ภาพที่เห็นคือเด็กชายขนาดกระทัดรัดนอนดิ้นพลาดๆอยู่ที่พื้น...ข้างๆมีคุณยายและคุณพยาบาลห้องผ่าตัดอีก 2 คน กำลังตะโกนคุยกับเด็ก.....ฉันฟังเป็นพวกเขาตะโกนเพราะเขาต้องแข่งกับเสียงร้องไห้...โวยวาย.....

ฉันอยากเขียนบันทึกนี้ตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน...แต่ไม่กล้าเพราะอารมณ์กำลังขึ้นสุดๆ....ต้องให้ลดลงหน่อยค่อยทำ.... 

ตอนเช้าจะเริ่มดมยาสลบเด็กอายุ 3 ขวบ....มาถอดลวดที่นิ้วซึ่งใส่ต่อกระดูกที่หักให้ติดกัน....ฉันลงทำงานก่อนเวลาเล็กน้อย.... 

ภาพที่เห็นคือเด็กชายขนาดกระทัดรัดนอนดิ้นพลาดๆอยู่ที่พื้น...ข้างๆมีคุณยายและคุณพยาบาลห้องผ่าตัดอีก 2 คน กำลังตะโกนคุยกับเด็ก.....ฉันฟังเป็นพวกเขาตะโกนเพราะเขาต้องแข่งกับเสียงร้องไห้...โวยวาย..... 

เด็กคนนี้ถ้าจะซนไม่เบา...ไม่งั้นนิ้วมือคงไม่หัก....(นี่วิเคราะห์เบื้องต้น) คำถามของฉันคือ

“ทำไมรีบเอาเด็กเข้ามาในห้องก่อนที่เราจะพร้อม...”

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ก็จะได้เวลาผ่าแล้วพี่” น้องผู้ช่วยพยาบาลตอบ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ใช่…แต่เราควรพร้อมก่อนทั้งคนผ่า…คนดม…นี่ทั้งคนผ่าคนดมยังไม่มา..เด็กเขาก็กลัว”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“อยู่ข้างนอกก็ร้องพี่”…น้องเถียง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ข้างนอกเด็กร้องเพราะไม่อยากเข้าห้องผ่าตัด…พอเข้ามาเจออะไรๆในนี้เด็กยิ่งทวีความกลัว”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“เดี๋ยวให้ยายดู”…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">โอย...ฉันขี้เกียจพูดด้วยแล้ว....ฉันหันหลังให้แล้วโทรฯตามหมอดมยา...เริ่มcase รายแรกของวัน.... </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>เด็กก็ยังร้อง...น้องพายายอุ้มไปหลังห้อง.....เสียงโวยวายทั้งเด็กและผู้ใหญ่ดังลอดเข้ามา....สักพักยายอุ้มเข้ามา...ฉันบอกยายว่าเรามีความจำเป็นถ้าเด้กไม่ยอม....ต้องอาจจะต้องจับเด็กไว้เพื่อให้ดมยาสลบ...เพราะน้ำเกลือเข้าเส้นเลือดสำหรับให้ยาก็ไม่มีมา....ยายเข้าใจ  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“โอย...ไผทำมันเงียบได้  ยายให้พันนึง”  ยายบอก...พร้อมกับเดินออกไป น้องบอกว่าเด็กกับยายทุบกันใหญ่.....</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p>  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">ฉันบอกน้องว่าเดี๋ยวช่วยจับขาเด็กให้ด้วย  ฉันใช้ผ่าผืนใหญ่ล็อคที่ไหล่สองข้าง ให้หมอฝึกหัดดมยาเอายาสลบให้เด็กดม….พร้อมกับพูดกับเด็กว่า…</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“หลับนะลูก…หนูจะไม่เจ็บนะ…เดี๋ยวหนูก็จะหลับ..ไม่ร้องนะไม่ร้อง…ไม่มีอะไรน่ากลัว…..หลับเลยครับ”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">ไม่นาน…เด็กก็เริ่มสงบ..อาจารย์หมอดมยาเพิ่งเข้ามา…ฉันรีบเริ่มทำไปก่อนกับหมอฝึกหัด…ไม่คอยอาจารย์เพราะฉันไม่สามารถอดทนฟังเสียงร้องไห้ได้นาน…..</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“เด็กคนนี้ได้ยาก่อนมาห้องผ่าตัดหรือเปล่า”  ฉันถามหมอฝึกหัด..เพราะเห็นเด็กร้องมาก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p>            “ให้ choral hydrate มาแล้วค่ะพี่”</p><p></p><p>…เออ…ฉันว่าเด็กแบบนี้…คงไม่มีทางยอมกินยาที่ให้หรอก…เผลอๆเขาจะบ้วนใส่หน้าคนให้ซะก็ไม่รู้…..  </p><p>การผ่าตัดใช้เวลาไม่นาน….ใกล้เสร็จฉันรีบออกไปบอกห้องพักฟื้นว่ามีของดีมาฝากแต่เช้า…เพื่อให้เขาระวังอุบัติเหตุเผื่อเด็กดิ้นมากๆ…. </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">ฉันเข้ามาคุยในห้องผ่าตัดต่อ...ที่แน่ๆ...คราวหน้าฉันขอนะ...ถ้าเป็นคนไข้เด็ก...รอทีมให้พร้อมซักนิด...รอดมยาสักหน่อย....รอคนผ่าตัดด้วย...เอาเด็กเข้าช้าหน่อยก็ได้....เขาจะได้เผชิญความเครียดช่วงสั้นๆ...อาจเสียเวลาอีกไม่นาน  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">ในส่วนของดมยา  ฉันว่าเราจะลองดูเทคนิคอื่นบ้าง....มีเทคนิคอื่นให้เลือกอีกมากมาย...บางครั้งให้ยาฉีดเข้ากล้ามเนื้อที่หน้าห้องผ่าตัดก็ได้...รอเวลาขณะที่เขาก็ได้อยู่กับยายหน้าห้อง...ไม่ต้องเห็นบรรยากาศในห้องผ่าตัดที่ดูน่ากลัว....ให้จนเคลิ้มๆหลับ...แล้วค่อยอุ้มเข้าห้อง..ที่เหลือก็ว่าตามกัน....ฉันเคยเห็นอาจารย์หมอดมยาหลายคนทำ....ดูดีกว่าเยอะ...ถ้าทำได้..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">...วันนั้นฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี...รู้สึกหงุดหงิด...ใครๆดูทำงานอะไรไม่ค่อยจะถูกใจฉัน...ฉันค่อนข้างเงียบ....น้องๆคงพอดูออก...ไม่ค่อยมีใครมาเจ๊าะแจ๊ะกับฉัน....</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p>          ....ฉันน่าจะต้องหันหลังเดินหนีบ้างไหม...ถ้าเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่อันตรายต่อผู้ป่วย.......</p><p>          .....แต่ถ้าเรื่องนั้นสำคัญกับผู้ป่วย....ยังไงๆฉันก็คงไม่ยอม... </p><p></p>