ในที่สุด เตาไมโครเวฟประจำครัวก็หมดอายุขัย หลังจากใช้มาสิบกว่าปีโดยไม่เคยมีปัญหางอแง

เป็นการใช้ที่คุ้มมาก ราคาการใช้ต่อวัน คงไม่ถึงวันละบาท ถือว่าใช้ดี ใช้ทน

ก็เลยติดใจ จะไปหายี่ห้อเดิม จะเอารุ่นประมาณเดิม ปุ่มแบบเดิม กว้างยาวแบบเดิม

พนักงานขายเครื่องไฟฟ้าที่ไปซื้อ พอได้ยินชื่อยี่ห้อก็หัวเราะ บอกว่า พี่ เขาเจ๊งไปนานแล้ว

...หน้าหนา ทนทาน.. หน้าไม่แตกครับ ฮะฮะ.. 

นี่เป็นตัวอย่างที่ดีของผลจากระบบการประกันคุณภาพยุคใหม่

เราอยู่ในยุคที่ผลิตภัณฑ์มีอายุยืนนานกว่าองค์กรที่ผลิตมันขึ้นมาเสียอีก

โชคยังดีว่านี่เป็นผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้า

ผมไำม่ได้หลั่งน้ำตาไว้อาลัยให้กับผู้ผลิตรายนี้ เพราะถือว่าเขาได้เงินผมไปแล้วแลกกับสินค้า เป็นการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรม ผมไม่ได้ติดค้างเขา เขาไม่ได้ติดค้างผม

แต่วันนี้ มีคนโทรไปกวนใจ เกี่ยวข้องกับสถาบันการเงิน

เลยทำให้กล่องแพนโดราในสมองแตก สมองประมวลผลโยงทุกอย่างที่รู้จักให้เข้ามาเกี่ยวข้องกับสถาบันการเงิน

เลยทำให้ฉุกใจขึ้นมาว่า เอ๊ะ ถ้านี่สินค้านี่ เป็นธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับสถาบันการเงินล่ะ ?

อย่างเช่น กรมธรรม์ประกันชีวิต...

จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าผลิตภัณฑ์มีอายุยืนนานกว่าองค์กรที่ผลิตมันขึ้นมา ?

ถ้าเจออย่างนั้น ผมคงต้องหลั่งน้ำตาไว้อาลัย..