ทุกๆคนปฏิบัติเฉกเช่นเดียวกัน...ก็คือ..."รีบเปิดๆดูก่อน ว่ามีรูปเราอยู่หรือเปล่าหนอ??"
เย็นวันนี้หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจนอกสถานที่  เดินกลับเข้ามาที่ห้องทำงาน พี่เม่ยก็ต้องมีอาการตกใจเล็กน้อยเพราะสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นหรือนั่น!.....
 
 ทำไมหลายๆคนต้องมายืนจับกลุ่มกัน ถือหนังสือคนละเล่มและก้มหน้าก้มตาอ่านอย่างตั้งใจ....
 
เข้าไปดูใกล้ๆ อ๋อ....สายใยพยาธิเล่มใหม่ล่าสุดนั่นเอง  ก็ท่านเอื้อใจดีจ่ายแจกให้เท่ากับจำนวนบุคลากรในหน่วยเลย ทุกคนก็เลยมีเป็นของตัวเองคนละหนึ่งเล่ม 
 
เล่มนี้เป็นของพี่เม่ยค่ะ  ปกหลังด้านในถูก..."น้องนุกจอมซน" มาแอบเพิ่มเส้นสายโยงใยให้ซะแล้ว!....
ได้เห็นการตอบรับกันอย่างอบอุ่นแบบนี้....ทีมงานที่จัดทำวารสารคงหายเหนื่อยแน่ๆเลยค่ะ....ยิ้ม...ยิ้ม...