พรุ่งนี้ “พวกเรา” จะร่วมกันส่ง พี่เป้า กลับบ้านนะคะ

 

 ช่วงเวลาระหว่างเดือนพฤศจิกายน – มกราคม 2550 เป็นช่วงที่คนต่างจังหวัดจะมาเยี่ยมเยือนเชียงใหม่มากมายเพื่อเที่ยวชมงานมหกรรมพืชสวนโลก ผู้เขียนได้มีโอกาสต้อนรับกัลยาณมิตรหลายท่านจากทั่วประเทศ จะเป็นญาติสายตรง ญาติจากเพื่อน ๆ ฝากมา หรือผู้ที่มาศึกษาดูงาน ณ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่ผู้เขียนทำงานอยู่ 

คณะเภสัชศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นแห่งหนึ่งที่ติดต่อเพื่อขอมาศึกษาดูงานที่คณะเภสัชศาสตร์ ม.เชียงใหม่  พวกเราตอบรับด้วยความยินดียิ่ง  เพราะส่วนหนึ่งความสัมพันธ์ที่ได้ติดต่อสื่อสารและการมีโอกาสได้มาเยี่ยมเยือนกันหลายครั้งแล้ว และความสนิทสนมกลมเกลียวเหมือนพี่น้องระหว่างผู้เขียนกับทีม ม.สงขลา(อันเป็นความพิเศษ)  

คณะเภสัชศาสตร์ ม.สงขลา โดย  พี่เป้า  สุภาณี ไพศาลศิลป์  (หัวหน้างานบริหารและธุรการ)ได้ติดต่อประสานงานเพื่อขอมาดูงานเชียงใหม่  และทางคณะเดินทางขอให้แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวด้วย  ผู้เขียนจึงเสนอว่าไหน ๆ มาไกล ก็เที่ยวพักผ่อนให้เต็มที่ จึงตัดสินใจแนะนำให้ไปเที่ยว อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน 

คณะเดินทางของ ม.สงขลา ประกอบด้วย ผู้ช่วยคณบดี เลขานุการคณะ หัวหน้างาน หัวหน้าหน่วย ฯลฯ จำนวน 16 คน ได้เดินทางออกจากสงขลาโดยเครื่องบิน  ถึงกรุงเทพ และได้เช่ารถจำนวน 2 คันเพื่อเดินทางมาดูงาน  ณ คณะเภสัชศาสตร์ ม.นเรศวร  คณะเภสัชศาสตร์ ม.เชียงใหม่ และมหาวิทยาลัยแม่โจ้ พร้อมทั้งเที่ยวชมงานพืชสวนโลก  และได้เดินทางไปเที่ยว อ.ปาย ในวันที่ 25 มค.50  โดยไปทางแม่สะเรียง เข้า จ.แม่ฮ่องสอน แวะเที่ยวตามสถานที่สำคัญต่าง ๆ และไปพักที่ อ.ปาย อันเป็นจุดหมายของวันนั้น  และวางแผนจะกลับในวันรุ่งขึ้น(26 มค) 

และเช้าวันที่ 26 มค.50 ซึ่งเป็นวันที่คณะต้องเดินทางกลับ  บางท่านตื่นแต่เช้าเพื่อไปสัมผัสกับบรรยากาศของตลาดในช่วงเช้า และเพื่อดื่มด่ำกับธรรมชาติของเมืองปายให้สมใจ กับความไกล ความที่อยากมา 

พี่เป้าเป็นท่านหนึ่งที่บอกว่าไม่ขอเดินไปเที่ยว  จะขอดื่มด่ำกับบรรยากาศ ณ รีสอร์ทแห่งนี้พร้อมกับนั่งมองแม่น้ำซึ่งไหลผ่าน  ขอดื่มด่ำกับธรรมชาติที่สวยงาม เก็บไว้เป็นความทรงจำตลอดไป 

พี่เป้าเป็นคนที่น่ารัก รื่นเริง สนุกสนาน  รักความสวยงาม  เดินทางไปเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ เป็นประจำ  ไม่มีโรคประจำตัว ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เป็นที่รักของผู้บังคับบัญชา ผู้ใต้บังคับบัญชา และเพื่อนฝูง ญาติสนิท มิตรสหาย 

แต่สิ่งที่ไม่นึกไม่ฝันก็เกิดขึ้นกับพวกเรา พี่เป้า (คาดว่า) มีอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน  ได้ล้มลงในห้องน้ำและหมดสติ  เพื่อน ๆ กลับมาเห็นรีบนำส่ง รพ.ปาย  แพทย์พยายามให้ความช่วยเหลือ  และรีเฟอร์ส่ง รพ.มหาราชนครเชียงใหม่  แต่ทางทีมแพทย์ก็ไม่สามารถยื้อชีวิตพี่เป้าไว้ได้ 

พวกเราเสียใจมากกับการจากไปของพี่เป้า  ขณะที่ทราบข่าวเป็นเวลาประมาณบ่ายโมง และเป็นช่วงเวลาที่ทีมของคณะเภสัชศาสตร์ ม.มหิดล และ ม.มหาสารคาม กำลังดูงานที่คณะเภสัชศาสตร์ ม.เชียงใหม่อยู่ ผู้เขียนจึงตัดสินใจไป รพ. เพื่อดูแลอำนวยความสะดวกให้แก่คณะ ม.สงขลา 

เราใช้เวลาทั้งบ่ายในการติดต่อประสานงานเรื่องชันสูตรศพ เรื่องเอกสารหลักฐานต่าง ๆ เรื่องแจ้งความ ฯลฯ  แต่ในวันดังกล่าวทีมแพทย์นิติเวช มีภารกิจประชุมทั้งบ่าย ทำให้เราไม่สามารถดำเนินการให้แล้วเสร็จในเวลาราชการได้  เพราะต้องให้หมอนิติเวชออกเอกสารรับรองการตายให้ จึงจะไปแจ้งตายที่ รพ. ได้  พวกเราได้ดำเนินการประสานงานในเรื่องการจัดส่งศพกลับหาดใหญ่  จึงได้เวลาในการดำเนินการคือ ต้องนำศพที่มีการแพ๊ค ให้เรียบร้อย ส่งให้คาร์โก้ภายใน 8 โมงเช้าของวันที่ 27 มค. เราจึงได้ไปดำเนินการติดต่อ ห้องเก็บศพ ซึ่งได้รับความร่วมมือจากเจ้าหน้าที่ดำเนินการให้เป็นอย่างดียิ่ง  พวกเราอยู่จนถึงนำร่างพี่เป้าลงในโลงศพ ทำการแพ๊คเตรียมส่งให้เรียบร้อยในพรุ่งนี้  จึงได้กลับที่พักในเวลาประมาณ เที่ยงคืน  และภารกิจในพรุ่งนี้เช้าคือนำพี่เป้าไปส่งที่คาร์โก้ เพื่อกลับหาดใหญ่ต่อไป 

ความเศร้า เสียใจ กับการจากไปของ พี่เป้า ในครั้งนี้ นับเป็นความสูญเสียบุคลากรอันเป็นส่วนสำคัญในการบริหารงานของสายสนับสนุน ของ คณะเภสัชศาสตร์ ม.สงขลา  อย่างไรก็ตามคุณความดีที่ พี่เป้า ได้เพียรสร้าง รวมทั้งการสะสมเสบียงบุญที่พี่เป้าได้เพียรทำอย่างสม่ำเสมอ  ขอให้การที่ พี่เป้า ได้เพียรทำมา เป็นปัจจัยส่งผลให้ พี่เป้าไปสู่สุคติในสรวงสวรรค์ ด้วยเทอญ 

พรุ่งนี้ “พวกเรา” จะร่วมกันส่ง พี่เป้า กลับบ้านนะคะ

                     (ดีใจที่ได้ "กอด" พี่ครั้งสุดท้ายเมื่อบ่ายวันที่ 23 มกราคม 2550)  

                                                                        เคารพ & รัก

                                                                           หนูอึ่ง

                                                                    27 มกราคม 2550