หญ้ากินนีม่วงอาจนำมาปลูกในที่ลุ่มได้แต่อย่าให้น้ำท่วมขัง จะเป็นทางออกที่ดีกับคนปลูกหญ้าที่ไม่มีพื้นที่ดอน แล้วพัฒนาทุ่งนาเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงโคฉบับบพกพา

        เมื่อวานได้กล่าวถึงการแก้ปัญหาเรื่องหาหญ้าให้โคกินของพ่อกว้าง สุวรรณทาและเครือข่ายไปแล้ว  แต่ยังมีส่วนหนึ่งที่จะไม่ให้ความสำคัญคงไม่ได้ซะแล้ว ก็คือ วิธีการปลูกหญ้า

         หญ้าที่พ่อกว้างและเครือข่ายปลูก คือกินนีม่วง  โดยได้รับต้นพันธุ์มาจากพ่ออุ่น

        ในทางวิชาการนั้นหญ้ากินนีม่วงไม่ชอบที่ลุ่มน้ำท่วมขัง เหมาะกับดินร่วนปนทรายและระบายน้ำดี (วิชัย  ทองดี,2547) ปลูกได้ทั้งวิธีการหว่านเมล็ดและปักดำ  แต่ปักดำจะดีกว่าเพราะกอหญ้าจะแยกกันเป็นสัดส่วนสะดวกต่อการเกี่ยวหรือตัด  ก่อนปักดำก็เตรียมดินเหมือนการปลูกพืชทั่วไป คือ ไถ พรวนและตากดินไว้ระยะหนึ่งแล้วค่อยนำต้นพันธุ์ที่ได้มาตัดใบและรากออกเล็กน้อย นำไปปักดำยังแปลงที่เตรียมไว้และรดน้ำทุกวันในสัปดาห์แรก หญ้าจะเริ่มแทงหน่อ ตั้งตัวได้ (บัญญัติ  วิชัยดษฐ์,2549)  และสามารถเกี่ยวมาเลี้ยงสัตว์ได้ภายใน 2  เดือน

        แต่พ่อกว้างมาแปลก เพราะพื้นที่ที่ปลูกนั้นมีข้อได้เปรียบเป็นที่ลุ่มเล็กน้อยแต่น้ำไม่ท่วมขังแต่ลำบากในการหาน้ำมารดแปลงหญ้าเพราะแหล่งน้ำอยุ่ไกล จึงแก้ปัญหาโดยใช้วิธีไถเตรียมดินเรียบร้อยก็ปล่อยน้ำเข้าแปลงหญ้าให้ท่วมแปลงอยู่ 2  วันแล้วปล่อยน้ำออกเพื่อให้ดินสะสมน้ำไว้อย่างเต็มที่ใส่ปุ๋ยคอก  จากนั้นปักดำต้นหญ้าเป็นแถวทั้งหมดเป็น 7  แถว ทำให้ต้นหญ้าเจริญเติบโตได้เร็วมากสามารถตัดได้ภายใน  1  เดือน  และยังสามารถเกี่ยวหมุนเวียนได้ทุกวันทุกสัปดาห์ตามจำนวนแปลง 7  แปลงที่มีอยู่ โดยไม่รอให้ถึง 2  เดือนแล้วค่อยตัด คนเลี้ยงโคในกลุ่มมีความพอใจกันมาก  รวมทั้งไม่ต้องรดน้ำในแปลงหญ้าถึง 3  เดือนหญ้าก็อยู่รอดได้

        นอกจากนั้นพ่อกว้างยังพบว่า  หญ้ากินนีม่วงมีความสามารถในการระเบิดดินมาก เพราะรากลึกที่สามารถชอนไซไปหากินได้มาก  จึงเหมาะกับการไปปลูกเพื่อระเบิดดินให้มีขนาดเล็กลง เมื่อรากเก่าตายรากใหม่ก็มาทนแทน  แถมรากที่ตายและเน่าเปือยกลายเป็นปู๋ยในแปลงได้อีกครั้ง

       เป็นไปได้หรือไม่ว่า หญ้ากินนีม่วงอาจนำมาปลูกในที่ลุ่มได้แต่อย่าให้น้ำท่วมขัง จะเป็นทางออกที่ดีกับคนปลูกหญ้าที่ไม่มีพื้นที่ดอน แล้วพัฒนาทุ่งนาเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงโคฉบับบพกพา