ตอนที่ ๑ ,    ตอนที่ ๒,   ตอนที่ ๓ตอนที่ ๔ตอนที่ ๕ตอนที่ ๖ตอนที่ ๗ , ตอนที่ ๘ตอนที่ ๙

ตอนที่ ๑๐, ตอนที่ ๑๑ตอนที่ ๑๒ตอนที่ ๑๓ตอนที่ ๑๔ตอนที่ ๑๕

 

 

ที่เสินเจิ้น ผมได้เดินออกกำลังตอนเช้า ๓ วันคือ วันที่ ๔, ๕, ๖ ธันวาคม ๒๕๖๘

ออกไปเดินรอบๆ โรงแรม ที่มีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินอยู่ใกล้ๆ แต่สถานีปิดซ่อม    พบว่าเขาแบ่งถนนให้มีทั้งเลนรถยนต์ เลนมอร์เตอร์ไซคล์และจักรยาน และทางเท้า     ได้เห็นสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน    เห็นร้านอาหารสำหรับคนจน   เห็นวิธีจัดระบบจราจรบนถนนที่ให้ความสำคัญต่อรถยนต์และจักรยาน-จักรยานไฟฟ้าอย่างเท่าเทียมกัน   

เดินออกไปตามถนนหน้าโรงแรม ที่เดินไปหน่อยเดียวมีทางเท้ากว้างใหญ่ต้นไม้ร่มรื่น มีตันไม้ออกดอกสีชมพูเต็มต้น   

ได้เห็นกิจกรรมของเทศบาล ในการรักษาความสะอาดของทางเท้า ถนน และต้นไม้  เห็นการทำงานอย่างละเอียดและรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่ 

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมก็สะท้อนคิดเปรียบเทียบเมืองเสินเจิ้นกับเมืองกว่างโจว    ว่ามีความแตกต่างกันหลายประการ

  • เมืองใหม่ อายุ ๔๐ ปี   กับเมืองท่าเก่า อายุนับพันปี   
  • เมืองไฮเทค   กับเมืองค้าขายทั่วไป
  • การก่อสร้างมีอยู่ทั่วไปหมด   กับมีการก่อสร้างใหม่ไม่มากนัก

ข้อสังเกตส่วนที่เหมือนกันคือ    เห็นการจัดระบบสาธารณะต่างๆ เอื้อต่อคนทุกชั้น   โดยเฉพาะถนนเพื่อการสัญจร เอื้อต่อคนเดินเท้า  รถจักรยาน-รถจักรยานไฟฟ้า   และรถยนต์ อย่างเท่าเทียมกัน   

วิจารณ์ พานิช

 ๑๑ ธ.ค. ๖๘   

บน TG 669  จากกว่างโจวกลับกรุงเทพ  และที่บ้าน       

 

 

1 ถนนแยกเลนรถจักรยานและจักรยานยนต์

2 บางที่กั้นสำหรับเป็นที่จอดจักรยานและจักรยานยนต์

3 อาหารที่วางขายหน้าร้านริมถนน

 

4 ซ่อมสาธารณูปโภคกลางคืนจนใกล้รุ่ง

5 รถเทศบาลคันเล็กจิ๋วฉีดน้ำทำความสะอาดทางเท้า

 

 

6 ทางเท้ากว้างและสะอาดร่มรื่น

7 ทำความสะอาดจุดสกปรกอย่างเอาจริงเอาจัง

8 ดอกไม้งาม

 

9 ทางเท้ากว้าง สะอาด ร่มรื่น จักรยานและจักรยานไฟฟ้าใช้ร่วมกับคน

10 คนเดินเก็บขยะ