การสอนเป็นหน้าที่ ที่ไม่ใช่การสอนก็เป็นหน้าที่ ที่ไม่ใช่หน้าที่แต่ก็เป็นหน้าที่ ที่ครูอ้อยต้องปฏิบัติ เรียงมันเหล่านั้นหากมีเวลาว่าจะทำอะไรก่อนหลัง เรียงความสำคัญหากมีเวลา แต่ไม่มีเวลาก็กองมันไว้ แต่ต้องมองมัน ขจัดมันให้สิ้น อย่าให้มันคาใจ
ชีวิตคือการก้าวไปไม่หยุดยั้ง   ครูอ้อยได้ทำสิ่งที่ต้องการทำแล้ว  เรียงสิ่งที่ทำไว้ในอันดับต้นๆของแต่ละวัน  นอกเหนือจากกิจวัตรประจำวันที่ต้องทำ  และขาดเสียมิได้
ย่ำอยู่กับที่.....ครูอ้อยต้องทำงานซ้ำเดิมๆอยู่เสมอ  ทั้งๆที่ต้องเผชิญกับงานใหม่ที่รับมาอย่างไม่ขาดสาย  จะเรียงมันไว้หรือไม่ก็ตาม ขึ้นอยู่กับความจำเป็นในสถานการณ์นั้นๆ
ถอยหลัง...ครูอ้อยต้องย้อนหลังมาดูงานเก่าในกองและงานในตู้หนังสืออยู่เสมอ  เพราะงานเก่าๆของเราเป็นบทเรียนราคาแพงและมีคุณค่าเสมอ  สมควรแก่การศึกษาเป็นอย่างยิ่ง
ชีวิตของครูอ้อยและหลายๆท่าน..คือการก้าวไป..ย่ำอยู่กับที่..และถอยหลัง
ถอยหลังเพื่อความมั่นคง  มั่นใจ  และมีเสถียรภาพของตนเองในการย่ำอยู่กับที่กับการเดินก้าวต่อไป
หากก้าวหลังๆ  รอยเท้าเดิม  ไม่มั่นคง  อย่าได้ถวิลว่า  การย่ำอยู่กับที่จะมั่นคง หรือการก้าวต่อไปจะมั่นใจ
ทุกๆวัน  ครูอ้อยจะต้องกองงานไว้บนโต๊ะ  ค่อยๆพิชิตไปทีละงาน  จนจบหรือหมดสิ้นไป
อย่าไปคิดว่า...อะไรนักหนา  ..ทำไมมันมาก..ทำไมมันไม่หมดสักที 
เพราะ....เรายังมีชีวิตอยู่  งานมันจะหมดไปได้อย่างไร
งานหมด....ชีวิตก็จบ