GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

2 หัวใจ กับอีก 1 ดวงใจ

รอยยิ้มจากหยาดเหงื่อ

       สมัยเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษา

ฉันเคยนึกอิจฉาเพื่อนหลายคน

ที่ทำไมพ่อแม่ของเขาถึงมีเงิน

เขาได้นั่งรถยนต์ส่วนตัวมาเรียนหนังสือ

มีพ่อกับแม่มาคอยรับคอยส่ง

มีเงินไว้คอยจับจ่ายอย่างสบายมือ

มีเสื้อผ้าใหม่มาอวดกัน

.......................*

     แต่ฉันก็ไม่เคยนึกโกรธพ่อกับแม่เลย

ที่ทำให้ฉันไม่ได้เกิดมาพร้อมกับความสุขสบาย

แต่ฉันก็ภูมิใจในตัวท่านทั้งสองมาก

พ่อกับแม่ไม่เคยทำให้ฉันและน้องต้องอด

ไม่เคยที่จะให้ลูกต้องนอนหิว

สิ่งหนึ่งที่พ่อกับแม่ที่มีให้ฉันเสมอคือ...

ความรัก และ ความอบอุ่น

.........................@......

แม้ชีวิตในวัยเด็กจะไม่สุขสบายนัก

แต่ฉันก็ไม่เคยที่จะยอมแพ้กับความลำบาก

เพราะฉันรู้ว่าพ่อกับแม่ลำบากมากกว่าฉันหลายร้อยเท่านัก

ความเหนื่อยยากที่เคยได้รับมา

จึงเป็นเหมือนประสบการณ์ที่เก็บเกี่ยวได้

ยิ่งกว่าการพร่ำบอกนับร้อยพันคำ

...........................*

แม่เคยบอกว่าแม่ให้ได้ทุกอย่าง

ยกเว้น......เดือน....กับ...ดาว........*  นะลูก

แต่สิ่งที่แม่บอกวันนั้น......

ฉันก็ได้แต่พยักหน้ายิ้มรับเหมือนเข้าใจความหมาย

แต่มาวันหนึ่งฉันจึงรับรู้ว่า.....

สิ่งที่พ่อแม่ให้มาตลอดชีวิตนั้นมันยิ่งกว่าเดือนและดาว

นั่นคือสิ่งที่พ่อกับแม่ให้โอกาสดีๆ

ที่ทำให้ลูกคนนี้ยืนอยู่ได้โดยไม่อายใคร

......................*

       แม่ส่งเสียให้ฉันได้เรียนสูงๆ

ในขณะที่แม่ของคนอื่นกลับบอกว่า

แม่ของฉันน่ะโง่  ลูกผู้หญิงเรียนไปก็เสียเปล่า......

แทนที่จะให้ออกมาทำงานหาเงิน

กลับปล่อยให้ไปเรียนเสียเวลา เสียเงิน เสียทอง

แต่พ่อกับแม่ก็ไม่เคยนึกท้อกับการต้องเหนื่อยยาก

ในการส่งเสียให้ลูกสาวได้ร่ำเรียนปริญญา

..........................*

       ทุกครั้งที่กลับบ้าน

พ่อกับแม่มารอรับที่ริมถนนหน้าหมู่บ้าน

ในใจนึกถึงแต่ภาพลูกสาวที่เป็นยอดดวงใจ

ฉันซื้อเสื้อใหม่มาฝากพ่อกับแม่คนละตัว

มาจากเงินที่ฉันยอมอดจากค่าขนม

แต่ฉันรู้เสื้อใหม่ไม่ใช่ความดีใจที่สุดในวันนั้น

แต่เป็นอ้อมกอดที่เกิดจากตัวของลูกมากกว่า

 .......................*..........

พ่อกับแม่ฝันอยากจะเห็นลูกได้เป็นเจ้าคนนายคน

ไม่ต้องเหนื่อยยากทำนาเหมือนพ่อกับแม่

ยอมกินอยู่อย่างประหยัด

เพื่อเก็บเงินให้ลูกเป็นค่าเล่าเรียน

ทุกครั้งที่ฉันใช้เงินทุกบาททุกสตางค์

นั่นคือหยาดเหงื่อและคราบน้ำตาของพ่อแม่

...........................*.........

       หลายครั้งที่หลงผิดกับสิ่งยั่วยุในสังคม

เมื่อนึกถึงดวงหน้าของพ่อและแม่ครั้งใด

ทำให้นึกเสียใจกับสิ่งที่ตนหลงผิดไป

ไม่นึกถึงความลำบากของพ่อกับแม่

เงินทุกบากที่ใช้ไปกับความหลงระเริง

หมายถึงฉันกำลังเหยียบย่ำหัวใจพ่อแม่อยู่

.......................*......

      หลายปีกับการศึกษาเล่าเรียน

พร้อมกับใบปริญญาอีกหนึ่งใบ

ความภูมิใจก้าวแรกของพ่อแม่ที่ได้รับจากลูก

คราบน้ำตาแห่งความทุกข์ยากมาหลายปี

ถูกซึมซับด้วยกระดาษใบนี้

วันที่ลูกสาวได้เป็นบัณฑิต...ของสังคม

......................*........

นี่คือสิ่งหนึ่งที่ฉันทำให้พ่อกับแม่ยิ้มได้

แม้จะเป็นเพียงแค่ก้าวแรก

แต่อีกหลายๆก้าวที่ยังเหลืออยู่ในชีวิต

ฉันก็จะพยายามทำให้มันดีที่สุด

เพื่อทำให้พ่อกับแม่อยู่อย่างสบาย

แม้วันนี้จะยังไม่สมดังหมาย

แต่ลูกคนนี้ก็จะทำเพื่อพ่อกับแม่

คนที่รักฉันที่สุดในโลก.......

.....................*.........*..................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บันทึกในวัยเรียน
หมายเลขบันทึก: 73308
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

เป็นกำลังใจให้ยืนและยิ้มสู้ต่อไปนะครับ.....ความหวังกำลังใจอยู่ที่ตัวเรา...เพียงหวังเพื่อให้บุพการี ผู้ที่มีพระคุณ พ่อแม่คือพระอรหันต์ของลูกทุกคนครับ.....

เป็นกำลังใจให้ค่ะ พ่อแม่ เป็นเพียงคนแค่2 คนในโลกเท่านั้น ที่มีแต่ให้ไม่เคยคิดอยากได้อะไรตอบแทนจากลูกๆ

ได้อ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยมาก เห็นด้วยหลายอย่าง

    ขอบคุณมากค่ะ คุณแพนที่เป็นกำลังใจให้