วันอาทิตย์ บ่ายโมงเศษ มีโทรศัพท์เข้าไปในห้องพัก (แฟลต ใน มอ)

ผมรับสาย คนที่โทรมาเป็นผู้หญิง เขาจะคุยกับภรรยาผม (บอกชื่อแบบเจาะจง) ผมก็ไปปลุกให้มารับสาย

ปรกติผู้ที่โทรไปที่บ้าน จะรู้จักเราทั้งคู่ นาน ๆ จะมีกรณียกเว้น

ช่วงภรรยาผมรับสาย ผมเหลือบไปมองหน้าเป็นระยะ ด้วยเกรงว่า เป็นการแจ้งข่าวสำคัญ เพราะเห็นพูดไม่กี่คำก็เริ่มขมวดคิ้ว

...แจ้งข่าววันอาทิตย์ ไม่น่าจะเป็นข่าวดีอันใด...

ภรรยาผมคุยแบบทวนคำ มีคำว่า ธนาคาร มีคำว่า สถาบันการเงิน มีคำว่า การสัมภาษณ์ หลุดมาด้วย

ผมฉุกใจขึ้นมา โพล่งบอกว่า ผมรับสายเอง

ตอนนั้นนึกถึงกรณีแก๊งต้มตุ๋นข้อมูลบัตรเครดิต

เมื่อนานมาแล้ว เคยมีกรณีคนในคณะโดนขโมยบัตร แล้วมีการสวมรอยโทรมาล้วงข้อมูล งานนั้นเสร็จมันไป กลายเป็นบทเรียนเตือนใจคนอื่นถ้วนหน้า

ผมทำเสียงหล่อ พูดสายไปไม่กี่คำ คาดคั้นถามกลับไปว่าเป็นใคร มีธุระอะไร ก็มีการหลุดอึก ๆ อัก ๆ ว่าจะสัมภาษณ์เกี่ยวกับธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาละงู

ละงู ?

เคยผ่านนั้นเคยผ่านอยู่หรอก เมื่อราวสิบปีก่อน แต่ดูเหมือนว่าธุรกรรมเดียวที่เคยทำแถวนั้น คือลงไปถามทางไปโรงพยาบาล แต่ไม่ใช่ที่ธนาคาร

พอผมบอกว่า เอ๊ะ ไม่เคยไปละงู อีกฝ่ายรีบตัดบทปุบปับ แล้ววางหูทันที

ผมมานั่งนึกดู คิดว่าที่เขารีบวางสาย คงไม่เกี่ยวกับที่ผมทำเสียงหล่อ

แต่คงวางสายเพราะรู้ว่า"เหยื่อ"รู้แกว

ที่ยังแปลกใจคือ เบอร์โทรบ้าน สุ่มโทรมาไม่แปลก แต่รู้ชื่อคนในบ้าน แสดงว่า ข้อมูลส่วนตัวกลายเป็นข้อมูลสาธารณะไปแล้ว

อือม์ ... โทรมาวันอาทิตย์อีกต่างหาก เพื่อสัมภาษณ์โดยไม่รู้จักมักจี่ด้วยนี่นะ

เสียมารยาทเป็นบ้า

ผมเชื่อว่าเป็นแก๊งต้มตุ๋นครับ 100 %

ที่เชื่อ เพราะคนที่เสียมารยาทแบบนี้ ไม่น่าจะมาด้วยเจตนาดี

เพราะถ้าเป็นของจริง โทรมาวันอาทิตย์ตอนกำลังเอนหลังงีบบ่ายนี่ รับรอง ไม่มีตอบ 5 ในผลการประเมินความพึงใจเด็ดขาด แต่จะตอบศูนย์หมดทุกรายการ

เตือนไว้ให้คนใน มอ. ระวังตัวเรื่องแก๊งต้มตุ๋นทางโทรศัพท์ครับ