....บทเรียน..จากผู้ป่วยเด็ก.....

ภาพที่เห็นคือเด็กชายขนาดกระทัดรัดนอนดิ้นพลาดๆอยู่ที่พื้น...ข้างๆมีคุณยายและคุณพยาบาลห้องผ่าตัดอีก 2 คน กำลังตะโกนคุยกับเด็ก.....ฉันฟังเป็นพวกเขาตะโกนเพราะเขาต้องแข่งกับเสียงร้องไห้...โวยวาย.....

ฉันอยากเขียนบันทึกนี้ตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน...แต่ไม่กล้าเพราะอารมณ์กำลังขึ้นสุดๆ....ต้องให้ลดลงหน่อยค่อยทำ....  

ตอนเช้าจะเริ่มดมยาสลบเด็กอายุ 3 ขวบ....มาถอดลวดที่นิ้วซึ่งใส่ต่อกระดูกที่หักให้ติดกัน....ฉันลงทำงานก่อนเวลาเล็กน้อย....  

ภาพที่เห็นคือเด็กชายขนาดกระทัดรัดนอนดิ้นพลาดๆอยู่ที่พื้น...ข้างๆมีคุณยายและคุณพยาบาลห้องผ่าตัดอีก 2 คน กำลังตะโกนคุยกับเด็ก.....ฉันฟังเป็นพวกเขาตะโกนเพราะเขาต้องแข่งกับเสียงร้องไห้...โวยวาย.....  

เด็กคนนี้ถ้าจะซนไม่เบา...ไม่งั้นนิ้วมือคงไม่หัก....(นี่วิเคราะห์เบื้องต้น) คำถามของฉันคือ

ทำไมรีบเอาเด็กเข้ามาในห้องก่อนที่เราจะพร้อม...

 

ก็จะได้เวลาผ่าแล้วพี่น้องผู้ช่วยพยาบาลตอบ

 

ใช่...แต่เราควรพร้อมก่อนทั้งคนผ่า...คนดม...นี่ทั้งคนผ่าคนดมยังไม่มา..เด็กเขาก็กลัว

 

อยู่ข้างนอกก็ร้องพี่...น้องเถียง

 

ข้างนอกเด็กร้องเพราะไม่อยากเข้าห้องผ่าตัด...พอเข้ามาเจออะไรๆในนี้เด็กยิ่งทวีความกลัว

 

เดี๋ยวให้ยายดู...

  

โอย...ฉันขี้เกียจพูดด้วยแล้ว....ฉันหันหลังให้แล้วโทรฯตามหมอดมยา...เริ่มcase รายแรกของวัน....

เด็กก็ยังร้อง...น้องพายายอุ้มไปหลังห้อง.....เสียงโวยวายทั้งเด็กและผู้ใหญ่ดังลอดเข้ามา....สักพักยายอุ้มเข้ามา...ฉันบอกยายว่าเรามีความจำเป็นถ้าเด้กไม่ยอม....ต้องอาจจะต้องจับเด็กไว้เพื่อให้ดมยาสลบ...เพราะน้ำเกลือเข้าเส้นเลือดสำหรับให้ยาก็ไม่มีมา....ยายเข้าใจ  

โอย...ไผทำมันเงียบได้  ยายให้พันนึง  ยายบอก...พร้อมกับเดินออกไป น้องบอกว่าเด็กกับยายทุบกันใหญ่.....

   

ฉันบอกน้องว่าเดี๋ยวช่วยจับขาเด็กให้ด้วย  ฉันใช้ผ่าผืนใหญ่ล็อคที่ไหล่สองข้าง ให้หมอฝึกหัดดมยาเอายาสลบให้เด็กดม....พร้อมกับพูดกับเด็กว่า...

 

หลับนะลูก...หนูจะไม่เจ็บนะ...เดี๋ยวหนูก็จะหลับ..ไม่ร้องนะไม่ร้อง...ไม่มีอะไรน่ากลัว.....หลับเลยครับ”

ไม่นาน...เด็กก็เริ่มสงบ..อาจารย์หมอดมยาเพิ่งเข้ามา...ฉันรีบเริ่มทำไปก่อนกับหมอฝึกหัด...ไม่คอยอาจารย์เพราะฉันไม่สามารถอดทนฟังเสียงร้องไห้ได้นาน.....

 

เด็กคนนี้ได้ยาก่อนมาห้องผ่าตัดหรือเปล่า  ฉันถามหมอฝึกหัด..เพราะเห็นเด็กร้องมาก

            ให้ choral hydrate มาแล้วค่ะพี่

...เออ...ฉันว่าเด็กแบบนี้...คงไม่มีทางยอมกินยาที่ให้หรอก...เผลอๆเขาจะบ้วนใส่หน้าคนให้ซะก็ไม่รู้.....    

การผ่าตัดใช้เวลาไม่นาน....ใกล้เสร็จฉันรีบออกไปบอกห้องพักฟื้นว่ามีของดีมาฝากแต่เช้า...เพื่อให้เขาระวังอุบัติเหตุเผื่อเด็กดิ้นมากๆ....  

ฉันเข้ามาคุยในห้องผ่าตัดต่อ...ที่แน่ๆ...คราวหน้าฉันขอนะ...ถ้าเป็นคนไข้เด็ก...รอทีมให้พร้อมซักนิด...รอดมยาสักหน่อย....รอคนผ่าตัดด้วย...เอาเด็กเข้าช้าหน่อยก็ได้....เขาจะได้เผชิญความเครียดช่วงสั้นๆ...อาจเสียเวลาอีกไม่นาน 

 

 

 

ในส่วนของดมยา  ฉันว่าเราจะลองดูเทคนิคอื่นบ้าง....มีเทคนิคอื่นให้เลือกอีกมากมาย...บางครั้งให้ยาฉีดเข้ากล้ามเนื้อที่หน้าห้องผ่าตัดก็ได้...รอเวลาขณะที่เขาก็ได้อยู่กับยายหน้าห้อง...ไม่ต้องเห็นบรรยากาศในห้องผ่าตัดที่ดูน่ากลัว....ให้จนเคลิ้มๆหลับ...แล้วค่อยอุ้มเข้าห้อง..ที่เหลือก็ว่าตามกัน....ฉันเคยเห็นอาจารย์หมอดมยาหลายคนทำ....ดูดีกว่าเยอะ...ถ้าทำได้..

 

...วันนั้นฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี...รู้สึกหงุดหงิด...ใครๆดูทำงานอะไรไม่ค่อยจะถูกใจฉัน...ฉันค่อนข้างเงียบ....น้องๆคงพอดูออก...ไม่ค่อยมีใครมาเจ๊าะแจ๊ะกับฉัน....

          ....ฉันน่าจะ ต้องหันหลังเดินหนีบ้างไหม...ถ้าเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่อันตรายต่อผู้ป่วย.......

          .....แต่ถ้าเรื่องนั้นสำคัญกับผู้ป่วย....ยังไงๆฉันก็คงไม่ยอม...

         

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๒ : วิสัญญีพยาบาลกับการปฏิบัติงาน

คำสำคัญ (Tags)#aar#กฤษณา#งานบริการวิสัญญี#anesthesia

หมายเลขบันทึก: 74754, เขียน: 27 Jan 2007 @ 11:18 (), แก้ไข: 14 May 2012 @ 15:15 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 51, อ่าน: คลิก


ความเห็น (51)

อุบล จ๋วงพานิช
IP: xxx.107.199.12
เขียนเมื่อ 

ใจเย็นๆนะคะ เพราะพยาบาลในโรงเรียนแพทย์บทบาทหนึ่งของเราก็คือการสนับสนุนการเรียนการ สอน  ถ้าเราสามารถเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ได้แพทยืที่ดีในอนาคต  อานิสงค์จะตกแก่ผู้ใช้บริการนั่นเอง

พี่ติ๋วคะ  พอหนิงอ่านช่วงท้ายของบันทึกนี้  หนิงย้อนนึกไปถึงตอนหนิงอยู่ ER เลยค่ะ  แล้วมี extern หนิงเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกันอ่ะค่ะ  เวลาที่ไปแนะนำอะไรว่าที่คุณหมอเค้า  เพราะตอนนั้นอายุรุ่นเดียวกันเลย  แต่เราเรียน 4 ปีเราเลยจบมาทำงานก่อนเค้า 2 ปี  บางเคสเราเลยเจอมานานกว่าเขาและรู้ว่าที่เขากำลังทำอยู่มันไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่  แต่ก็...

จริงๆถ้าไม่มีญาติอยู่ด้วยก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ  เพราะพวกเรา (ว่าที่แพทย์และพยาบาล) พอจะเข้าใจกัน   แต่ในเคสที่ญาติมาช่วยจับ  เรารู้สึกเกรงใจค่ะ  ไม่อยากให้ญาติรู้สึกไม่มั่นใจในการรักษากับว่าที่คุณหมอ  แต่เราก็อึดอัดนะคะ

สวัสดีค่ะ  พี่อุบล

  • นี่ใจเย็นแล้วค่ะ...ถ้ามาบันทึกวันนั้นละ...ไฟลุกในบันทึกแน่ๆค่ะ...บ่งบอกว่ายังวัยรุ่นค่ะ
  • ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ
  • มาให้กำลังใจค่ะ
  • ทั้งพยาบาลและแพทย์ งานหนักทั้งคู่
  • บางครั้งในช่วงที่เราหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดี ใครทำอะไรก็ขวางหูขวางตาไปเสียหมด
  • คิดเห็นเช่นเดียวกับคุณอุบลค่ะ
  • อานิสงค์จะตกอยู่ที่ผู้ใช้บริการ...ชอบจัง!!
  • เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ...คุณติ๋ว

สวัสดีค่ะ คุณหนิง

  • เรื่องนี้ละเอียดอ่อนจริงๆค่ะ..คุณหนิง..
  • วิจารณ์มากไม่ค่อยได้
  • ขอบคุณที่มีมุมมองมาแลกเปลี่ยนค่ะ

"ถ้าเราสามารถเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ได้แพทย์ที่ดีในอนาคต  อานิสงค์จะตกแก่ผู้ใช้บริการนั่นเอง"

..ใช่ค่ะ....ขอบคุณทั้งคุณอุบล และคุณปวีณาที่ให้ข้อคิดค่ะ...ใช่ค่ะ...ใช่.....

  • ขอบคุณคุณปวีณาที่ให้กำลังใจอยู่เสมอค่ะ
  • ท่าทางเป็นคนดุนะครับ
  • แล้วเอาเรื่องผีไปแขวนไว้ที่ไหนแล้วครับ

Hello!  คุณไมโต..

  • ฉันกำลังคิดถึงคุณอยู่พอดีเลยค่ะ..ถ้าฉันเครียด....
  • เรื่องผีฉันว่ามันน่ากลัว...บางคนอาจจะไม่ชอบ..ที่เขียนเพราะเพื่อนรบเร้าน่ะค่ะ
  • ฉันซ่อนไว้แล้ว....
  • ทานข้าวเที่ยงหรือยังคะ
คุณสมจินไปเตรียมของอยู่ในครัวครับ เดี๋ยวผมต้องไปจับของเหล่านั้นลงกระทะ เมนูวันนี้ ข้าวผัดปลาทูน่าครับ เป็นไงครับ สนใจมั้ย

ใจเย็นนะคะ

อย่าอารมณ์บูด เดี่ยวหน้าไม่สวย เป็นกำลังใจนะคะ

คุณไมโต...เผื่อฉันจานนึงค่ะ...น่าอร่อยนะคะ...ทำยังไงน่ะบอกกันบ้างเผื่อฉันจะทำให้เด็กๆทาน

สวัสดีค่ะ คุณKawao...

  • ขอบคุณค่ะ
  • ใช่ค่ะ...เดี๋ยวไม่สวย...ตอนนี้สนุกเหมือนเดิมแล้วค่ะ
  • ฉันมีบันทึกเพียงจะบอกว่าคนเราย่อมมีอารมณ์โกรธได้ง่ายมาก...หากไม่ควบคุมให้ดี..และยุติมันให้เร็ว...ตอนนี้หายแล้วค่ะ..เพียงแต่อยากบันทึกให้เห็นมุมมองของการดูแลผู้ป่วย..ที่ทำให้ดีกว่านี้ได้น่ะค่ะ
คุณไมโต...ฉันหิวแล้วค่ะ...ไหนล่ะข้าวผัดปลาทูน่าของฉัน...น้ำส้มคั้นด้วย 1 แก้วนะที่รัก......
  • ค่ะ อ่านแล้วรู้สึกรักคุณนะคะ
  • มีใครบอกรักคุณแบบดิฉันไหม
สวัสดีค่ะ...คุณ Bright Lily...ขอบคุณจริงๆค่ะที่รู้สึกรักดิฉัน...คนบอกว่าน่ารักมีมากค่ะ...แต่เข้ามาแล้วบอกตรงๆว่ารักแบบนี้ไม่ค่อยมี...ชักเขินแล้วละค่ะ...อุ๊ย..อาย.....

มีการบอกรักผ่าน Blog ด้วย

เขินจัง!!!

พี่อย่าหงุดหงิดบ่อยนะครับ เพราะจะทำให้พี่สูงวัยมากขึ้น

สวัสดีค่ะคุณจตุพร...ขอบคุณที่คอยเตือนค่ะ..กลัวมีพี่แก่ๆใช่ไหมล่า...อายเค้าละซี.....พี่จะหงุดหงิดในเรื่องงานที่เขาควรจะทำให้ได้ดีกว่านั้นน่ะค่ะ...ถ้าเขาจะละเอียดอ่อนซักนิด...หงุดหงิดไม่บ่อยหรอกค่ะ..ถ้าไม่จำเป็น...แต่ทุกครั้งก็จำเป็นทุกที(คุ้นๆไหมคะ...คล้ายๆใครพูด)...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ...เมืองปายยังหนาวอยู่ไหมคะ
  • ขอโทษครับ ผมไม่ทันเห็น order สงสัยป่านนี้เป็นลม เป็นแร้ง กระพือปีกบินไปได้แล้ว
  • แล้วจะหงุดหงิดมั้ยเนื่ย
  • ตั้งแต่เช้ามืดวันนี้ พอเปิดเครื่องคอมปุ๊บ ก็ได้กลิ่นเหม็นไหม้ ลอยมาจากเครื่องคอม ลองเปิดดูอีกที พัดลมก็ไม่ทำงาน เอาแล้วซิ power supply เรียบร้อยเสียแล้ว บ่ายวันนี้แวะไปที่ร้านขายอะไหล่คอมพิวเตอร์ ขอซื้อ power supply มาสักตัว เครื่องที่ใช้อยู่ 300W แต่รุ่น 300W ไม่มีขายแล้ว ต่ำสุดที่มีคือ 400W ก็เลยซื้อกลับมา ราคา 490 บาท ตั้งใจว่าจะเอามาเปลี่ยน แต่พอจะเปลี่ยนตรวจสอบอีกที ปรากฎว่า มีอยู่สายหนึ่งไม่เหมือนกัน ถึงนึกขึ้นได้ว่า เครื่องที่ผมใช้อยู่เป็นเครื่องที่ใช้ Pentium 4 รุ่นแรก ความเร็ว 1.4 MHz ใช้กับ RD Ram ซึ่งเป็นเครื่องเพียงรุ่นเดียวที่ใช้ RD Ram เพราะรุ่นใหม่ที่ออกหลังจากนั้นเป็นเครื่องที่ใช้ DDR Ram แล้ว mainboard เป็นคนละรุ่นแล้ว จบแล้วครับ เสียเงินฟรีไปแล้ว 490 บาท คงถึงคราวต้องเปลี่ยนคอมพิวเตอร์ตัวใหม่แล้วครับ
  • อ้อ ลองดูก่อนครับ เผื่อจะยังรอดได้ มีใครทราบบ้างไหมครับ ว่าที่หาดใหญ่ มีร้านไหนรับซ่อม power supply ของเครื่องคอมบ้างครับ

คุณไมโตใจร้าย

        นี่ถ้าคุณกฤษณา order ดิฉันนะ จะไปส่งให้ถึงที่เลยค่ะ  แถมมีบริการ นวดหลังเบา ๆ ด้วย ดีไหมค่ะ

จะได้หายเครียดนะคะ

     วันไหนเครียด ๆ แวะเข้ามาหาพวกเราในบล็อกนะคะ  รับรอง หายเครียด เพราะจะมาเจอ เครียดกว่า ฮา ๆๆ

    พรุ่งนี้ ดิฉันจะลองทำข้าวผัดทูน่า เหมือนคุณไมโตว่าดีกว่า ลูก  ๆคงชอบ

  • แรกเริ่มอ่านบันทึกดูเครียด ๆ ไปหน่อย แต่พอมาถึงช่วงนี้ผมรู้สึกโล่ง ๆ ยังไงไม่รู้ เป็นความรู้สึกโล่ง ๆ ที่ปนเปไปกับความละมุนละไมของคำพูดที่มีต่อผู้รับบริการ "หลับนะลูก...หนูจะไม่เจ็บนะ...เดี๋ยวหนูก็จะหลับ..ไม่ร้องนะไม่ร้อง...ไม่มีอะไรน่ากลัว.....หลับเลยครับ”
  • ครั้งหนึ่งเช่นเดียวกันนี้,  ผมเคยท้วงทักบุคลากรว่า กรณีนำนิสิตคู่กรณีที่ต้องวินัยมาพบนักจิตวิทยา  มีความจำเป็นอันใดที่ต้องให้ทั้งสองคนเดินทางมาพร้อมกัน หรือไล่เลี่ยกัน อีกคนนั่งในห้อง อีกคนก็นั่งรอด้านนอก
  • ซึ่งมุมมองของผมนักจิตวิทยาก็เห็นด้วย และนำไปสู่การปรับเปลี่ยนแนวทาง
  • และเชื่อว่าคู่กรณีทั้งสองก็จะสบายใจยิ่ง ๆ ขึ้น
  • กระบวนการที่อาจารย์มองนั้น เป็นมุมมองที่เกิดจากการตกผลึกจากประสบการณ์ตรงอันยาวนานที่น่านับถือ..ครับ

สวัสดีค่ะ คุณไมโต

  • เห็นไหม...ฉันเป็นแร้งบินไปหาของกินที่อื่นแล้วค่ะ...แต่ดูท่าไม่น่าอร่อยเหมือนข้าวผัดทูน่าของคุณ....ฉันไม่หงุดหงิดแล้วค่ะ.....
  • แล้วนี่คุณใช้คอมเครื่องไหนคุยกับฉันล่ะคะ....ซ่อมได้หรือยัง....แหม..ถ้าเราอยู่ใกล้กันฉันจะดูที่ขอนแก่นให้นะเนี่ย...
  • .....แล้วรอดไหมคะ...เดี๋ยวแอบไปตามรอยคงรู้...ว่าจะรอดปากเหยี่ยว ปากกา..หรือปากแร้งไหม

สวัสดีค่ะ คุณรัตติยา

  • หลายต่อหลายครั้งที่ฉันนั่งหัวเราะกับคอมเพราะเพื่อนๆ...จนบางทีคนที่บ้านมายืนดูว่ามีตลกอยู่ตรงไหน.....
  • ขอบคุณเพื่อนๆชาว มอ.ค่ะ....ที่ห่วงใย....เห็นว่าเครียดก็มาสร้างความบรรเทิงเลย..
  • อ้าว....ไหนว่าจะนวดให้ไงคะ...ทำไมนวดให้แต่คนที่บ้านล่ะ....แบบนี้เรียกว่าลำเอียงค่ะ  คุณรัตติยา
  • .....เที่ยงวันนี้ ข้าวผัดปลาทูน่า จานนึงนะคะ...คุณรัตติยา...เมื่อวานสั่งแล้วไม่มีคนส่งส่วย...เลยอดค่ะ

สวัสดีค่ะ..คุณแผ่นดิน

  • กลับถึงบ้านแล้วใช่ไหมคะ...คงเหนื่อยน่าดู...แต่ก็ให้น่าภูมิใจค่ะที่มีคนที่รู้ใจนักศึกษา...ติดตามอย่างใกล้ชิด.....ฉันว่าเป็นโชคดีอย่างที่สุดของนักศึกษาที่มีที่ปรึกษาที่ละเอียดอ่อน...และเข้าใจความรู้สึกของเด็กๆ....
  • อย่างที่ฉันเคยพูดอยู่เรื่อยๆค่ะ....ฉันจะเจ็บปวดเสมอเมื่อเห็นใครก็ตามเศร้าหรือได้รับทุกข์....มันติดตัวฉันอย่างที่คุณว่าจริงๆ...แก้ยากค่ะ...เพียงแต่ทำใจละออกมาง่ายเท่านั้นเอง
  • ขอขอบคุณค่ะ...ที่เข้าใจ..และให้กำลังใจ...ประโยคสุดท้ายของคุณทำให้ฉันได้ความรู้สึกที่ดีขึ้นมากๆจริงๆค่ะ
  • ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

เรียนคุณกฤษณา

          ได้เลยค่ะ  เอาแบบไข่ดาวสุก หรือไม่สุกค่ะ  สั่งได้เลยค่ะ

         น้ำผลไม้เย็น ๆ สักแก้ว ด้วย ดีไหมค่ะ

  • ขอโทษที่แวะมาช้า (ต้องบอกเหตุผลด้วยไม๊ครับ)
  • ตกลงคุณกฤษณา ชอบดมเด็ก ด้วยเหรอ ผมหมายถึงดมยาสลบนะ
  • หากชอบจะได้ให้ไปช่วยดมที่ห้อง MRI วันจันทร์ มีเด็กให้ดมเยอะเลย
  • จะรับ ยาทำใจ  ไม๊ ครับ ช่วยได้นะ เดี๋ยวนี้ผมต้องพกติดตัวไว้ตลอด  ไว้ทำใจ ไม่ให้ หุด หิด ครับ

คุณกฤษณา ค่ะ

     ขอตัวไปจับปลาทูน่าก่อนนะคะ  เดี๋ยวมาค่ะ

สมพร ทานข้าวแล้ว คุณแป๊ดไม่ต้องเผื่อนะคะ บ่าย ๆ จะทานแหนมเนืองจากอุดร พี่ชายเอามาฝาก

ขอแต่น้ำส้มคั้น 1 แก้ว เย็น ๆ ก็แล้วกันคะ  2  แก้วก็ได้ เผื่อคุณกฤษณา  จะได้เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

คุณติ๋วคะ

  • การทำงาน ในหลาย ๆ ส่วน ต้องใช้ประสบการณ์ที่สั่งสมมาช่วยในการตัดสินใจ 
  • ทุกคนต่างทำภาระหน้าที่ของตนเอง  เช่น หมอจะทำหน้าที่ของหมอ และส่วนมากหมอจะเป็นคนที่เก่ง  การยอมรับอะไรบางครั้งค่อนข้างยาก (หรือเปล่าคะคุณหมอสมบูรณ์)  ดังนั้นการยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น และการยอมรับระบบอาวุโส จะช่วยในการทำงาน ช่วยในการตัดสินใจ มากขึ้น  ดังเช่นพยาบาลอาวุโส(แก่แล้ว....ฮา....) เป็นต้น
  • ขอให้ทำงานอย่างมีความสุขค่ะ

ข้าวผัดน้ำพริกทูน่า โรยหน้าด้วยหมูหยองกรอบ เคียงด้วยกุนเชียง

 

ตามด้วยน้ำแครอท เย็นเจี๊ยบ ชื่นใจ

เผอิญยังไม่สุก  ยังไง ๆ ก้อ ดูจากต้นไปก่อนนะคะ ไว้สุกแล้ว ค่อยพามาฝากอีกรอบ

 

ลองกองสด ๆ จากต้น

รดชาดเป็นอย่างไร อย่าลืมบอกต่อด้วยนะคะ รับรองว่าอาหารบ้านนี้ ปลอดผงชูรส แน่นอน

ว่าแต่ว่า ดิฉันขอตัวไปชิมฝีมือตัวเองก่อนนะคะ  กลัวลูก ๆ ฟาดหมด  อิ อิ

  • หน้าตาน่าทาน ผมว่าผมไม่รอใครแล้วนะ ใครเห็นก่อนก็ทานก่อน จริงไม๊
  • อร่อย ครับ กลืนน้ำลายไป 2 ที แล้ว

คุณสมพร ครับ

  • ตกลงผมเป็นหมอเก่ง หรือหมอที่ไม่รับฟังกันแน่ ยังไงคุณกฤษณา ช่วยบอกที
  • ใครเห็นคุณ จตุพร บ้าง ตะกี้คงอ่าน

    บอกรักผ่าน Blog ไป  แล้วก็บอก เขินจัง!!! หายตัวไปเลย   กลับมาทานข้าวผัดก่อน

โอย...สบายใจอิ่มแปร้เลยค่ะ.....

ความสุขจากคุณรัตติยา

  • ข้าวผัดน้ำพริกทูน่า โรยหน้าด้วยหมูหยองกรอบ เคียงด้วยกุนเชียง
  • ตามด้วยน้ำแครอท เย็นเจี๊ยบ ชื่นใจ

  • ลองกองสด ๆ จากต้น

แถมได้ทานกับคุณSompornp.....อย่างมีความสุข.

หลังอาหาร ได้ทาน "ยาทำใจ..... ไว้ทำใจ ไม่ให้ หุด หิด" ของท่าน อ.หมอสมบูรณ์...อีกซะด้วย...

...สุขอย่าบอกใครเลย...เดี๋ยวไปนอนตีพุงซักหน่อย....ค่อยสบายค่ะ

ขอบคุณทุกๆท่านจริงๆ...ด้วยความจริงใจค่ะ ..สุขอย่างนี้คิดถึงเพื่อนค่ะ..เขาจะสุขด้วยไหมหนอ...

คุณลุงสมบูรณ์

  • ถ้าดิฉันรักเด็กไม่หนีไปอยู่กับกระดูกหรอกค่ะ..เด็กติดใจ...ตามดิฉันไปเอง..ไม่ทราบจะว่าไงค่ะ...
  • ขอเบิกยา"ทำใจ"ติดไว้กับตัวเลยก็แล้วกัน...กินซะ..3 เวลาก่อนดมเด็ก..นะคะคุณหมอเพื่อนรักเด็ก
  • ขอยืนยันค่ะ....คุณSompornp ...ว่าอ.หมอสมบูรณ์เป็นหมอเก่ง และเป็นหมอที่รับฟัง...เป็นผู้รับฟังที่ดีมากๆซะด้วยค่ะ...เคยมาแล้ว..ขอบอก...

คุณรัตติยาคะ

  • ขอบคุณเหลือเกินที่พยายามทำให้เพื่อนมีความสุขมากขึ้นทั้งท้องและใจค่ะ...ซึ้งน้ำใจจริงๆค่ะ....ตกต้นลองกองหรือเปล่าคะ

คุณSompornp คะ

  • เพิ่งทราบว่าชอบทานแหนมเนืองอุดรฯ...ที่ขอนแก่นก็มีค่ะ..มาเร้ว..จะพาไปทาน...
  • หรือจะให้ส่งไปรษณีย์เอาไหม...ชอบแบบไหนคะ....ส่งตามที่อยู่ที่ให้ไว้ดีไหม...เอ้า..จริงๆนะคะ
คุณลุงสมบูรณ์คะ..ไม่พบคุณจตุพรตั้งแต่เมื่อวาน...เธอพาเพื่อนๆไปเที่ยวน้ำตก...ล่องแพค่ะ....เดี่ยวจะช่วยหาค่ะ

ตามมาเก็บจานค่ะ

      อิ่ม อร่อย กันทั่วหน้านะคะ หวังว่า คงพอทำให้คุณกฤษณา หายหงุดหงิด ได้นะคะ

ขอบคุณค่ะ คุณรัตติยา...หายแล้วค่ะ...หายสนิท...อิ่มอร่อยจริงๆค่ะ...วันหลังทำทานกันใหม่นะคะ  ดิฉันจะช่วยเป็นลูกมือด้วยค่ะ...ชวนคุณSompornp.ด้วย

IS
เขียนเมื่อ 

สวัสดีตอนเช้าค่ะ

งานเครียดจังเลยนะคะคุณพยาบาลดมยาเนี่ย หายหงุดหงิดรึยังคะ ใช้เย็นๆ นะคะ เด็กเล็กงอแง ผู้ใหญ่ก็ตรงไปหน่อย เลยลำดับความสำคัญของเวลาไม่ถูก ไม่ยืดหยุ่น ดีที่มีคุณกฤษณาคุมสถานการณ์อยู่นะคะเนี่ย ได้ทานข้าวผัดน้ำพริกปลาทูกะน้ำแครอทอิ่มแล้ว สมองใสแล้วล่ะนะคะ

ว่าแต่เมนูน่าทานจัง อยากทานบ้างจัง

^______^

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณIS

  • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมแต่เช้าค่ะ
  • ข้าวผัดน้ำพริกปลาทูกะน้ำแครอท...เอาไว้ทานตอนเที่ยง...ให้คุณไมโตหรือคุณรัตติยาทำให้ทานวันหยุดดีกว่านะคะ...เดี๋ยวจะบอกให้
  • เช้านี้..ทานข้าวต้มกับหมูหยอง..หมูทุบและกาแฟร้อนซักแก้วไปก่อนก็แล้วกันค่ะ
  • ^______^

 ตอนนี้ขอนแก่นหนาวมากค่ะ...ที่บ้านคุณ IS เป็นอย่างไรบ้างคะ

IS
เขียนเมื่อ 

สวัสดีอีกครั้งค่ะ 

ขอบคุณค่ะ ข้าวต้มทำได้ แต่หมูหยองหายากจังที่นี่

เช้านี้ทานสลัดผัก อโวคาโด กับปลา Gemfish ทอดกรอบ และน้ำผลไม้ค่ะ ^____^

ตอนนี้อากาศร้อนค่ะ เป็นหน้าร้อน แสงแดดแผดเผาจนเกรียมแล้วค่ะ ยังดีมีลมเย็นๆ ให้ชุ่มชื่นหัวใจบ้าง

ไม่รู้กรุงเทพอากาศเป็นยังไงบ้างนะเนี่ย

^___<

 

เห็นน้องที่อยู่บอกว่าอากาศเย็นๆเช่นกันค่ะ...คิดถึงน้ำพริกกะปิบ้านเราไหมคะ...เมื่อไหร่ถึงจะเรียนจบค่ะ...จะได้กลับบ้านเรา..รักรออยู่ค่ะ

โอ้โห คุณกฤษณา

        เล่นทาน หมูทุบ หมูถอง  เอ้ย หมูหยอง แต่เช้าอย่างงี้  เป็นห่วงคนข้าง ๆ จังเลย ยิ้ม ๆ

ดิฉันตามหาบันทึกนี้ให้วุ่น

       ที่แท้ คุณกฤษณา เปลี่ยนชื่อบันทึกนี่เอง

      เห็นแล้วใช่ไหมค่ะ ว่านี่คือ ข้อดี ของ gotoknow

     กินข้าวผัดแล้ว อารมณ์เปลี่ยน ชื่อบันทึก ก็เลยเปลี่ยน 

   ยิ้ม ยิ้ม ค่ะ

มาส่งข่าวค่ะ

      ได้ข่าวว่า อีกไม่ถึงชั่วโมง  ไอ้ลูกเหลือง ๆ ที่อยู่บนต้น  จะเดินทางมาถึง  ถ้าอยากรู้ว่า อร่อยแค่ไหน คงต้องถามคุณไมโต เอาเองนะคะ

        บอกแล้ว ให้ย้ายมาอยู่แถวหาดใหญ่  รับรองคุณรัตติยา เลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดีแน่นอน

อืม.....ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะไปอยู่สงขลาหรือขอนแก่นดี  อะไรก็อร่อยไปหมด (เรื่องกินเรื่องหญ่าย เน๊าะ คุณนิดหน่อย  ฮา.....)  เอาเป็นว่าไปกินแหนมเนืองที่ขอนแก่นก่อนดีกว่า (อีกไม่นาน) สำหรับสงขลา.......อืม......คิดเยอะหน่อย ...เพราะตอนนี้ ใจกำลังไม่เป็นสุข...คิดถึงพี่เป้าค่ะ...แต่ก็คิดว่าตัวเองทำดีที่สุดเพื่อพี่แล้ว......http://gotoknow.org/blog/sompornp/74715  คงต้องทำใจสักพักหนึ่ง........(เอ.....แต่ลองกองก็น่าสนนา.......ข้าวผัดทูน่าด้วย แต่ที่แน่ ๆ น้ำแครอทนะดิ  น่าจะเย็นชื่นใจ.....)

สำหรับเมืองปาย  ปลายปีนี้วางแผนจะไป  คงต้องทำใจอีกยาว  เอาเป็นว่างานนี้คงต้องฝากของน้องเอกไปให้น้อง ๆ ซะแล้วจ้า..................

อืม.......

สวัสดีค่ะ คุณรัตติยา...ปีนี้ปีหมูดุค่ะ ต้องทานเอาเคล็ดจะได้ไม่เคล็ดขัดยอก...คนข้างๆทุบไม่ได้หรอกค่ะเพราะถ้าเขาเป็นหมูดุขึ้นมาละก้อ...หัวหดกันเป็นแถวๆ....ดิฉันเปลี่ยนชื่อเพื่อให้มันถูกโฉลกกับตัวเองค่ะ...เดี๋ยวคนจะเข้าใจผิดในตัวฉันไปกันใหญ่...ยิ่งไม่ค่อยชอบแก้ตัวอยู่...ชอบแก้ไขละมากกว่าค่ะ....ลองกองน่าทานนะคะ เวลาเขาเอามาขายเรามักจะถูกหลอกประจำ ทานแล้วออกจะเปรี้ยวๆค่ะ ตอนไปหาดใหญ่คราวนั้นก็ซื้อทานกันจนชุ่มปอด...มีโอกาสจะแวะไปทานด้วยตนเองอีกค่ะ...อ้าว!...คุณเพื่อนหมูอ้วนไมโต....อร่อยทานคนเดียว...ไม่แบ่งเพื่อนเลย...เป็นท้องมารไม่รู้ด้วยนะคะ...เดี๋ยวจะว่าคนขอนแก่นไม่เตือน...อิ..อิ...
คุณอิ่งอ๊อบคะ...มาทานแหนมเนืองขอนแก่นเมื่อไหร่...ช่วยบอกด้วยค่ะ..จะชวน อ.หมอสมบูรณ์ไปทานด้วย..เรื่องอาหารที่อยากทานสั่งไว้ได้เลยค่ะ...เดี๋ยวทางนี้จัดการเอง...ขอแค่กระดิกนิ้วเรียก....ภารกิจกับพี่เป้าสำคัญและยิ่งใหญ่กว่าหลายเท่านัก..ไปดูแลก่อนเถอะค่ะ..ไม่ต้องห่วงทางนี้..ดิฉันสบายมากแล้วค่ะ...จะเก็บลองกองไว้เผื่อ...ไม่ให้คุณไมโตทานหมดค่ะ
  • คุณรัตติยา ผมยังอยู่ที่ทำงานครับ กริ๊งกร๊างมาที่ทำงานนะครับ จะได้แวะไปเอามาแจกจ่ายเพื่อนๆกันได้
  • งานยังไม่เสร็จครับ อีกสักชั่วโมงถึงจะกลับบ้านได้ เดี๋ยวนี้ต้องทำงานดึกอย่างนี้ทุกวันครับ
  • แหนมเนืองก็อยากกินเหมือนกัน ไม่รู้เป็นอะไร ใครพูดเรื่องของกิน เป็นต้องอยากกินไปหมด
  • แล้วคุณกฤษณามีอะไรให้กินบ้างล่ะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณไมโต

  • เช้านี้  ข้าวเหนียวหมูปิ้งนะคะ...หมูอ้วนๆน่ารักปิ้ง..อร่อยค่ะ...มาทานด้วยกันเร้ว.....
  • มาทานแหนมเนืองขอนแก่นเร้ว....ฉันกับ อ.หมอสมบูรณ์จะเลี้ยง...รับรองเลี้ยงไม่ต่างจากคนสงขลาหรอกค่ะ