การหลีกหลบออกไปสู่เวที KM โดยส่วนตัว..ซึ่งไม่เกี่ยวกับความเป็นองค์กรต้นสังกัด...แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า การกระโจนออกไปเช่นนั้น เป็นเสมือนการนำพาองค์กรออกไปสู่สาธารณชนด้วยเช่นกัน
แรกเริ่มผมเคยได้เขียนบันทึกชื่อ " เรากำลังออกเดิน" เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2549 กล่าวถึง "ก้าวย่าง" หรือ "จังหวะก้าว" ของชาวกองกิจการนิสิต ในเรื่องการจัดการความรู้ และนำเสนอประเด็นหลัก 3 ข้อ คือ การกำหนดนโยบายและบุคคล การจัดอบรมภายในองค์กร รวมถึงการกระตุ้นเตือนให้บุคลากรเห็นความสำคัญของการจัดการความรู้.....
แต่วันที่ 11 มกราคม 2550 ที่ผ่านมาเมื่อไม่นาน ถือเป็นครั้งแรกที่กองกิจการนิสิต ได้ขอความอนุเคราะห์วิทยากรจากคณะอนุกรรมการจัดการความรู้มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพื่อทำการบรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับ "การจัดการความรู้กองกิจการนิสิตสู่การปฏิบัติจริง"
และวิทยากรที่ให้เกียรติมาสู่เวทีแรก KM ของชาวกองกิจการนิสิต ประกอบด้วย 3 ขุนพล (ท่านเรียกกันเองว่า สามเกลอ, หรือสามหนุ่ม สามมุม ก็ไม่น่าจะผิดนัก) อันได้แก่ รศ.ดร.อรรณพ วราอัศวปติ (อ.แพนด้า) คุณวิชิต ชาวะหา (มือโปรฯ หัวเรือใหญ่ KM อีกคนของ มมส) และคุณกัมปนาท อาชา (น้องแจ็คตัวโตผู้อาจฆ่ายักษ์ในเวลาหลับได้ทุกเมื่อ...)
ตลอดเวทีในภาคเช้าผมก็ยังคงได้ยินคำพูดหลัก ๆ ที่มักได้ยินจากชาว KM ทั้งหลาย คือ "การจัดการความรู้ เริ่มที่ ใจ" ....
ผมยอมรับโดยดุษฎี เพราะวันแรกที่เข้าสู่เวทีการจัดการความรู้และนำพาตนเองมาสู่ gotoknow ผมก็เริ่มที่ใจเป็นอันดับแรก...
ผมมีโอกาสได้แสดงทัศนะ แต่ก็หาใช่การแลกเปลี่ยนกับท่านวิทยากร เพราะท่านได้นำเสนอองค์ความรู้ที่ชัดแจ้งและจัดเจนเป็นยิ่งนักแล้ว แต่เป็นการแสดงทัศนะเพื่อสื่อสารไปยังเพื่อนพ้อง น้องพี่ในองค์กรของตนเองเป็นสำคัญ
...ผมบอกเล่าว่า "ถึงแม้การเขียน blog ไม่ใช่ทั้งหมดของการจัดการความรู้ แต่การฝึกเขียน blog ก็เป็นกระบวนการของการฝึกฝนทักษะการจัดการความรู้ของตนเอง สื่อสารแลกเปลี่ยนออกสู่สาธารณชน"
รวมถึงการเน้นให้เห็นบรรยากาศในสังคม gotoknow ว่าเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้อันแท้จริง มีบรรยากาศแห่งมิตรภาพ ส่งเสริมและให้กำลังใจ แลกเปลี่ยนกันได้อย่างไม่รู้จบ ทั้งในเรื่องงานและเรื่องชีวิต
.....
ผมอยากให้บุคลากรในองค์กรของผม ... ก้าวออกมาขับเคลื่อนการจัดการความรู้ด้วย "ใจ" ร่วมกันดูสักยก... ไม่ใช่เพราะกลัวเกรงว่า ผมกับพี่หนิงที่เข้าสู่เวทีนี้ก่อนใครอื่นจะเดียวดาย หากแต่ต้องการให้ทุกคน "เปิดใจ" ที่จะจัดการความรู้ เพราะเท่ากับว่าการเปิดใจนั้น คือ การเปิดใจเพื่อการพัฒนาตนเอง !
อีกไม่นานกองกิจการนิสิต จะได้จัด kM กันอีกครั้ง และผมก็ปรารถนาว่าบุคลากรของเรา จะไม่ตั้งคำถามซ้ำเดิมว่า "KM คือ อะไร" เพราะถึงวันนี้แล้วยังไงเราก็ต้อง "ออกเดิน" ...ออกเดินเพื่อตนเอง เพื่อองค์กร และเพื่อมหาวิทยาลัย ....
ผมยังยืนยันชัดเจนว่า, กรณีของผม คือ การหลีกหลบออกไปสู่เวที KM โดยส่วนตัวจากการชักชวนและชักนำของพี่หนิง ซึ่งไม่เกี่ยวกับความเป็นองค์กรต้นสังกัด...แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า การกระโจนออกไปเช่นนั้น เป็นเสมือนการนำพาองค์กรออกไปสู่สาธารณชนด้วยเช่นกัน
เรื่องที่ผมเล่า สิ่งที่ผมกระทำ เป็นเสมือนคำบอกเล่าขององค์กร เป็นเสมือนนาฏกรรมขององค์กรที่เคลื่อนตัวสู่ท่ามสังคมแห่งการเรียนรู้...
เรื่องที่ผมเล่า สิ่งที่ผมกระทำ เป็นเสมือนการยืนยันว่า ณ ที่ซึ่งอันเป็นองค์กรต้นสังกัด มีชีวิตและมีเรื่องเล่าอันเป็นความรู้..
ขอบคุณคณะวิทยากร ที่มาเพาะหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งปัญญา
ขอบคุณพี่หนิง... เจ้ ผู้ซึ่งรบเร้าให้กระโจนไปสู่เวที KM
ขอบคุณตัวเอง ที่ "มีใจ" กับการเริ่มต้นสู่ KM
ขอบคุณเพื่อนพ้องน้องพี่ ที่พร้อมจะเปิดใจ สู่การพัฒนา
ขอบคุณกองกิจการนิสิต ที่เริ่มออกเดิน...
.........
ภาพมันยืด ขยายออกด้านข้างนะคะ
เจ้าของภาพ เค้าจะเสียใจนะค่ะ เดี่ยวเค้าจะบอกว่า มันไม่สวย-หล่อ เท่าตัวเป็นๆ นะ
มาเชิญชวนให้ติดตาม อ่านบล็อก น้องใหม่ ดิฉันพึ่งไปชักชวนมาเอง
เป็นอีกหนึ่งแนวคิดที่ถ่ายทอดออกมาจากประสบการณ์การทำงานกับชุมชนจริงๆ เห็นว่าเป็นประโยชน์ ก็เลยมาชักชวน เพื่อร่วมเป็นกำลังใจนักพัฒนาค่ะ
http://gotoknow.org/blog/dongluang-1/72637
"อีกไม่นานกองกิจการนิสิต จะได้จัด kM กันอีกครั้ง"
แจ้งแต่เนิ่นๆนะครับ นายบอนจะได้ไปนั่งฟังด้วย
(การไปปรากฏตัวครั้งแรก....)
มาเยี่ยม ใกลรุ่ง
เห็นหัวข้อแล้วนึกถึงคำกล่าวที่ว่า
ก้าวก้าวก้าวจุ่งก้าว เร็วไว
ก้าวเถิดก้าวครรไล อย่าช้า
บ่อมิถึงซึ่งหลักชัยก้าว อย่าหยุดหนาพ่อ
ก้าวเถิดแม้เมื่อยหล้า จุ่งก้าว อย่าถอย
เป็นกำลังใจให้ครับทำดีต่อไป...
คุณ Kawao
อาจารย์ Panda ที่เคารพ
ขอบพระคุณค่ะ คุณแผ่นดิน ที่ได้นำมา AAR ในสไตล์นายแผ่นดิน ไปแล้ว // ขอบพระคุณวิทยากรทุกท่านและผู้บริหาร ตลอดจนชาวกองกิจฯทุกคนที่พร้อมใจกันเข้าร่วม // “เราจะออกเดินด้วยกันค่ะ” KM ไม่ทำไม่รู้
ขอบคุณ อาจารย์ umi มากครับ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน มีเพื่อนที่มีหัวใจเดียวกันนะ ที่โดดออกไปทำKM กิจการนิสิตนักศึกษา หากรุสึกประทับใจในผลสำเร็จ หรือรู้สึกห่อเหี่ยวให้นึกถึงว่ามีกำลังใจสนับสนุนอยู่เบื้องหลังนะคะ เราทำงานกับคนนะบางครั้งให้ทุกคนรู้สึกเหมือนเราก็คงไม่ได้นะ(เป็นความแตกต่างระหว่างบุคคลนะ บางคนอาจจะค่อยๆคืบไปนะ แต่ดูภาพรรยากาศแล้ว OK ใช่มั้ยค่ะ
อย่าเศร้าไปเลยนะคะ อาจารย์ Panda นี่คะ หน้าตรงๆจากกล้องหนิง ^__*
อาจารย์ อัมพร ที่เคารพ