• เมื่อสักครู่ดิฉันเพิ่งขับรถกลับจากโรงพยาบาลใกล้บ้านค่ะ ใช้เวลาขับรถในตอนดึกประมาณ 2 นาทีค่ะ

  • ภรรยาของน้องชาย (ที่นับถือกัน) เค้าเดินมาบอกดิฉันเมื่อประมาณเวลา 12.45 นาที ของวันที่ 8 มกราคม 2550 ว่าพี่อรหนูน้ำเดินแล้ว แต่ไม่ปวดท้อง ช่วยพาไปโรงพยาบาลหน่อย สงสัยจะคลอดแล้ว

  • ตื่นเต้นมากค่ะ  กุลีกุจอขับรถไปส่งที่โรงพยาบาล
  • พยาบาลบอกว่า ให้ญาติกลับบ้านไปก่อนนะ มดลูกเพิ่งเปิดแค่ 6 ซม. หากเปิดถึง 10 ซม. แล้วจึงใกล้จะคลอด มดลูกใช้เวลาขยายตัวประมาณ 1 ซม./1 ชม. กลับไปได้เลย ไม่มีประโยชน์ที่จะนั่งเฝ้าหน้าห้องคลอด เพราะหมอไม่ให้เข้าไปในห้องรอคลอด นอกจากจำเป็นจริงๆ

 

  • ดิฉันเห็นใจ ที่น้องชายดิฉัน ติดภาระกิจ ไม่สามารถมาได้ทันเวลาที่น้องสะใภ้จะคลอด อยากจะอยู่รอดู แต่จำเป็นต้องมารอที่บ้านตามคำแนะนำของพยาบาล

  • แล้วกันจะทำอย่างไรดี  น้องเค้าจะรู้สึกเคว้งคว้างไหม จึงได้โทร.กลับไปบอกน้องว่า "พี่รออยู่ใกล้ๆ นี่แหละ ไม่ได้กลับบ้านหรอก ไม่ต้องกังวล พี่อยู่ใกล้ๆ "  เป็นการให้ความอบอุ่นและกำลังใจเท่าที่จะคิดได้

  • แล้วก็กลับมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่หน้าคอมนี่ล่ะ  รอลุ้น หลานคนใหม่ค่ะ
  • ความสุขเล็กๆ ระคนความตื่นเต้น  ก็กระจายตัวอีกครั้งค่ะ

                               

 

น้องเกิดวันจันทร์ที่ 8 มกราคม 2550 เวลา 05.42 น. น้ำหนักแรกเกิด 3.3 กก. ค่ะ  คุณพ่อตั้งชื่อเล่นว่า "น้อง First" ค่ะ   ถ่ายรูปในอ้อมกอดคุณพ่อเมื่อวันจันทร์ที่ 8 มกราคม 2550 เวลา 19.48 น. ค่ะ