สหายท่านนี้เมื่อจากดงหลวงไปพร้อมกับพี่น้องไทโซ่ที่เป็นทหารพิทักษ์หลายคนนั้นไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกเลย สหายท่านนี้ก็คือ พ.ท.พโยม จุฬานนท์ บิดาท่าน พลเอก สุรยุทธ์ จุฬานนท์ ท่านมีชื่อในป่าว่า “สหายคำตัน” เข้าใจว่าท่านตั้งชื่อนี้เพราะขึ้นไปอยู่ภาคเหนือ เพราะ “คำตัน” เป็นคำพื้นเมืองเหนือ แต่พี่น้องโซ่ดงหลวงรู้จักท่านในนาม “สหายเชด”

1.             คำบอกเล่า: พ่อชาดี วงษ์กะโซ่ ผู้นำคนสำคัญของเครือข่ายไทบรูอยู่ที่บ้านเลื่อนเจริญ ต.ดงหลวงอ.ดงหลวงจ.มุกดาหาร ท่านเป็นผู้หนึ่งที่ใกล้ชิดท่านพ.ท.พโยม เพราะมีหน้าที่เอาข้าวเอาน้ำส่งท่านทุกวัน  เป็นเวลาประมาณ 1 ปี ก่อนที่ท่านจะเดินทางไปภาคเหนือ ซึ่งพี่น้องไทโซ่ก็เป็นทหารอารักษ์ตามไปด้วยจำนวนหลายคน พ่อชาดีบอกว่าตอนนั้นประมาณ พ.ศ. 2506-2507 พ่ออายุประมาณ 20 ปีเศษ....ผู้ใหญ่มอบหมายให้เอาอาหารไปให้สหายสำคัญคนหนึ่ง ทุกวัน ตอนเช้า พ่อชาดีก็เอาข้าวเหนียวใส่กระติ๊บ พร้อมกับข้าวท้องถิ่นตามฤดูกาล เดินทางไปให้ที่ริมป่าห้วยขี้หมู บ้านหนองหมากสุก ต.ดงหลวง อ.ดงหลวง บางที่ก็ไปพักที่นาเหล่าใหญ่

 

ตอนนั้น สหายท่านนี้ดูอายุจะประมาณ 50 เศษ ผิวเนื้อดำแดง หน้าตากลมๆ พูดจาฉะฉานแม้สุขภาพท่านไม่ค่อยดี  ไอเป็นประจำ ซึ่งท่านสูบบุหรี่พื้นบ้าน เมื่อมวนบุหรี่ใกล้หมดท่านจะขยี้ทิ้ง ท่านไม่ได้อยู่คนเดียวจะมีเพื่อนอยู่ด้วย โดยมากจะเป็นพ่อล้วน วงษ์กะโซ่ สหายนำคนหนึ่งของพื้นที่ดงหลวง พ่อล้วนเป็นที่ปรึกษาเครือข่ายไทบรูด้วย (ท่านเสียชีวิตเมื่อต้นปี 2549 นี่เอง) สหายท่านนี้จะผูกเปลนอนระหว่างต้นไม้เอาพลาสติกมุงกันฝนตก เวลาพ่อชาดีเอาข้าวไปให้ เมื่อถึงที่พักก่อนเข้าพบต้องส่งสัญญาณโดยการเคาะต้นไม้ให้มีเสียงดัง 3 ครั้ง เมื่อได้ยินเสียงเคาะตอบจึงเข้าไปพบได้ เนื่องจากท่านเป็นนายทหาร และมีความรอบรู้เรื่องมากมาย ท่านจึงมักใช้เวลาส่วนใหญ่ทำการอบรม ให้ความรู้เรื่องต่างๆแก่พี่น้องชาวโซ่ที่ไปพบ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสถานการณ์บ้านเมืองและสถานการณ์โลก ท่านจะพาชาวบ้านที่ “แดงเด่น” หรือปิดลับไม่ได้แล้วไปรับการศึกษาที่ค่ายทหารต่างๆ 

 

พ่อชาดี ได้เรียนรู้เรื่องราวประเทศและโลกจากท่านมากมาย  เมื่อครบกำหนดประมาณ 1 ปี สหายท่านนี้ก็เดินทางต่อไปทางภาคเหนือ มีพี่น้องไทโซ่เป็นทหารคุ้มกันที่เรียกทหารอารักษ์ไปด้วยหลายคน  ส่วนพ่อชาดีก็เดินทางไปเวียตนาม ศึกษาลัทธิการเมือง การทหารและการรักษาโรคอย่างพื้นฐานเป็นเวลา 12 เดือน เมื่อกลับบ้านดงหลวงก็ใช้ชีวิตแบบกึ่งบ้านกึ่งป่า โดยได้รับมอบหมายให้ไปหามวลชนที่เขตคำชะอี  ซึ่งได้ใกล้ชิดคุณหมอแหวง โตจิราการ หน้าที่หลักอีกประการของพ่อชาดีคือเป็นทหารสื่อสาร ส่งข่าวสารต่างๆให้สหายนำในป่า  โดยมากข่าวต่างๆจะถูกวิเคราะห์ก่อน นี่คือคุณสมบัติของพ่อชาดีในปัจจุบันที่ชอบวิเคราะห์ หรือมีความถนัดในการวิเคราะห์ขณะที่คนอื่นๆไม่มีหรือมีน้อยกว่า

 สหายท่านนี้เมื่อจากดงหลวงไปพร้อมกับพี่น้องไทโซ่ที่เป็นทหารพิทักษ์หลายคนนั้นไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกเลย  สหายท่านนี้ก็คือ พ.ท.พโยม จุฬานนท์ บิดาท่าน พลเอก สุรยุทธ์ จุฬานนท์ ท่านมีชื่อในป่าว่า “สหายคำตัน” เข้าใจว่าท่านตั้งชื่อนี้เพราะขึ้นไปอยู่ภาคเหนือ เพราะ “คำตัน” เป็นคำพื้นเมืองเหนือ แต่พี่น้องโซ่ดงหลวงรู้จักท่านในนาม “สหายเชด”