หากบอกชื่อเสียงเรียงนาม เวลาอ่านก็ชื่นใจ มีความสุขกับคำพูดที่แสดงความคิดเห็น แต่ตรงกันข้าม ไม่แสดงตนว่าไม่เป็นใคร แบบไม่ประสงค์จะออกนาม ทำให้ชื่นใจระคนสงสัย เอ๊ะ.....ใครกันแน่
ครูอ้อยมักจะดีใจทุกครั้งที่ได้รับคำพูดที่แสดงความคิดเห็นในบันทึกต่างๆ ยิ่งระยะนี้ มีสถิติที่แสดงการเยี่ยมชมด้วย ครูอ้อยชอบมากค่ะ แต่วันนี้ได้อ่านบันทึกของตนเองเรื่อง เสือสิงห์กระทิงแรดทะเลาะกันจะเกิดอะไรขึ้น
ครูอ้อยอ่านแล้ว ฉงน สงสัย และอยากรู้ว่า..ใครนะเขียนมาแสดงความคิดเห็นในบันทึกของครูอ้อย
ซึ่งไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เลย ทั้งหมดที่เข้ามาอ่าน มี 3 อย่างคือ อ่านแต่ไม่แสดงความคิดเห็น อ่านแล้วแสดงความคิดเห็น และ ไม่อ่าน แต่อยากทักทายด้วยความคิดถึง
ข้อความนั้นมีว่า.....
ไม่แสดงตน เมื่อ พฤ. 01 ก.พ. 2550 @ 16:52 จาก 58.10.36.69 ลบ |
- คุณครูอ้อย..วันนี้เหงามากคิดถึงเหล่าสกุณาจัง อยากให้เหมือนวันก่อนเก่าถึงแม้จะหยิกให้เจ็บ เหน็บให้จำ..ก็ไม่เคย..เก็บมาเป็นอารมณ์โกรธ..ทำอย่างไรหนอ นกแก้วจึงจะคืนรัง..
เหนื่อยมากค่ะ คิดถึงค่ะ
เหนื่อยกับการทำงาน หรือเหนื่อยจากการเดินทาง หรือเหนื่อยใจคะ
ครูอ้อยขอส่งกำลังใจไปช่วยค่ะ
คิดถึงเช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง บีเวอร์
ขอบคุณน้องบีเวอร์เหมือนกันค่ะ
ไม่ใช่”กฤษณา”เขียนนะคะ
สวัสดีค่ะคุณติ๋ว
ขอบคุณค่ะ
จนแล้วจนเล่า ครูอ้อยก็ยังคิดไม่ออกว่า คนที่เขียนข้อความนี้คือใคร ….
แวะมาสบายใจด้วยเพลงจากบล็อกครูอ้อยค่ะ
แอบดูนึกว่าจะมีคนมาเฉลยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ จันทรรัตน์
อิอิ ขำขำ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ kareem
ขอบคุณค่ะ..ที่ช่วยให้คลายได้บ้างค่ะ