ทำงานมาก็ตั้งนาน.....
เป็นกรรมการมาก็ตั้งเยอะ......
แต่ไม่เคยยอมตกร่องปล่องชิ้นรับรักใคร อุ๊ย...
...ม่ายช่าย...ไม่ยอมใจอ่อนรับปากเป็นเลขาให้กับคณะกรรมการชุดไหน ๆ ..
จนกระทั่ง...ก่อนปีใหม่...หมอหน่อย หรือคุณหมอประพาฬรัตน์ วีระพันธุ์ หัวหน้างานรังสีติดต่อมา...
กริ๊ง...กริ๊ง...เสียงโทรศัพท์ในที่ทำงานดังขึ้น น้องรับโทรศัพท์แล้วก็เรียกดิฉัน..." โทรศัพท์ของพี่เล็กค่ะ.."
ดิฉัน : "..สวัสดีค่ะ ศุภลักษณ์ค่ะ..."
หมอหน่อย : " ..เล็กเหรอ...? หมอหน่อยนะ พอดีหมอเพิ่งคุยกับผ.อ.มาอยากให้เล็กเป็นเลขากรรมการ KM น่ะ.."
ดิฉัน : "..อุ๊ย...พี่ปิ่งเค้าเป็นเลขาอยู่นะคะคุณหมอ ..."
หมอหน่อย : " ..คือยังงี้...ผ.อ. ท่านมีความตั้งใจจะให้งานการจัดการความรู้เริ่มเป็นระบบให้มากขึ้น จึงคิดจะตั้งกรรมการชุดประสานงานการจัดการความรู้แทนกรรมการชุดเดิม โดยมีผ.อ. เป็นประธานหรือคุณเอื้อ หมอเป็นรองประธานและเลยคิดอยากจะให้เล็กมาทำหน้าที่เป็นเลขาฯ คณะกรรมการประสานงานการจัดการความรู้..เล็กว่าอย่างไร "
ดิฉันอ้ำอึ้งเล็กน้อยด้วยความที่ไม่ชอบเป็นเลขามาแต่ไหนแต่ไร : "..เล็กไม่แน่ใจว่าจะทำได้ดี ..."
สงสัยว่าหมอหน่อยจะรู้สึกถึงความลังเล เลยรีบพูดว่า
"..มีพี่ปัทม์กับพี่อารมณ์เป็นผู้ช่วยเลขาด้วยนะ"
ดิฉันพอได้ยินดังนั้นก็ค่อยความลังเลลงบ้าง การได้ทำงานกับคนที่สนิทสนมจะช่วยให้เราทำงานอย่างมีความสุขได้ ประกอบกับฟังเสียงหวาน ๆ ของคุณหมอหน่อยจนเพลิน ไม่รู้ว่าอ้อนอีท่าไหน ดิฉันเลยอดใจอ่อนที่จะรับรักเธอ ..เอ๊ย..รับปากเป็นเลขาฯ ให้จนได้
แต่ความเป็นจริงก็คือ....
- ดิฉันมี "ฉันทะ" ในเรื่อง KM เป็นทุนเดิม
- ดิฉันเชื่อว่า KM พัฒนาทั้งงาน พัฒนาทั้งคน และพัฒนาองค์การ
- ผนวกกับการได้ทำงานกับผู้ที่มี KM ในหัวใจ ดิฉันเชื่อว่า...
- ดิฉันทำงานด้วยความสุข...สุดหัวใจแน่นอน
- แต่ลึก ๆ แล้ว...อิฉันเองก็อดที่จะหวั่น ๆ กับภาระงาน
- .....ที่ยังมาไม่กึงและความหนักหน่วงที่รออยู่ข้างหน้าไม่ได้
ยอมใจอ่อนให้กับคนคอเดียวกันละซิ พี่จะติดตามเรียนรู้จาก กก.ชุดที่มีอิฉันเป็นเลขา KM นะขอรับ
เชื่อมั่นว่าพี่สาวคนเก่งคนนี้
ต้องปลุกปั่นสร้างกระแสความเคลื่อนไหวของการจัดการความรู้ได้ดีอย่างแน่นอน…สู้ต่อไป..ทาเคชิ
มาเป็นกำลังใจค่ะ…ขอให้เป็นเลขามหัศจรรย์นะคะ
ยิ่งเหนื่อยยิ่งเป็นสาวสามพันปี เป็นกำลังใจให้พี่เล็กเสมอคับ
สำหรับงานที่ตามมาจะทำให้เต็มกำลังความสามารถของตนเองค่ะ..สู้ต่อไปทาเคชิ ฮึบ...