ติดต่อ

เมื่อเราออกเดิน (2) : และแล้วก็ถึงคราวที่จระเข้กลับลงคลองสู่เวทีแห่ง KM

  ผมเคยออกตัวไว้เมื่อคราวเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ของเวที ลปรร. ว่าไม่คุ้นชินกับเทคโนโลยีเอามาก ๆ แต่บัดนี้ กลับกลาย (จำเป็น) ต้องสวมหัวโขนผู้รู้แนะนำให้น้อง ๆ ได้เข้าใจ  

เมื่อวานแทบไม่น่าเชื่อว่าตนเองจะมีโอกาสได้แนะนำน้อง ๆ ในกลุ่มงานเกี่ยวกับวิธีการเขียน Blog  ตลอดจนเทคนิคในการนำไฟล์ภาพขึ้นแสดงใน Blog  

  

อันที่จริงคนเหล่านี้ทั้งเจ้านุ้ย  (จันเพ็ญ  ศรีดาว) เจ้ายะ (สุริยะ  สอนสุระ)  หรือแม้แต่ เจ้าก้อง  (วัฒนพงษ์  คงสืบเสาะ)  ต่างก็มีทักษะการใช้คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีเหล่านี้สันทัด และจัดเจนมากกว่าผมด้วยซ้ำไป   โดยเฉพาะสองรายแรกนั้น ถือว่า มือดี ที่สุดในเรื่องพรรค์นี้ของหน่วยงานเลยก็ว่าได้

ผมทำทีวางท่า  วางกล้าม  เป็นผู้มีความรู้เกี่ยวกับการเขียน Blog ... เพราะอาศัยประสบการณ์ตรงในการเขียนบันทึกก่อนพวกเขา จึงพอรู้มาบ้าง (รู้แบบ งู ๆ ปลา ๆ )   แต่ก่อนหน้านี้พวกเขานั่นแหละที่ต้องแบกรับภาระเกี่ยวกับผมทั้งทำเพจประชาสัมพันธ์  แต่งภาพ  ตัดต่อวีดีโอ ทำวีดีทัศน์ หรือแม้แต่ซ่อมคอมพิวเตอร์  รวมถึงเบ็ดเตล็ดทุกอย่างจากไม้จิ้มฟันยันเรือรบ  

 

ผมเคยออกตัวไว้เมื่อคราวเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ของเวที ลปรร.  ว่าไม่คุ้นชินกับเทคโนโลยีเอามาก ๆ  แต่บัดนี้  กลับกลาย (จำเป็น)  ต้องสวมหัวโขนผู้รู้แนะนำให้น้อง ๆ  ได้เข้าใจและฝึกเขียน Blog  ฝึกการเล่าเรื่อง (Story  Telling) 

  

จะว่าไปแล้วสถานการณ์เช่นนั้น  ผมเหมือนกำลังสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำ แต่เพราะบุคคลเหล่านี้ยังใหม่ต่อการเขียน Blog เลยทำให้ผมต้องคลิกโน่น คลิกนี่ให้พวกเขาได้เรียนรู้  ซึ่งเชื่อว่า ทุนเดิม ที่มีในตัวพวกเขาจะทำให้เขาต่อยอดไปสู่กระบวนการจัดการความรู้ได้อย่างไม่ยากเย็น

แน่นอนครับ...ผมไม่ได้สอนให้จระเข้ว่ายน้ำเป็นแน่  หากแต่กำลังพาจระเข้กลับลงคลองกันอีกยก  โดยเฉพาะเจ้านุ้ยก่อนนั้นคือคนแรกของชาวกองกิจการนิสิตที่เคยเข้าสู่ blog  มาแล้วนานแสนนาน  ต่อมาก็เป็นเจ้หนิงและตัวของผมเอง  จากนั้นก็บุคลากรก็ทยอยเข้าสู่เวที KM  เป็นระยะ เริ่มจากคุณศศิ  คุณสุริยะ  คุณอนงค์  และคุณวัฒนพงษ์   

 

ผมแอบยิ้มอิ่มสุขอยู่ลึก ๆ  เพราะบัดนี้คนในกลุ่มงานที่ผมดูแลได้เข้าสู่เวที KM อย่างเต็มตัว เต็มใจและเต็มภาคภูมิแล้วถึง 4  คน... ภายภาคหน้าในเร็ววันผมจะเปิดโต๊ะเสวนา (Dialoque) ขับเคลื่อนในกลุ่มงานเพื่อสร้างชุมชนนักปฏิบัติ  (Community of  Practice)  ให้ชัดเจนยิ่งขึ้นเพื่อยกระดับองค์กรไปสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ (Learning  Organizanization) 

  

หรือถึงคราวต้องกำหนดยุทธศาสตร์และบทบาทการจัดการความรู้ให้ชัดเจน  ทั้งคุณอำนวย ( KF)  คุณกิจ (KP)  และคุณลิขิตอย่างจริงจังกันซะที  หลังจากกองกิจการนิสิตเคยได้พาตนเองก้าวเข้าสู่เวที KM อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่  11 มกราคม 2550  ที่ผ่านมา และบัดนี้มีคนเข้าสู่การเขียนบันทึกแล้วจำนวน 7  คน

  

การสวมหัวโขนเป็นผู้รู้คราวนี้,  ไม่ใช่การสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำ  แต่เป็นการพาจระเข้ทั้ง 4 ตัวกลับลงคลองกันอีกครั้งหลังจากขึ้นมานอนผึ่งแดดอยู่บนบกเป็นเวลาอันนาน

 

ผมเชื่อว่าเมื่อวานพวกเขามีความสุขในการกลับลงไปว่ายน้ำในลำคลองนั้นอีกหน  ตรงกันข้ามสำหรับผม...กลับต้องไปนอนซมด้วยพิษไข้จนเขียน blog ไม่ได้ทั้งคืน !

    หรือเป็นผลพวงของชะตากรรมที่บังอาจทำตัว เป็นผู้รู้พาจระเข้กลับลงคลองหรือไม่, ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน !        

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 75719, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 13, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #km#msu#กองกิจการนิสิต

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (13)

ยินดีด้วยกับพี่มนัสครับที่ มีน้องที่ใฝ่เรียนรู้ ถึง 3 ท่านครับพร้อมๆกัน

  • อย่าลืมนะคะว่า เครื่องมือ KM มีกระบวนการหลายตัวค่ะ
  • ส่วนการเขียน blog และเป็น blogger นั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกระบวนการเท่านั้นเองนะคะ
  • เรียนรู้ต่อไปค่ะ
  • เชียร์....กองกิจการนิสิต และblogger มือใหม่ทุกคนค่ะ
  • ขอบคุณน้องแจ๊คมากครับ
  • อันที่จริงก็ต้องยกความดีความชอบให้ทีมอนุกรรมการ KM มมส ที่มากระตุ้นและเติมเต็มในเรื่องเหล่านี้
  • ส่วนเจ้ายะนั้น... เมื่อวันที่ 24 มกราคมที่ผ่านมา พี่มอบหมายให้เข้าร่วมประชุม KM แทนเลยกลับมามีแรงจูงใจจะจัดการความรู้
  • นั่นไง... เสียดาย แต่ไม่เสียใจ
  • เช่นกันครับ
  • ขอบคุณครับ..คุณอ้อ
    P
  • ยังไงก็คงต้องขอคำแนะนำอย่างไม่รู้จบจากชาว อนุกรรมการ KM มมส รวมถึงทุกท่านทุกคนสืบต่อไป
  • ขอบคุณพี่พนัสมากนะคะ
  • การจัดการความรู้ (KM) เป็นการเล่าเรื่องจากประสบการณ์จริงที่ปฏิบัติหรือที่รู้มา นำออกมาเป็นคำพูดและเล่าสู่กันฟังหรือเปล่าคะ หรืออย่างไร อยากขอคำชี้แนะค่ะ

 

ดิฉั้นมาชื่นชม...ที่งานใกล้ตัวที่สุดของดิฉั้น...พาจรเข้ลงคลองได้แค่ 5  ลงคลองบ้างขึ้นมาผึ่งบนบกบ้าง...ตามอารมณ์ของเขาไม่เป็นไรค่ะ....การแนะอย่างหนึ่งคือการทำให้ดู.......

การจัดการความรู้มือเครื่องมือหลายอย่างค่ะ  การเขียนblog เป็นแค่อย่างหนึ่ง  เป็นเวทีเสมือนจริงในการเล่าเรื่องเร้าพลัง หรือเรื่องเล่าจากประสบการณ์ที่ทำมาแล้วสำเร็จค่ะ

อย่างเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2550 ที่ทีมสามหนุ่มสามมุม หีอ  3G ของ MSU-KM ให้เกียรติมาบรรยายพิเศษที่ กองกิจการนิสิต นั้น 

ท่านอาจารย์  Panda เสนอไว้ว่า SPA  ยังจำได้มั๊ยเอ่ย.. ในเอกสารการประชุมจ้ะนุ้ย

  • สวัสดีน้องนุ้ย
  • บันทึก หรือ blog  เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งของการจัดการความรู้ แต่ก็มีอีกหลายอย่างที่เป็นเครื่องมือจัดการความรู้ ศึกษาจากที่เจ้หนิงแกนะนำก็ได้  ..หรือ
  • เดี๋ยวถ่ายเอกสารเรื่องเครื่องมือการจัดการความรู้ จากหนังสือการจัดการความรู้สู่ปัญญา โดย อ.บดินทร์  วิจารณ์  ให้อีกรอบ  จะได้เข้าใจว่าเครื่องมือที่ว่านั้นมีอะไรบ้าง
  • หรือไม่ก็ไปอ่านเรื่องที่น้องแจ๊ค จัดโสกันวันพฤหัสบดีก็ได้...นั่นก็เป็นวิธีหนึ่งในการจัดการความรู้
  • เอาอีกแล้ว... (งู ๆ ปลา ๆ )

 

    • สวัสดีครับ...
    • เป็นธรรมดาใช่ไหมครับที่จะต้องขึ้น ๆ ลง ๆ ระหว่างบนบกและในน้ำ
    • ขอบคุณครับ
    • เช่นเดียวกันนะครับ เจ้หนิง
      P
    • ขอบคุณที่ช่วยเน้นย้ำความเข้าใจเรื่อง KM ยังไงก็ต้องพึ่งพาให้ช่วยดูแลน้อง ๆ ด้วยเช่นกัน
    ผมแอบให้กำลังใจอยู่ทางนี้นะครับ!!!
    • สัวสดีครับคุณเอก จตุพร
    • ขอบคุณครับในกำลังใจที่ส่งมาถึงอย่างต่อเนื่องและไม่เคยขาดห้วง
    • เช่นกันนะครับ...ให้กำลังใจเหมือนเคย 
    Panda
    เขียนเมื่อ 
    • ยังคงส่งกำลังใจมาเชียร์เช่นเคยครับ
    • ยังคงคิดถึงชาว MSUKM ครับ