ได้อ่านหัวข้อทำไมผมจึงเรียนเก่งน้อยลง  ทำให้คิดมาถึงเรื่องของตัวเองค่ะ  ชอบที่อาจารย์บอกว่า หัวใจเราเตรียมใจที่จะมาพบเพื่อนๆ ที่เก่งหรือเปล่า  มันทำให้คิดถึงตัวเองค่ะ เพราะสำหรับตัวเองแล้วคิดว่าเตรียมใจมาตั้งแต่รู้ว่าสอบติดคณะนี้ด้วยคะแนนที่อยู่ท้ายๆ ของคนอื่นๆ และเมื่อมาเรียนก็เรียนด้วยความสบายใจ  มีความสุขที่เราสามารถเรียนรู้ร่วมกับคนที่เขาเก่งๆ ได้  ยอมรับว่าการเรียนโดยที่เราไม่มีความกังวลเรื่องเกรด ทำให้ตนเองมีความสุขกับการเรียนในคณะนี้มาก  ใจก็จดจ่อคิดว่าวันหนึ่งอยากลองทำ lab อยากทำคลินิกเหมือนพี่ๆ แต่พอการเรียนที่เริ่มหนักขึ้นมากๆ  พร้อมกับสภาพแวดล้อมทางการเรียนที่เหมือนจะเครียด และมีการแข่งขันกันมากขึ้น ทำให้ตนเองก็พยายามมากขึ้นเพื่อที่จะเกาะกลุ่มกับเพื่อนคนอื่นไปให้ได้  และเมื่อเราพยายามมากขึ้นก็ทำให้เรามีความคาดหวังกับตัวเองมากขึ้น  ว่าจะทำคะแนนออกมาได้ดีขึ้น  แต่ผลก็คือเรายังทำได้ไม่ดีอยู่ดี คะแนนก็ยังน้อยมาก  ทำให้ขาดความมั่นใจในตัวเองไปเลยค่ะ  และยังเครียดขึ้นด้วย

จะทำยังงัยดีคะอยากกลับมาเรียนอย่างมีความสุขเหมือนเดิมค่ะ อยากขจัดความรู้สึกไม่ดีเหล่านั้นออกให้ได้ ไม่รู้ว่าอะไรทำให้ความรู้สึกเราเปลี่ยนไปอย่างนี้ได้

ขอให้เจ้าของคำถามและผู้เข้ามาอ่านบล็อกช่วยอีเมล์ถึงอาจารย์อ๊อดด้วยครับว่าได้รับประโยชน์จากคำแนะนำของเราหรือไม่ อย่างไร เพื่อเราจะได้นำไปปรับปรุง จะขอบคุณมาก