เมื่อเช้าวันนี้ผมเบียดแทรกเข้าไปกลางเมืองท่ามกลางรถยนต์ที่เร่งรีบไปส่งลูก ๆไปทำงานไปทำธุระ

หาดใหญ่ในปัจจุบันสมกับเป็นเมืองมหานครทางภาคใต้ในปัจจุบัน  คือมีอะไรหลาย ๆอย่างที่เมืองใหญ่ ๆเขามีกัน 

เมื่อเช้าวันนี้ผมเบียดแทรกเข้าไปกลางเมืองท่ามกลางรถยนต์ที่เร่งรีบไปส่งลูก ๆไปทำงานไปทำธุระ  สืบเนื่องจากเย็นเมื่อวานได้ติดต่อประสานงานไว้กับท่านผู้ใหญ่เป็นงานเกี่ยวกับความเป็นอยู่หรือจะไปของนิสิต ป. เอก  สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา  ที่สอบวัดคุณสมบัติไว้แล้ว 

การติดต่อยาวมาถึงค่ำคืนและมาสิ้นสุดลงตรงที่ผมเดินทางเข้าพบท่าน    โรงแรมแห่งหนึ่งเมื่อนำรถเข้าจอด  ยามของโรงแรมมาสั่งให้ถอยแล้วเข้าใหม่  เขาเกรงว่าผมจะออกไม่ได้รถจะเข้าจอดเยอะมาก 

ขอบคุณครับผมทำตามอย่างว่าง่าย  เพราะเขาช่วยดูแลอย่างดีครับ  ผมเดินเข้าไปที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงแรม  และเห็นท่านลุกขึ้นยืนโบกมือว่าอยู่ทางนี้ 

 ผมเดินไปถึงสวัสดีปีใหม่เราผู้น้อยเลยขอพรจากท่าน  และคุยงานที่นัดหมายเสร็จเรียบร้อย  และเอ่ยคำอำลาท่าน

  เพราะท่านต้องรีบไปขึ้นเครื่องบินเพื่อกลับจากหาดใหญ่ กรุงเทพมหานคร  ในเวลา  09 . 00 น.  และท่านผู้ใหญ่ที่ผมไปพบก็คือ 

 ศาสตราจารย์  ดร. ปรัชญา  เวสารัชช์  อธิการบดีมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช  นั้นเอง