นานแล้วไม่ได้อยู่ใกล้เธอ ลูกสาวคนเล็ก...เจ้าขวัญ...ชั้นมัธยมสอง
เจ้าขวัญ...เธองุ่นง่านและค้อนขวับให้พ่อของเธอพร้อมกับพูดว่า  " เสร็จหรือยังพ่อ " 
หมายถึง  พ่อของเธอเล่นเน็ตเสร็จหรือยัง  เธอจะทำรายงานส่งอาจารย์  พ่อเธอรีบบอกว่าเสร็จแล้ว  เธอจึงมานั่งทำงานใกล้ๆครูอ้อย  และครูอ้อยก็ออกข้อสอบ 
ได้ทีล่ะ  อยากมานั่งใกล้ๆดีแล้ว  จะใช้เธอนี่ล่ะ  เป็นคนตรวจเช็คข้อสอบว่า  " ง่าย หรือ ยาก " 
พอครูอ้อยออกข้อสอบเสร็จ 1 ข้อ ก็หันส่งข้อสอบมาให้เธอทำ  ข้อแรกเธอก็เลือกผิดแล้ว...อ่อนหัดมากเลย..เจ้าขวัญเรียนภาษาอังกฤษอ่อนมาก 
พอแม่ต่อว่า  เธอกลับตอบว่า  " นานแล้ว  ไม่ได้ทำข้อสอบแบบนี้ "  
ความรู้เรื่องนี้มันต้องฝังลึก  พอจะนำมาใช้  เธอต้องมีความสามารถนำออกมาใช้ได้เลย  ไม่ใช่ต้องมาทบทวนนะขวัญ...แม่ว่า   
ครูอ้อยเสียใจที่ลูกสาวตอบแบบนี้  และเสียใจที่ลูกสาวทำข้อสอบง่ายๆแบบนี้ไม่ได้  เลยเปลี่ยนตัวเลือกใหม่  พอเปลี่ยนใหม่  ยื่นให้เธอทำอีก  เธอเลือกได้ถูกต้อง  แสดงว่า   ข้อสอบของครูอ้อยอาจจะยากเกินไป 
ครูอ้อยสังเกตการทำงานของเธอ  เธอค้นคว้าหาข้อมูลใน google  สักครู่หนึ่ง  เจ้าขวัญหันมาถามแม่ว่า  " แม่มีข้อมูล  เกี่ยวกับ  เรียนอย่างไรจึงจะเก่ง " 
ครูอ้อยบอกว่า ไม่มี  แต่ถ้าจะถาม  ก็พอบอกได้  เธอไม่ง้อครูอ้อย  และค้นหาเองได้ใน google นั่นล่ะ  
ครูอ้อยเห็นรูปเล่มรายงานของเธอตอนที่เธอถามว่า  แม่มีกระดาษปกหรือเปล่า   ครูอ้อยบอกว่า  "นี่ไง สีฟ้า ตั้งห่อนึง " เธอไม่เอา  เพราะไม่มีลายสวยงาม  มันเรียบจนเกินไป 
ครูอ้อยคิดว่า   " ทำไมปกรายงานของเด็กมัธยมต้องมีลายตุ๊กตาอะไร  ไม่เห็นจะสุภาพเลย  เป็นค่านิยมที่ผิดนะ "  ครูอ้อยว่า  ตกลงเธอไม่เอากระดาษแสนจะเชย  ตามใจ....งั้นก็ไปหาเอง 
จากนั้นครูอ้อยก็สังเกตเห็นรายชื่อสมาชิกในกลุ่ม  มี 3คน  แต่เจ้าขวัญมานั่งทำรายงานคนเดียว  ครูอ้อยจึงอดถามไม่ได้ว่า  " นี่เธอรับงานมมาทำคนเดียวอีกแล้วหรือ  ทำไมต้องทำแบบนี้ " 
เจ้าขวัญไม่ตอบอะไรครูอ้อยสักนิด  เหมือนกับบอกว่า  มันเป็นอย่างนี้ทุกครั้งและเป็นมานานแล้วที่รับงานมาทำคนเดียว 
แต่ครูอ้อยคิด คิดถึงเรื่องของตัวเองว่า  "ช่างเหมือนแม่ของเธอเลย "  ที่ทำแบบนี้