หนิงเคยอ่านที่ พ่อสอนลูกชายว่า  เมื่อโมโหหรือโกรธเพื่อนให้ตอกตะปูลงบนรั้วบ้านที่เป็นไม้ค่ะ  ถ้าหายโกรธเพื่อนแล้วให้ถอนตะปูออก  พอเวลาผ่านไปสักระยะ  พ่อให้ลูกดูไม้แผ่นนั้นค่ะ  จิตใจและมิตรภาพก็เหมือนไม้แผ่นนั้น  ถ้าเราโมโหหรือโกรธกันเหมือนตะปูพร้อมจะทำลายเนื้อไม้(จิตใจและมิตรภาพ)ของเรา  แม้จะหายแล้วแต่เนื้อไม้ก็ไม่เหมือนเดิมต่อให้มีการปะหรือยาแล้วก็ตามไม่สามารถกลับมาเป็นเนื้อเดียวเหมือนเดิมได้  เพราะฉะนั้นต้องระวังจิตใจและรักษามิตรภาพให้ดีค่ะ