แนวคิดและความสำคัญของการประเมินทางภาษา ในการจัดการเรียนการสอนภาษาตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร
ประเมินความสามารถทางภาษาของนักเรียนได้  ต้องมีการประเมินผลตามสถานการณ์ที่กำหนดให้  องค์ประกอบในการประเมินผล  จะต้องสอดคล้องกับแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร 
ความสามารถในการประเมินได้อย่างถูกต้อง  คือ  การสร้างเกณฑ์ในการประเมิน  และความสามารถในการสร้างสถานการณ์เพื่อการสื่อสาร  ซึ่งท่านผู้อ่านได้ที่บันทึกเรื่อง การประเมินทักษะทางภาษา  
ในบันทึกนี้ครูอ้อยจะกล่าวถึง  สมรรถภาพในการสื่อสาร ( Communicative Competence)  สามารถแยกองค์ประกอบได้   4   สมรรถภาพย่อย  ดังนี้ค่ะ 
1.  สมรรถภาพทางภาษา  (Linnguistic Competence) เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงความสามารถในการใช้เนื้อหาภาษา  ได้แก่  การเปล่งเสียง  การสร้างคำ  การใช้คำศัพท์  และโครงสร้างประโยค
 2.  สมรรถภาพทางภาษาศาสตร์และวัฒนธรรม (Socio-Linguistic and Socio-Cutural Competence)  เป็นความสามารถในการรูจักใช้ภาษาตามวัฒนธรรมสังคม  รู้จักปรับภาษาให้เหมาะสมกับบุคคลและกฏเกณฑ์ทางสังคม  ตามบทบาทและสถานภาพในสถานการณ์สื่อสาร
3.  สมรรถภาพทางการเรียบเรียงถ้อยคำ (Discourse Competence)   เป็นความสามารถในการเรียบเรียงลำดับความคิด  เชื่อมโยงประโยคเป็นข้อความ  เชื่อมโยงข้อความเป็นความหลัก  ความรอง  รายละเอียดตามบริบท  ไม่ว่าจะเป็นข้อความที่สื่อสารด้วยวาจา  หรือเป็นลายลักษณ์อักษร
4.  สมรรถภาพทางยุทธศาสตร์การสื่อสาร  (Strategic Competence)  เป็นความสามารถในการใช้วิธีทดแทนต่างๆ  เพื่อดำเนินการสื่อสารให้ต่อเนื่อง  เช่น  การอธิบายคำด้วยท่าทาง  หรือ  ด้วยการใช้ประโยคเทียบเคียง 
ดังนั้น  ถ้าครูอ้อยจะประเมินสมรรถภาพในการสื่อสาร  ครูอ้อยต้องประเมินตามองค์ประกอบของสมรรถภาพทั้ง 4 ซึ่งเป็นเครื่องบ่งบอกถึงทักษะการรู้จักปรับตนของนักเรียน  ในสถานการณ์สื่อสารจะแสดงออกได้  ก็โดยผ่านความสามารถในการสื่อสาร  ซึ่งจะเข้ามามีบทบาทในขณะที่เรากำลังอยู่ในสถานการณ์การสื่อสาร 
ดังนั้น  การประเมินความสามารถในการสื่อสาร  ก็คือ  การประเมินร่องรอย  รวบรวมข้อมูล  ที่บ่งชี้ถึงสมรรถภาพในการสื่อสารของนักเรียนนั่นเอง  ส่วนสมรรถภาพในการสื่อสาร  ต้องหมายความรวมทั้งทักษะทางภาษาและองค์ประกอบสำคัญอื่นๆในการสื่อสารด้วย