GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ขอบคุณจากใจ..จริง

ให้กำลังใจกันและกัน

ด้วยภาระงานที่หนักถึงหนักมากของสถาบันฯเรา ที่จะรองรับและกระตุ้นการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลทั่วประเทศ จึงทำให้ตัวเองเกิดความรู้สึกเครียดและท้อ แต่เราก็มีเวทีที่ทำให้เราได้เรียนรู้ ได้ระบายความรู้สึก และมีคนคอยช่วยเหลือ ช่วยให้กำลังใจ ช่วยประคับประคองทั้งด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ ความรู้สึก มีแบบอย่างที่ดี จนทำให้เรารู้สึกว่าเข้มแข็งและมีกำลังใจที่จะทำงานต่อไป จึงอยากจะกล่าวขอบพระคุณทุกท่านผ่านทางบล็อกนี้ เพื่อที่จะนำไปขอบคุณด้วยวาจาต่อไปค่ะ           

ท่านแรกขอขอบคุณท่านผอ. สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาลที่รักและเคารพ ที่ท่านได้สอนให้รู้ว่าการทำงานอย่างสร้างสรรค์เป็นอย่างไร สอนให้รู้ว่าการทำงานที่ผสมผสานกับการเรียนรู้ที่จะพัฒนาตนเองเป็นอย่างไร การทำงานต้องใช้สมอง สติปัญญา ทุกขณะถึงแม้จะมีปริมาณงานที่มากก็ตาม ท่านเป็นแบบอย่างของ facilitator ที่ดี ตั้งคำถามกระตุ้นให้พวกเราเห็นความเสี่ยงและเป้าหมาย เห็นโอกาสพัฒนาที่มากขึ้นกระตุ้นให้เรามาคุยกันมากขึ้นเพื่อทำให้งานบรรลุเป้าหมาย และท่านยังให้กำลังใจอยู่เสมอเพียงแค่คำถามเดียวจากท่าน ว่า เหนื่อยไหม ทำให้พอลล่ารู้สึกว่าหายเหนื่อยและได้เห็นว่าจริงๆแล้วท่านเหนื่อยกว่าเราอีกมาก ขอขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ จากเหตุการณ์วันนั้นสอนให้รู้ว่าการ Facilitate ที่ดีต้องเปิดใจก่อนและแก้ปัญหา ข้อคับข้องใจ สิ่งที่เขาเผชิญอยู่ให้ได้เสียก่อนจึงจะประสบความสำเร็จ           ท่านที่สอง อ.ดวงสมร ท่านรองผอ. ขอบพระคุณที่ท่านได้สอนให้รู้และเข้าใจในเรื่องการบริหารจัดการให้มากขึ้น สอนวิธีคิดอย่างเป็นระบบ วิธีการยืดหยุ่นเมื่อมีปัญหา อุปสรรคในการทำงาน และสอนให้รู้ว่าวิธีการทำงานกับคนอื่นต้องทำอย่างไร จะ Approach ผู้ใหญ่ต้องทำอย่างไร           

ท่านที่สาม อ.โกเมศ  หรือป๋าโกนั่นเอง ผู้ที่เป็นพี่คอยชี้แนะให้คำปรึกษาได้ทุกเรื่องมีความใจเย็นและนิ่ง อดทนฟังคำบ่นได้เป็นระยะเวลานาน สอนการเผชิญกับปัญหา ว่า น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวาง ซึ่งตรงนี้เองทำให้เราได้คิดว่าเราควรจะต้องนิ่งให้มากกว่านี้ และหาวิธีที่จะจัดการอย่างแยบยลให้มากขึ้น จึงขอขอบพระคุณท่านมา ณ โอกาสนี้           

ท่านที่สี่ และห้าอ.ผ่องพรรณ และ อ.เรวดี ทั้งสองท่านเป็นแบบอย่างที่ดีหลายๆเรื่อง เรื่องการทำงานที่มีเป้าหมายเพื่อให้งานสำเร็จ เอาเป้าหมายของงานเป็นตัวตั้ง และที่สำคัญสอนให้รู้จักคำว่าอดทนเป็นอย่างไร แม้ท่านจะมีความอาวุโสมากแล้วก็ตาม          

ท่านที่หก  อ.วรวรรณ (พี่หมี ที่ไม่เคยผอม) พี่หมีเป็นอีกคนหนึ่งที่คอยให้กำลังใจและรู้จักนิสัยเรามากที่สุด ที่สำคัญคือชอบเล่าประสบการณ์และยกตัวอย่างจากชีวิตประจำวัน ประสบการณ์ชีวิตที่เคยผ่านมาให้ได้เห็นตัวอย่างของการจัดการกับปัญหา เรียนรู้วิธีการปฏิเสธ แบบแนบเนียนมีชั้นเชิงเป็นต้น          

ท่านที่เจ็ด อ.ยงยุทธ ผู้มีความเยือกเย็น นิ่งสงบทุกสถานการณ์ ท่านได้บอกว่า สิ่งใหม่ๆ ที่ผ่านเข้ามาเป็นธรรมดาของชีวิต ให้เราทำใจและยอมรับอยู่กับมันอย่างมีความสุขให้ได้ ทำให้ได้เรียนรู้ว่าทุกสิ่งในโลกนี้ ย่อมเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป จริงด้วยค่ะ           

ท่านที่แปด อ.อาภากร (พี่หมู) พี่สาวที่ใจดี มีน้ำใจ และเก่งมากๆ ช่วยมาเป็นวิทยากรที่สร้างคุณค่าให้กับที่ประชุมเป็นอย่างสูงท่านต่อๆ ไป อีกหลายท่าน เอาเป็นว่าเป็นกลุ่มๆ แล้วกันนะคะ ก็ พี่ๆ น้องๆ ที่ร่วมงานทุกคนให้กำลังใจในการทำงานและเข้าใจเราเสมอ (เอ่ยชื่อกลัวไม่ครบค่ะ)ถึงแม้ว่าเราอาจทำปัญหาให้เขาบ้าง งานหนักแค่ไหนน้องๆ ก็ไม่เคยบ่น ขอให้บอกมาและยินดีทำให้ทุกอย่าง จนทำให้งานของเราสำเร็จมาแล้วบางส่วน ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายบริหาร ฝ่ายอบรม การเงิน ประชาสัมพันธ์ น้องปุ๋ย น้องอรพิน เราเกิดการเรียนรู้ร่วมกัน พูดคุยกันว่างานที่ผ่านมามีปัญหาอะไร บ้าง และจะนำมาวางแนวทางแก้ปัญหาอย่างไรบ้าง เพื่อให้งานที่จะทำต่อไปเกิดความผิดพลาดน้อยที่สุด และท้ายสุดน้องเล็กที่คอยช่วยเหลือในงานอีกงานหนึ่ง คอยเก็บรวบรวมข้อมูลที่อยากจะได้เกือบทุกเรื่อง ขอบอกว่าขอบคุณและรักทุกคนค่ะ  ต่อจากนี้ยังมีงานที่เราต้องทำอีกมากมาย จะนึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เราประทับใจและเป็นกำลังใจในการทำงานต่อไป ได้ไปอ่านเจอเรื่องเล่าจากรพ.แห่งหนึ่งส่งมาให้ ท้ายของเรื่องเล่ามีประโยคที่อ่านแล้วชอบมากค่ะ อยากให้ทุกคนได้อ่านดูนะคะ ขอบคุณท่านที่เขียนมาค่ะ จากรพ.บ้านหมอ จ.สระบุรี ชอบ มากๆ ค่ะ

สิ่งที่อาจทำให้รู้สึกไม่ดีคงมีบ้าง แต่มั่นใจว่าไม่ถึงกับกระทบพวกเรา  จนทำให้กิจกรรมดี ๆ ที่เราทำนั้นด้อยค่าลงไปได้    การกระทบกระทั่งกันทางความคิดการมีความเห็นแตกต่างกัน อาจทำให้รู้สึกขัดหรืออึดอัดในบางครั้ง แต่ถ้ามองให้ดีความแตกต่างเหล่านี้กลับเป็นความสวยงามที่จะนำไปสู่การพัฒนาที่ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป " แตกต่างแต่ไม่แตกแยก และจะแตกหน่อไปสู่กิจกรรมที่มีคุณค่าแด่มวลหมู่ชนมากขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ขอบคุณ
หมายเลขบันทึก: 74861
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)