สืบเนื่องจากบันทึก วาสนาอักเสบ ที่ครูบาฯ  ได้เขียนถ่ายทอดหัวอกของผู้ที่มีหน้าที่จะต้องคอยต้อนรับผู้คนมากมายจากทั่วทุกสารทิศ  มีทั้งหลายรูปแบบ ทั้งแบบกัลยาณมิตร  แบบเจ้าขุนมูลนาย ซึ่งเชื่อแน่ว่าครูบาฯ คงเจอสถานการณ์หลายรูปแบบ ทั้งแบบที่มาแล้ว อยากให้มาอีกบ่อย ๆ     กับแบบที่มาครั้งเดียว เข็ดไปจนตาย

 

     ในฐานะที่ดิฉันเป็นคนที่ทำงานอยู่เบื้องหลังซะเป็นส่วนใหญ่  จึงเข้าใจถึงความรู้สึกที่ท่านถ่ายทอดได้เป็นอย่างดี 

 

      ดังนั้น เมื่อท่ครูบาฯ มีแนวคิดที่จะตั้งสโมสรคนดี  โดยได้เชิญชวนผ่านทางบันทึก ดังนี้

ผมจะตั้งสโมสรคนดี สโมสรคนดีๆๆ สโมสรผู้ดี คิดดี ทำดี

มีกิจกรรม

1.  รับฝากความดี
2.  ให้ยืมความคิดดีไปใช้
3.  มีกำลังใจ ส่งไปให้ถึงหมอนก่อนหน้าที่จะหลับ 1 วินาที
มี ฯลฯ 
 
ดิฉัน จึงไม่ลังเลใจเลยที่จะขอสมัครเข้าสโมสรคนดีนี้  ดังนี้

     เรียน  ครูบาฯ     

   เมื่อคืน online ไม่ได้เลยทั้งคืนค่ะ  เพิ่งได้มีโอกาสมาเปิดอ่านอีกที ที่ทำงาน

         ดิฉันเข้าใจความรู้สึกของคนที่มีจิตใจที่เสียสละ และทุ่มเททั้งกำลังกาย กำลังใจ แก่สังคม  ครูบาฯ สามารถทำทุกอย่างที่ใจครูบาฯ ปรารถนา ได้ดีขนาดนี้  ส่วนหนึ่ง เป็นเพราะครูบาฯ มีคู่คิดที่ดี และประเสริฐ

      ดิฉัน ขออนุญาตสมัครเข้าสโมสรคนดี ด้วยคนนะคะ  จะทำหน้าที่ดูแล ปัดกวาด เช็ดถู ล้างจาน เสริฟน้ำ เลี้ยงหมู ทำได้ทุกอย่างเลยค่ะ

         ด้วยความเคารพ

ท่านตอบดิฉันว่า

 ถึง ญาติ รัตติยา

ทำตัวได้น่ารักเกินมาตรฐานอย่างนี้ ต้องส่งเหรียญสู้ตายไปให้ดีไหมนี่ รอรับก็แล้วกัน

จะพาหลานๆมาวันไหน

มาขี่นกกระจอกเทศก็ได้

แต่เดือนหน้าออกไข่ คงจะดุ

ชื่อตาหวาน กับตาคม เต้นรำได้สวยมาก

จะมาตอนไหนเอ่ย

 

        ไม่คิดไม่ฝันค่ะ ว่า จากสายสัมพันธ์ผ่านทางปลายนิ้วสัมผัส  จะทำให้ท่านรับรู้ได้ว่า ดิฉันรู้สึกอย่างไร

 

        และไม่คิดไม่ฝันเลยค่ะว่า  วันนี้ จะได้รับของขวัญจากท่าน 

 

       แต่สิ่งที่ดีใจยิ่งกว่า คือ ผู้ใหญ่ที่ดิฉันเคารพ  ซึ่งไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าท่าน

 แต่วันนี้  ท่านนับดิฉัน เสมือนเป็นญาติคนหนึ่งของท่าน

ขอบคุณมากค่ะ  ขอบคุณจริง ๆ

นี่กระมังที่เรียกว่า "บันทึกมีชีวิต" 

แว้บแรก  แค่เห็นจ่าหน้าซอง ก็ดีใจเหลือหลาย

แว้บถัดไป  แกะดูข้างใน ยิ่งดีใจเหลือล้น

แต่พอเปิดเนื้อใน  อ่านแล้วหลับสบายทั้งคืน