทียบเมื่อเพื่อนมีทุกข์ว่า...ให้ทำตนดังเม็ดทราย......ขยับเขยื่อนได้เมื่อถูกคลื่น...แต่ไม่ดูดซับน้ำเอาไว้....คราวนี้ได้ข้อคิด..เตือนตนเพิ่มอีกอย่างแล้วค่ะ...
  • ขอบคุณค่ะ....ขอบคุณอย่างจริงใจค่ะ
หนิงเคยอ่านที่ พ่อสอนลูกชายว่า  เมื่อโมโหหรือโกรธเพื่อนให้ตอกตะปูลงบนรั้วบ้านที่เป็นไม้ค่ะ  ถ้าหายโกรธเพื่อนแล้วให้ถอนตะปูออก  พอเวลาผ่านไปสักระยะ  พ่อให้ลูกดูไม้แผ่นนั้นค่ะ  จิตใจและมิตรภาพก็เหมือนไม้แผ่นนั้น  ถ้าเราโมโหหรือโกรธกันเหมือนตะปูพร้อมจะทำลายเนื้อไม้(จิตใจและมิตรภาพ)ของเรา  แม้จะหายแล้วแต่เนื้อไม้ก็ไม่เหมือนเดิมต่อให้มีการปะหรือยาแล้วก็ตามไม่สามารถกลับมาเป็นเนื้อเดียวเหมือนเดิมได้  เพราะฉะนั้นต้องระวังจิตใจและรักษามิตรภาพให้ดีค่ะ

เช้านี้ตื่นมา ได้รับข้อคิดดี ๆ ไว้เตือนใจตน แต่เช้า จากมิตรดี ๆ วันนี้ทั้งวันคงเป็นวันแห่งความทรงจำดี ๆ ที่อยากจารึกไว้บนแห่งศิลา อีกวันหนึ่งคะ

สนุกในวันหยุดนะคะ  วันนี้ ว่าจะตามใจลูก ๆ พาไปดูพระนเรศวร ซะหน่อย

แล้วบ่าย  ๆ มีนัดกะคุณเมตตา  ไปหาของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปฝากมิตรรักต่างแดนที่ขอนแก่น (อุ้ย เผลอหลุดปากไปได้งัยเนี่ย)

แล้วเย็น ๆ มีนัดประชุมกลุ่มย่อย กะ คุณไมโต คุณเมตตา ในที่อโคจร  โอ๊ย โย๋ ไม่อยากจะคิดถึงเลย สยองแน่ๆ

อิ อิ

แกล้งเขียนให้คนแถวโน้น อิจฉาเล่น เผื่อวันนี้ว่าง ๆ จะได้หาทรายเขียนไว้พลาง  ๆนะคะ 

ยิ้ม ๆ

เอามาฝากคุณสมพรค่ะ

 

http://gotoknow.org/file/jantararat/sand_and_stone.pps

เรียนคุณจันทรรัตน์ค่ะ

          ดิฉันแอบเปิดอ่านก่อนคุณสมพรแล้วเนี่ย คงไม่ว่ากันนะคะ

         อ้อ

          คุณสมพร เธอแปลความหมายไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะคะ เยี่ยมจริง ๆ

มาอ่านค่ะ....ที่ผ่านมาไม่ได้เขียนบนทรายและบนหินเลยค่ะ...เขียนไว้ใน ซีดี...ทั้งหมดเลย...ทำไงดี..
  • อันนี้เขียนผิดครับ
  • สายสม  สายลมใช่ไหมครับ
  • ผมเขียนไว้ในใจ บอกใครไม่ได้
  • ยิ้ม ยิ้ม
  • ขอบคุณมากครับ
  • คุณกฤษณา เตรียมรับของฝากได้แล้ว มีคนหลุดปากแล้ว 1 คน

อ.หมอสมบูรณ์คะ

  • คิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้ว...เขาบอกว่าเอามาฝากคนขอนแก่น...ไม่ได้บอกว่าเอามาฝาก"กฤษณา"ซะหน่อย...อาจจะเป็นของ ...อ.Paew...อ.หมอJJ....หรือของ อ.หมอสมบูรณ์เองก้ได้ค่ะ 
  • อุ๊ย!..นับจริงๆมากกว่า 1 เน๊อะ...น่าสงสารคนถือจัง....

 

nutim
เขียนเมื่อ 
  • ได้อะไรกลับไปคิด กลับไปทบทวน สิ่งที่ยังคาใจอยู่ตอนนี้เป็นอย่างดีเลยค่ะ...ดีใจที่ได้มาอ่านเจอบันทึกนี้ในเวลานี้...ขอบคุณค่ะ
วันนี้เจ้าของบ้านหายไปไหนคะเนี่ย แวะเวียนมาหลายรอบแล้ว สงสัยยังวุ่น ๆ กะลูก ๆ อยู่แน่เลย
แวะมาทักทายรอบละครหลังข่าวค่ะ

คุณรัตติยาคะ

ไม่ว่ากันอยู่แล้วค่ะ อยากให้ทุกๆคนนั่นแหล่ะค่ะ แต่ว่าแอบแปะไว้แถวๆ ฝาบ้านคุณสมพร คงเห็นกันง่ายๆ ดี

...นะคะ..

สวัสดีทุกคนค่ะ

แอบหนีไปเที่ยวต่างประเทศมา

ไปกระจายรายได้ค่ะ

คุณติ๋วคะ

เพื่อเพื่อนน้อยกว่านี้ได้ไง   เมื่อเพื่อนมีทุกข์ว่า...ให้ทำตนดังเม็ดทราย......ขยับเขยื่อนได้เมื่อถูกคลื่น...แต่ไม่ดูดซับน้ำเอาไว้....  ขอบคุณด้วยใจจริง ๆ สำหรับประโยคนี้ ...ขอเอาไปเล่าสู่เพื่อน ๆ ฟังด้วยนะคะ

คุณหนิงคะ

พี่(พยายาม)เลิกตอกตะปูแล้วค่ะ

มันไม่ดีเลยจริง ๆ และยังทิ้งร่องลอยแห่งความทรงจำ(ที่ไม่ดี)ไว้ด้วย ใช่ไหมคะ พาเด็ก ๆ ไปบ้านครูบาเมื่อไรอย่าลืมเอารูปมาฝากนะคะ

คุณแป๊ดขา

แอบหนีไปต่างประเทศมาค่ะ

ว่าแต่ว่าของที่ไปช๊อบมานะ น่าสนใจไหม....แล้วสมพรไปขอนแก่นจะได้ของฝากด้วยหรือเปล่า  คงต้องดูของก่อนตัดสินใจว่าจะไปหรือไม่...ยังมีเวลา....

ขอบคุณนะคะที่แวะมาดูแลบ้านให้....ดีนาที่ผู้หมวดขจิตแกมาเป็นผู้ตรวจด้วยอีกคน...จึงรู้ว่าสมพร...มีข้อหาอะไร...แต่ด้วยความใจดี...ก็แก้ไขให้เรียบร้อยแล้วค่ะ....ขอบคุณนะคะครูผู้น่ารัก(น่าขโมยมาไว้บ้าน)

อ.จันทรรัตน์ค่ะ

ภาษาอังกฤษถึงแม้จะไม่แตกฉาน  แต่ที่อาจารย์กรุณา post ไว้ให้ในบันทึกนี้  ขอบพระคุณมากเลยนะคะ ขออนุญาตนำไปให้น้อง ๆ ที่ทำงานด้วยค่ะ

คุณเมตตาค่ะ

อ.หมอสมบูรณ์กับคุณติ๋ว กำลังรอของฝากค่ะ  แต่สมพร กำลังรอดูว่าอะไรคือของฝาก....อิอิอิ....คงไม่ใช่คุณรัตติยาผูกโบว์นะคะ...แบบนั้นคุณขจิตจองไว้เพื่อมอบให้สมพรแล้วค่ะ....(วันไหนถ้าตอบคำถามถูก....ฮา....)

nutim  คะ

ขอบคุณที่แวะมาเยือน  คิดถึง blog สวย ๆ ของ nutim จัง  ไว้จะแวะไปเยี่ยมนะคะ

ไปเที่ยวต่างประเทศมา กลับมารายงานตัวแล้วนะคะ

ไปเชียงราย แวะวัดร่องขุ่น แวะดอยตุง แวะแม่สาย และข้ามไปต่างประเทศ ไปกระจายรายได้มาค่ะ    ไปกะพี่สาวคนโต พี่ชาย น้องสาวคนเล็ก พี่สะใภ้  ใครเป็นใครดูหน้าเองนะคะ  คนไหนสวยที่สุดคนนั้นแหละสมพร (เอาแบบเล็ก ๆ ก็พอ)

Dscf0357

ยินดีต้อนรับกลับมาตุภูมิค่ะ เมื่อคืนไม่ได้แวะเข้ามา เพราะคืนก่อนโน้น กลับดึกมาก พอดีไปทำธุระมา เสียงห้ายหมด นอนไม่เต็มอิ่ม เมื่อคืนเลยนอนตั้งแต่ยังไม่ 5 ทุ่ม เป็นครั้งแรกในประวัติการที่นอนเร็วมาก ส่วนของฝาก(ปากและท้อง) ไม่กลัวว่าจะไม่ถูกใจชาวขอนแก่นหรอกค่ะ แต่กลัวอย่างเดียวคือ กลัวคุณเมตตาหิ้วขึ้นเครื่องด้วยอะดิ อันนั้น ก้อตัวใครตัวมันนะ
จันทรรัตน์
IP: xxx.28.25.169
เขียนเมื่อ 
โพสเพราะว่าเพลงเพราะดีค่ะ ...แต่ไม่ได้อ่านภาษาอังกฤษเขาหรอกค่ะ อ่านภาษาไทยของคุณสมพรง่ายกว่า ...
แวะมา Good night  and sweet dream ค่ะ...คุณอิ่งอ๊อบ
  • มาทักทาย
  • สบายดีไหมครับ
paew
เขียนเมื่อ 
  • เป็นเรื่องที่เตือนใจดีมากค่ะ
  • แล้วถ้าเป็นคนที่ไม่ใช่เพื่อนละค่ะทำไงดี
  • ปกติไม่ชอบโกรธใคร และไม่ชอบให้ใครมาโกรธ ว่าจะไม่ใส่ใจ แต่ก็อดหงุดหงิดไม่ได้เพราะอยากรู้ว่าเค้าโกรธอะไรเรา
  • น่าอิจฉาไปเที่ยวมาอีกแล้ว...ครั้งที่ล้านเก้ารึปล่าวค่ะ
  • เชิญที่นี่ด้วยนะค่ะ

เมื่อไหร่จะเปิดเผยความลับค่ะ

รอหัวเราะตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะคะเนี่ย

ยิ้ม ๆ ค่ะ

คุณติ๋วคะ

  • ฝันหวานหลายคืนแล้วค่ะ รอวันถึงวันศุกร์ค่ะ จะได้ไปเยี่ยมคนขอนแก่นซะทีค่ะ

คุณขจิตค่ะ

  • สบายดีอ้วนท้วนสมบูรณ์ค่ะ
  • วันศุกร์นี้จะเจอคุณขจิตที่ ม.ขอนแก่นหรือเปล่าคะ

อ.Paew คะ

  • อ่านเรื่องนี้คราใด สอนใจเราได้เสมอ
  • ไม่จำเป็นต้องเป็นเฉพาะเพื่อนหรอกค่ะ  คนอื่น ๆ ก็ได้  เช่น หัวหน้าเรา ฮา.....(ไม่เอาอ่ะ เล่นของสูง)  หมายรวมถึงทุกคนค่ะอาจารย์
  • เคยคิดว่าการหงุดหงิดเป็นการบริหารอารมณ์  แต่บางครั้งมันก็บั่นทอนนะคะ  จึงต้องพยายามตัดใจให้ไว  เหมือนกะปุ๋มบอก "เรื่องเน่า ๆ อย่าให้อยู่กับเรานาน" ค่ะ
  • วันศุกร์นี้คงมีโอกาสได้เจออาจารย์ และเพิ่มรูปมวลมิตรแห่ง G2K

คุณรัตติยาขา

  • ยังไม่เล่าเองค่ะ รอโดน tag ดีก่า
  • เย็นนี้จะไปขอนแก่นนะคะ
  • ทราบว่าคุณจิ๊บเธออยากเป็นนักร้อง และร้องเพลงเพราะด้วย  งั้นสมพรต้องรีบหลบกลับกรุงเทพฯ เย็นศุกร์เลยดีกว่า  อิอิอิ
คุณ somporn ค่ะ คุณสมพร หนะ โดนคุณ paew tag ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะคะ ไม่งั้นหละก็ ไม่รอดพ้นเงื้อมมือดิฉันไปได้หรอกค่ะ น่า นะ รีบเฉลยความนัย คนไกล ใจจะขาดรอน ๆ แล้วนะคะเนี่ย http://gotoknow.org/blog/paew/76983 ตามไปอ่านตาม link ข้างบนนะคะ
กลับจากขอนแก่นเมื่อคืนวันที่ 9 กพ.50  มีสิ่งที่สมพรต้องเขียนบันทึกไว้บนก้อนหินว่า

ความสุข   มิตรภาพ  ความรัก  ความผูกพัน  ไม่มีวันสิ้นสุดไปจากใจฉัน (จริง ๆ)

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพจากทุกท่านนะคะ 

ขอบคุณค่ะ

  • รออ่านเรื่องนี้ครับพี่
  • ความสุข   มิตรภาพ  ความรัก  ความผูกพัน  ไม่มีวันสิ้นสุดไปจากใจฉัน (จริง ๆ)
  • อย่าให้รอนานนะครับ ยิ้ม ยิ้ม
รออ่านเหมือนกันค่ะ

ชมรมคนนอนดึกรออ่านเหรอค่ะ

จะรีบ ๆ ค่ะ