สัปดาห์นี้รับหน้าที่คุมเครื่องอัตโนมัติหลักของหน่วย งานนี้เราหมุนเวียนกันคนละสัปดาห์ในบรรดาคนทำงานกลุ่มนักเทคนิคการแพทย์/นักวิทย์ ที่มีกันอยู่ 8 คนของเรา เพราะฉะนั้นโอกาสที่เราจะได้รับหน้าที่ตรงนี้ก็คือประมาณแค่ไม่เกินเดือนละครั้ง เป็นงานที่เคยเล่ารายละเอียดไปแล้วในบันทึกก่อนๆ ว่าหนักมาก เพราะแม้จะเป็นเครื่องอัตโนมัติ แต่งานที่ต้องทำเพื่อให้เครื่องทำงานนั้นมากมายไม่ได้อัตโนมัติไปหมด

ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่รับงานอะไรเลย เพราะอยากจะลองทำงานนี้แบบเต็มร้อยดูซิว่า เราจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง ที่ผ่านมามักจะมีอันต้องหายแว่บไปโน่นไปนี่บ้างเล็กน้อย เช่น ประชุม เป็นวิทยากร ฯลฯ แต่ปรากฎว่ายังไม่สำเร็จค่ะ วันนี้ช่วงบ่าย มีอันต้องหายไปเป็นคนพูดเรื่อง Uncertainty of Measurement กับพี่ปนัดดา 2-3 ชั่วโมง ในการเสวนา ISO ของภาคฯ

แต่ละวันที่ผ่านมา จะมี sample เข้ามาไม่ต่ำกว่า 600 ราย วันที่มากที่สุดของสัปดาห์นี้คือวันจันทร์ มีมากถึง 800 กว่าราย นั่นหมายถึงว่า เราได้ยกหลอดปริมาณนี้เข้าและออกจากเครื่อง ตรวจดูว่าใส ไม่มีก้อนลิ่มเลือด ไม่มีเยื่อใยในน้ำเลือดที่จะทำให้เครื่องดูดติดไปแล้วจะมีผลให้ค่าผิดพลาด จำได้ว่าตัวเองใส่ใจกับทุกรายเหมือนเป็นเลือดของตัวเอง ใช้สมาธิกับทุกรายที่ทำ รวมทั้งเวลา key test ที่จะทดสอบสั่งหน้าเครื่อง (คิดปริมาณแล้วไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมแต่ละวันที่กลับมาบ้านจะอ่อนเพลีย หมดเรี่ยวหมดแรง ก็เล่นจิ้มหน้าจอสั่งทดสอบวันละมากกว่า 600 ครั้ง เพราะแต่ละรายการสั่งทดสอบต้อง key lab no ที่ตอนนี้ขึ้นหลักหมื่นทุกตัว พร้อมด้วยเดือน นั่นคือ กดแป้นตัวเลขวันละ 600 x 8 ตัวเลข = 48000 ครั้ง รวมกับการทดสอบอย่างน้อย 1 test ก็เป็นเฉียดๆ 50000 ครั้ง) รวมทั้งการดูแลเตรียมน้ำยา ตรวจสอบสารควบคุมคุณภาพ ดูแลเครื่องก่อนจะปิดในตอนเย็น ตอนนี้รู้ตัวแล้วว่าจะจัดระบบการเตรียมเครื่องอย่างไร การนำ sample เข้า-ออก การ key test อย่างไรจึงจะทำให้งานเดินอย่างต่อเนื่อง และ sample ได้รับการตรวจสอบอย่างดีไม่มีการผิดพลาด สิ่งที่คิดว่าจะต้องเรียนรู้จากการดูวิธีทำงานของคุณศิริในสัปดาห์หน้า เพราะเธอจะทำงานจุดนี้โดยมีเราเป็นคนรายงานผลคู่กัน ก็คือวิธีการจัดระบบของเธอ เพราะเท่าที่จำได้เธอจะทำได้เร็วกว่าที่เราทำได้ มีเวลาว่างระหว่างการทำงานมากกว่า

สัปดาห์นี้ผู้ที่อยู่คู่กันเพื่อเป็นคนตรวจสอบผลและรายงานผลออกไปทางคอมพิวเตอร์คือ น้องอ๋งซังสุดหล่อ ที่ก็เป็น"คุณละเอียด"พอๆกันกับเรา ดังนั้นเธอก็จะสั่งให้ repeat ทุกรายที่มีผลน่าสงสัย พวกเราจะไม่ยอมออกผลรายไหนที่เรา"ค้างใจ"เป็นอันขาด สังเกตเห็นวิธีการออกผลที่น่าทำตามได้ 1 อย่างคือ การ screen ผลจากกระดาษ print out ที่น้องเขาจะใช้วิธีเอานิ้วกวาดไล่เรียงไปเพื่อเช็คว่ามี error อะไรเตือนที่ผลหรือเปล่า ก่อนที่จะไปนั่งหน้าจอเพื่อตรวจสอบ verify ออกไป (ปกติตัวเองจะใช้วิธีกวาดตามองเฉยๆ)

มีความสุขกับการทำงานตรงที่ ผลเหล่านี้ออกได้ในเวลาที่เร็วที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ถูกต้องที่สุดเท่าที่เราจะตรวจสอบได้ เจ้าของหลอดเลือดแต่ละหลอดคงได้รับอานิสงส์จากความตั้งใจของพวกเรา เป็นการ"ปิดทองหลังพระ" ที่เหนื่อยสุดๆ ซึ่งจะวนมาให้เราได้ทำแค่ไม่เกินเดือนละครั้งเท่านั้นเอง ดีใจที่เราได้ทำเต็มที่ (แม้จะไม่ตลอดทั้ง 5 วันเต็มๆอย่างที่ตั้งใจ) ก็เลยอยากเอามาเล่าต่อค่ะ เผื่อแผ่บุญนี้ให้ทั่วๆกัน