คลื่นเปรียบเสมือนชีวิตของทะเล ที่คอยขับเคลื่อนให้มันมีชีวิตชีวา  และไพเราะยามใดที่กระทบฝั่ง ก็เหมือนชีวิตคนเราที่มีลมหายใจคอยขับเคลื่อน พร้อมกับสิ่งแวดล้อมที่คอยแต่งเติมให้มีชีวิตชีวา...เป็นแรงพลังในการขับเคลื่อนเพิ่อเดินไปสู่ข้างหน้ายังจุดหมายที่ต้องการ เหมือนคลื่นที่กระทบฝั่ง

    

   แต่เสียงคลื่นที่บางปลาหมอ มันเป็นเสียงที่รอคอยของเด็กๆ ...จากมุมเล็กๆของสถานที่ที่แห่งหนึ่ง ที่สะท้อนออกมาจากผนังห้องเล็กๆ เมื่อเสียงของพวกเขากระทบกับผนังห้อง และกรูกันออกมาสนามหน้าห้อง ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความตื้นเต้นทุกคนออกมาต้อนรับพวกเราอย่างพร้อมหน้า บ้างก็วิ่งออกมาจากบ้าน

    

    เพราะวันนี้คือวันที่ 13 มกราคม เป็นวันที่เด็กๆ รอคอยที่ต้องการจะให้พ่อ แม่ พาไปเที่ยว แต่ก็ยังมีเด็กอีกมากมายที่ยังขาดโอกาส และไม่เคยได้สัมผัสกับวันเด็กซึ่งเป็นวันของพวกเขา เราจึงได้จัดโครงการค่ายวันเด็กขึ้นกับน้อง ๆ คณะกรรมการหอพักและน้องหอพัก เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการเข้าไปเติมเต็มให้กับชีวิตของเด็กๆ ที่นั้น

    

     แต่สิ่งที่สำคัญคือต้องการให้น้องได้เรียนรู้และสัมผัสกับชุมชน ปลูกฝั่งความเป็นปัญญาชนที่ใกล้ชิดกับสังคม รู้จักการแบ่งปัน กิจกรรมวันนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่น ความประทับใจจากชาวบ้าน ที่เขาให้ความเชื่อใจเรา และเข้าร่วมกิจกรรมกับเรา

    

     ถึงแม้มันจะเป็นโครงการที่เล็กๆ แต่มันก็เป็นส่วนหนึ่งที่เติมเต็มให้พวกเขามีชีวิตชีวา

    

     ในตาของเด็กทุกคนเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง คลอเคล้าด้วยน้ำใสๆ แต่อย่างน้อยที่สุดก็ทำให้เขาสามารถลืมภาพร้ายๆ และความบอบช้ำที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ได้ชั่วขณะ และเด็กเหล่านี้ก็มีกำลังใจพร้อมที่จะเดินก้าวต่อไปในวันข้างหน้า อย่างเช่น คลื่นที่วิ่งมาจากท้องทะเลกว้างไกล สุดท้ายก็ถึงฝั่ง เพื่อให้คนได้สัมผัสมัน...