ที่จริงแล้วความเปลี่ยนแปลงเป็นสัจจธรรมที่ชวนให้ติดตามค้นหาอย่างลึกซึ้งทีเดียว...

วันนี้ผมคิดถึงคำ ๆ นี้ เป็นพิเศษ....

 

เรื่องราวของชีวิตทุกชีวิตล้วนขึ้นอยู่กับความเปลี่ยนแปลง....

 

ที่จริงแล้วความเปลี่ยนแปลงเป็นสัจจธรรมที่ชวนให้ติดตามค้นหาอย่างลึกซึ้งทีเดียว...

 

ทำไม่คุณไม่รู้จักเปลี่ยนแปลงซะทีนะ....ก็แปรงมันยังใหม่อยู่เลยอ่ะ...555

คุณนี่ดูท่าทางเปลี่ยนแปลงไปมากเลยนะ...ไม่มั่นคงเอาเสียเลย...ที่จริงเปลี่ยน 3 เดือนครั้งเท่านั้น ไม่เห็นมากตรงไหน...อิอิ

 

ในเมื่อโลกเปลี่ยนแปลงไปทุกเวลานาที...คุณยังมามัวงมโข่งเป็นเฒ่าเฝ้าทรัพย์อยู่ได้...เออ ก็จริงนะ...แต่จะเปลี่ยนแปลงไปทำไมอ่ะ...???

 

ในความเป็นจริงทุกสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลง(เปี๋ยนไป๋)...แต่ผู้คนที่รู้สึกว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนก็เพราะยังคงมีความคุ้นเคยอยู่...หรือไม่ก็ความเปลี่ยนแปลงที่ว่านั้นมีน้อยเกินไป...หรือไม่ก็เปลี่ยนแปลงเท่า ๆ กับการคิดล่วงหน้าของแต่ละคน...(ขอความเห็นแย้งด้วยครับ...อิอิ)

เปลี่ยนแปลงทั้งกาลเวลาและอวกาศ...ซึ่งหมายรวมทั้งชีวิต จิต วิญญาณ ของผู้คนด้วย...

หลายครั้งที่เรานึกขึ้นได้ว่าทั้งมวลที่ว่านี้เป็นองค์ประกอบเดียวกัน...เกี่ยวข้องเชื่อมโยงกัน...สิ่งหนึ่งเปลี่ยน...อีกสิ่งหนึ่งก็เปลี่ยนตามไปด้วย...

แล้วเหตุไฉนคนจึงรู้สึกแตกต่างกันออกไป... ก็เพราะว่าในความเปลี่ยนแปลต่าง ๆ นา ๆ ที่ว่านั้น... ถูกเราเอาจิตเข้าไปจับ เอาผัสสะมาเป็นประตูรับรู้ให้เกิดอาการปะทะสังสรรค์ระหว่างภายในกับภายนอก...แล้วก่อหวอดเป็นความรู้สึกชอบ-ไม่ชอบ,พอใจ-ไม่พอใจ...จิตจึงเกิดการยอมรับหรือปฏิเสธในความเปลี่ยนแปลง... (บรรทัดนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับพระอาจารย์ชัยวุธของผมครับ...อิอิ)

 

นายควรจะเปลี่ยนงานได้แล้ว...ทำมา 20 ปี ไม่นึกเบื่อบ้างเหรอ...เสียงกระซิบของเพื่อนผมดังก้องอยู่ในหู...

เบื่อก็เบื่อแต่ว่าไม่ใช่เบื่องานนะ...เบื่อพวกนายนี่แหละที่คอยมาสอดรู้สอดเห็นพวกชาวบ้านเขาอยู่เรื่อย...555

 

ที่จริงผมก็รับรู้ความเปลี่ยนแปลงที่มันต้องเกิดขึ้น...แต่ด้วยความที่จิตไม่คงที่...ไม่มั่นคงอยู่ในวิถีแห่งการดำเนินในเส้นทางวิชชา...นักวิชาการอย่างผมเลยหมดความกล้าที่จะก้าวข้ามไปสู่เส้นทางที่เราเห็นชัด ๆ ว่า...เป็นเส้นทางสู่เป้าหมายความสงบสุขอย่างแท้จริง...

วันนี้ขอรำพึงเท่านี้ก่อนครับ....อิอิ