เสียใจที่ไม่ได้บันทึกภาพแบบจุใจ

มีผู้อ่านทักทายครูอ้อยว่า   เขียนเรื่องการไปเที่ยวมหกรรมพืชสวนโลก  แต่ยังไม่ถึงงานสักที  แสดงว่ายังไม่เคยอ่านในตอนแรก  เลยยังไม่ทราบจุดประสงค์ของการไปครั้งนี้ของครูอ้อย  เรียนเชิญอ่านบันทึกนี้ก่อน  จึงจะเข้าใจค่ะ  เมื่อครูอ้อยไปเที่ยวงานมหกรรมพืชสวนโลก2006   และ  เมื่อครูอ้อยไปเที่ยวงานมหกรรมพืชสวนโลก2006...(2)   และ  เมื่อครูอ้อยไปเที่ยวงานมหกรรมพืชสวนโลก2006...(3)   และ  เมื่อครูอ้อยไปเที่ยวงานมหกรรมพืชสวนโลก2006...(4)

บันทึกนี้  ครูอ้อยและครอบครัวเดินทางเข้าไปในงานมหกรรมพืชสวนโลกแน่ค่ะ 

ตามมาเลยค่ะ  ....

หลังจากที่น้องชายของครูอ้อยต้องนำรถไปฝากไว้  และปล่อยให้เรานั่งรอรถสีส้ม  เพื่อจะนำพาพวกเราเข้าไปในงาน  ซึ่งเราก็นั่งอ่าน ใบโบชัวร์ไปด้วย  เพราะความอยากรู้ว่าเราจะไปไหนก่อน  พอคนรถบอกว่าให้ขึ้นรถได้แล้ว  พวกเราเดินตามคิว..น่ารักจัง..มีวัฒนธรรมดีมากเลย..ที่นี่ 

 

 

แดดร้อนมากค่ะวันนี้  ครูอ้อยเตรียมหมวกไปด้วย และถอดเสื้อกันลมแล้ว  เพราะไม่ได้หนาวเลยสักนิดค่ะ  มองคุณพ่อ  สดชื่น  กินก๋วยเตี๋ยวตั้ง 2 ชาม  คุณพ่อชอบกินก๋วยเตี๋ยวเหมือนครูอ้อย  โดยเฉพาะลูกชิ้นปลา   ครูอ้อยเริ่มกังวล และไม่สบายใจเลย  เมื่อไปถึงหน้างาน  เพราะกล้องดิจิตอลที่เตรียมมานั้น  พ่อบ้านถ่ายแบบใช้แฟลชจนหมดแบต  ครูอ้อยจะโกรธ  ก็ไม่ใช่เรื่อง  เลยอดบันทึกภาพสวยๆเลยค่ะ  คงมีแต่ภาพ  ที่พอถ่ายได้เท่านี้นะคะ  ไม่ว่ากัน

ครูอ้อยเดินผ่านหน้างาน  พบต้น กีวี  ที่ราคาแพง  มีอยู่ 5 ต้น  สูงตระหง่านด้านหน้าของงาน  เลยถ่ายภาพเป็นที่ระลึกไว้

 

ลูกกีวี  ที่เรากินได้ด้วยและอร่อยด้วย  แต่..เอ..ไม่เห็นมีลูกเลย  ลูกมันออกตรงไหนนะ  ครูอ้อยพากันเดินไป  น้องชายปรึกษาว่าจะทำอย่างไรกันดี  ครูอ้อยจึงโทรศัพท์ไปหา น้องอึ่งอ๊อบ  และเธอแนะนำว่า  น่าจะนั่งรถชมรอบบริเวณก่อน  ครูอ้อยก็เลยพากันเข้าคิว  ซึ่งยาวมากๆค่ะ  พวกเราได้นั่งชมวิว 

ครูอ้อยถ่ายภาพเท่าที่จะถ่ายได้  ก็สวยนะคะ

 

ตอนที่นั่งรถชมวิวนั้น  มีนักศึกษาอาสาสมัครอธิบายสถานที่ต่างๆตลอดสองข้างทาง  แนะนำให้เราลงเดินและขึ้นต่อรถได้ 9 จุด  แต่พวกเราก้ไม่เดินค่ะ  สงสารคุณพ่อ

 

ทุกๆจุดที่ผ่านไป อลังการ์สมที่ผู้คนกล่าวขานมานะคะ  อยากลงไปเดินจัง แต่ห่วงคุณพ่อ  เลยไม่ได้เดินไปไหนเลย  พาท่านมานั่งในอาคารที่ลมเย็น 

จนถึงเวลาเย็นจะพาเดิน อุ้ยก็บอกว่าจะพาพ่อกลับ  และให้ครูอ้อยอยู่รอเพื่อนที่นี่  ครูอ้อยจึงแยกทางกับอุ้ย และนั่งเล่น เดินไปเล่นเน็ตนิดนึง 

และเดินดูกล้วยไม้สวยงามมาก  แต่ไม่ได้บันทึกภาพ เสียใจจัง  แต่พ่อบ้านไปซื้อซีดีมาปลอบใจค่ะ