ผมขับรถในเมืองเชียงใหม่อย่างระมัดระวังในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน ขับเข้าไปในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วันนี้ทาง คณะ สกว.(เครือข่ายการเรียนรู้การท่องเที่ยวโดยชุมชน) เรามีนัดประชุมกันบนดอยสูงอินทนนท์  พวกเรานัดหมายนักวิจัยทั้งหมดมาพร้อมกันที่ คณะเกษตรศาสตร์ มช.  ก่อนที่จะออกเดินทางมุ่งไปดอยอินทนนท์

เช้าวันนี้อากาศไม่หนาวมากที่เชียงใหม่ แต่ผมก็คิดว่าที่บนดอยคงหนาวกว่านี้มาก ได้เตรียมเสื้อกันหนาวไปหลายตัว

เมื่ออากาศแห้งลงไปทุกทีต้นไม้ที่อินทนนท์ยามหน้าหนาว ป่าเริ่มเปลี่ยนสี รถของเราไต่ระดับความสูงไปเรื่อยๆ ตามเส้นทางที่สวยงามด้วยบรรยากาศของแมกไม้และขุนเขาเมืองเหนือ

เราเดินทางไปถึงบ้านแม่กลางหลวง อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่  ซึ่งเป็นหมู่บ้านปกาเกอญอที่จัดการการท่องเที่ยวด้วยชุมชนมาระยะหนึ่งแล้ว  และบรรดานักวิจัยที่เป็นชาวบ้านรอต้อนรับพวกเราอยู่ที่นี่

บ้านแม่กลางหลวงมีที่พักแบบ Village stays ที่บริหารจัดการโดยชาวบ้าน ที่พักแต่ละหลังแทรกตามทุ่งนาของชาวบ้าน มองไปด้านบนหมู่บ้านเป็นป่าสนสามใบ ที่เขียวเข้มตัดสีท้องฟ้าสีครามน่าดูชม บ้านหลังเล็กๆ ที่สร้างรองรับนักท่องเที่ยว เป็นบ้านแบบกระท่อมไม้ไผ่ แต่ข้างในบ้านกรุด้วยไม้ไผ่สานอย่างแข็งแรง สะอาด น่าพัก

ทางผู้ประสานงานได้บอกให้พวกเราเตรียมตัวเพื่อเดินเที่ยวชมธรรมชาติ แบ่งทีมงานออกเป็นสองกลุ่ม มีไกด์ชุมชน เป็นผู้นำทางและสื่อความหมายให้แต่ละกลุ่ม เส้นทางเดินเท้าเราจะเดินลัดเลาะป่าจนไปถึง น้ำตกผาดอกเสี้ยว ที่สวยงาม และเดินลงมาเรื่อยๆจนถึงบนหมู่บ้านอีกด้านหนึ่ง ใช้เวลารวมประมาณ ๑ ชั่วโมงกว่าๆ ก็มาถึงหมู่บ้านอีกครั้ง  

สิ่งที่ผมประทับใจก็คือ ความสามารถเฉพาะตัวของไกด์ชุมชนที่สามารถสื่อความหมาย ตลอดระยะทางให้พวกเราฟังอย่างน่าสนใจ  จดจ่อกับสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัว แม้ว่าผมเองก็เป็นคนมาจากดอยก็ยังอดตื่นเต้นกับคำบอกเล่าที่เร้าใจของไกด์ชุมชนไม่ได้

สิ่งที่น่าสนใจอีกจุดหนึ่งก็คือ จุดจิบกาแฟสด ของชุมชน ที่ชุมชนปลูก คั่ว บด เองทุกขั้นตอน กลิ่นหอมของกาแฟจึงกระจายอยู่รอบๆบริเวณ ทำให้นักดื่มกาแฟกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาเห็น ผมได้ทดลองจิบกาแฟสดที่สมศักดิ์ นักวิจัยหนุ่มชาวปกาเกอญอยื่นให้หลังจากที่นั่งพักดูการคั่วกาแฟที่ผมเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกในชีวิตกาแฟสดๆ หอมและรสชาติอร่อย กลมกล่อม ...สมศักดิ์บอกผมอีกว่า ทั้งหมดเป็นกาแฟออร์กานิค ปลอดสารพิษ ไม่มีอะไรเจือปน

ดอกพญาเสือโคร่งกำลังผลิบาน ดอกตูมๆ ตามกิ่งดูน่ารัก อีกไม่นานคงพราวเต็มต้น ผมหลับตานึกภาพดูว่า หากดอกพญาเสือโคร่งบานพร้อมๆกัน จะสวยงามขนาดไหน...

กลางคืนเรามีงานเลี้ยงสังสรรค์ปีใหม่ รอบกองไฟ ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นของอินทนนท์   กิจกรรมแลกของขวัญมีให้ลุ้นกันคนต่อคน เสียงเพลงจากกีตาร์ คลอเสียงเสนาะจากสายน้ำและเสียงพร่ำเพรียกจากขุนเขาในคืนนี้ยังก้องอยู่ในใจของผม ภาพของโคมลอย ที่ค่อยๆลอยขึ้นไปบนฟากฟ้า ผมยังเห็นความฝันเห็นพลังที่ผลักดันพวกเราเหล่าคนทำงานเพื่อชุมชน ที่กำลังล่องลอยไปหาจุดหมายปลายทาง  เสมือนโคมไฟที่มีแรงลอยเหนือฟากฟ้าอย่างทระนงและสวยงาม

การเดินทางในครั้งดูเหมือนการเดินทางไปเที่ยวเพื่อพักผ่อน แต่ทว่าเวทีที่ออกแบบมาให้พวกเราได้เรียนรู้ผ่านการสังเกตและแลกเปลี่ยนกับชุมชนอย่างเป็นธรรมชาติทำให้พวกเราได้ ความรู้ที่มีชีวิตชีวาเจือด้วยความสุข

การเดินทางเพื่อการเรียนรู้ โชคดีจงเป็นของผู้แสวงหาครับ