บทเริ่มต้น บันทึกโรคอัลไซเมอร์

แม่ผมเป็นโรคนี้มาหลายปีแล้วครับ พยายามจะหาวิธีช่วยเหลือบรรเทาอาการให้ช้าลง อยากจะเขียน และรวบรวมเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับโรคอัลไซเมอร์ไว้ที่นี่ครับ 

"อยากให้คนไทยเข้าใจและช่วยเหลือผู้ป่วยอัลไซเมอร์" ก็เพราะผมและครอบครัว ยังกลัวที่จะบอกใครต่อใครที่เป็นเพื่อนบ้านหรือเป็นคนที่ต้องพบเจอ ติดต่อกันกันบ่อยๆ ในชีวิตประจำวัน ว่าแม่ผมเป็นโรคนี้ กลัวเค้าจะมาโกง หลอกลวงแม่ผม เมื่อต้องอยู่คนเดียว

เคยเห็นบทเรียนจากพี่ของแม่ซึ่งก็เป็นโรคเดียวกัน ทำอาชีพค้าขาย วันนึงมีวัยรุ่นมาซื้อของ เค้าสังเกตได้ว่าคนๆนี้ความจำสั้นเอามากๆ เลยหลอก ซื้อของราคา 50 บาท แล้วให้ธนบัตรใบละ 100 บาทไป ป้าผมก็นำเงินทอนมาให้ 50 บาท จากนั้นก็ชวนป้าของผมคุยเรื่อยๆประมาณ 5-10 นาที แล้วก็บอกต่อว่าเมื่อกี้ให้ธนบัตรใบละ 1000 บาทไป ยังไม่ได้ให้เงินทอนเลย ป้าผมก็นำเงินทอนมาให้อีก 950 บาท พวกเลวนั้นทำแบบนี้ทุกๆวัน จนชาวบ้านสังเกตได้ว่ามันรวยผิดปกติ สามีของป้าผมก็นำกล้องวงจรปิดมาติดไว้ จึงรู้ว่าโดนโกงแล้ว สุดท้ายก็จับวัยรุ่นพวกนั้นได้

ผมแค่อยากจะให้คนไทยส่วนใหญ่ เมื่อเห็นผู้ป่วยโรคนี้  สิ่งแรกที่ต้องคิดคือพยายามช่วยเหลือ หรือช่วยเป็นหูเป็นตาให้ ไม่ใช่มาซ้ำเติมครับ 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อยากให้คนไทยเข้าใจและช่วยเหลือ ผู้ป่วยอัลไซเมอร์



ความเห็น (7)

เป็นกำลังใจให้ครับ

ไว้ถ้าเจอเรื่องเกี่ยวกับโรคนี้จะนำมาฝากครับ 

มาเป็นกำลังใจให้ค่ะ  น้องวิว

 

 

เขียนเมื่อ 
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ และอยากให้คนไทยทุกคนเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน โลกเราคงน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย  งัยก็ขอเป็นกำลังใจนะคะ
Praew
IP: xxx.149.4.6
เขียนเมื่อ 
 เราพึ่งเคยเห็นบันทึกนี้อะวิว เป็นกำลังใจให้ด้วยคนนะ นายเยี่ยมมาก ^^
นู๋เจน
IP: xxx.47.87.104
เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยน่ะอยากให้คนไทยเห็นอกเห็นใจกัน  ไม่ว่าเค้าคนนั้นจะเป็นโรคอะไร  แค่อยากบอกให้คนที่มองคนอื่นว่าแปลกได้รู้ว่าเค้าก้อเป็นคนมีหัวใจเหมือนกัน  ถึงแม้ครอบครัวชั้นไม่มีใครเป็นโรคอย่างที่นายต้องเจอ  แต่พี่สาวของชั้นเค้าก้อไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เกิด  การเดินบางครั้งมีอาการกระตุกบ้าง  การเขียนก้อยิ่งทำให้พี่เหนื่อย  การพูดบางครั้งก้อมีอาการติดอ่าง  การรักษาด้วยการผ่าตัดหมอก้อบอกว่ามันเสี่ยง  อยู่ที่การดูแลการเอาใจใส่ของคนในครอบครัว

       หลายคนจะมองพี่สาวชั้นแปลกๆนั้นแหล่ะที่ทำให้ชั้นชอบออกไปไหนกับพี่สาวมากกว่าเพื่อนๆ เพราะเวลาใครมองพี่สาวชั้นแปลกๆชั้นก้อจะมองกลับและก้อไม่ยอมให้ใครมาว่าพี่ชั้นหรอก  เพราะถึงพี่ชั้นจะดูไม่แข็งแรงเหมือนพวกคนอื่นๆแต่จิตใจพี่นะซิ่...คงจะดีกว่าพวกที่ชอบดูถูกคนอื่นเพียงแค่ภายนอกเท่านั้น  มีอยู่ครั้งหนึ่งชั้นบังเอิญเจอ Diary ของพี่  รู้มั้ยชั้นถึงกับร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว...เพระพี่เขียนไว้เชิงน้อยใจสังคมเหมือนกันที่คอยซ้ำเติมเค้า  นั้นแหล่ะมันยิ่งทำให้ชั้นรักพี่สาวของชั้นมากขึ้น  จิงๆ 

       นายก้อสู้ๆนะ  นายเก่งอยู่แล้ว...ชั้นเชื่อ นายยังดีที่มีแม่  ดูแลท่านให้ดีที่สุดเท่าที่ลูกคนหนึ่งจะทำได้ก้อดีแล้ว...เอาใจช่วยน่ะ...

นู๋เจน
IP: xxx.47.87.104
เขียนเมื่อ 

โทดทีนะอาจจะใช้คำไม่ถูก  แค่...อยากจะเป็นกำลังให้เพื่อนแค่นั้นแหล่ะ...

เขียนเมื่อ 

มาเริ่มตั้งต้นอ่านค่ะ

ตามมาจากบันทึกพี่ศศินันท์ค่ะ