จากบันทึกของคุณจันทร์เมามาย

ทำให้คิดถึงเมื่อคืนที่ไปร่วมงานสังสรรค์ปีใหม่ของแนะแนวฯได้พูดคุยกับพี่นิตยาแล้วเกิดความประทับใจใน Tacit K.ในการทำงานของพี่นิด(งานยาเสพติด) ซึ่งให้ผู้ติดยา(ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเยาวชน)เขียนบันทึกความดีโดยให้นึกดูซิว่าในชีวิตที่ผ่านมาได้ทำความดีอะไรไว้บ้าง พี่นิดจะเป็นคุณอำนวย ช่วยให้ผู้ป่วยเลิกติดยาเห็นคุณค่าของตัวเองโดยเลือกต่อยอดความดีด้วยตัวเองแทนการติดยา  ช่วงที่ได้ฟังพี่นิตยาเล่าดิฉันเองยังได้รับรู้พลังและสัมผัสได้ถึงความสุขของผู้ให้ พี่นิตยาเป็นเสมือนครู และแม่ก็ว่าได้ 

 

ดิฉันนึกย้อนภาพในอดีต  พี่นิดเคยเล่าถึงความประทับใจช่วงไปเข้าร่วมอบรม OD ( ประมาณ 10 ปีที่ผ่านมา) ที่สวนสามพรานและได้นำเทคนิคที่ตนเองประทับใจ และสัมผัสได้ด้วยตัวเองมาทดลองใช้กับผู้รับบริการ จนได้ผลดีเกินคาด  ทำให้นึกถึงบรรยากาศ และพลังแห่งการสร้างสรรค์ของบุคลากรหลายๆคนในช่วงนั้นว่ามีมากเพียงใด เป็นพลังทางบวกที่มหาศาลในการขับเคลื่อนองค์กรก็ว่าได้  ถ้าได้รับการเสริมพลังอย่างต่อเนื่อง  ซึ่งดิฉันรู้สึกเองว่านอกจากพี่นิตยาก็มีหลายคนที่ได้นำสิ่งที่ได้ค้นพบมาเพิ่มคุณค่าให้ตนเอง  

ดิฉันเองก็เป็นคนที่โชคดีคนหนึ่งที่ได้ร่วมเรียนรู้และสัมผัสบรรยากาศที่เปี่ยมสุขนั้นร่วมกับหลายคนในองค์กร บรรยากาศความร่วมมือร่วมใจที่เราหันหน้ามาพูดคุยกันอภัยให้กันแบบพี่ๆน้องๆ คนในครอบครัวเดียวกันไม่แบ่งพวกแบ่งฝ่าย  จะมีอีกไหมบรรยากาศแบบนั้น