ตอน : จิตวิญญาณของคนหัวใจ km แห่งบ้านตะแบง
พ่อสำเริงมีแรงจูงใจจากการที่อยากมีความสุขในบั้นปลายชีวิต อยากหมดภาระจากการเป็นหนี้สิน ด้วยจิตวิญญาณของการเป็นนักปฏิบัติ ทำทุกอย่าง สร้างทุกสิ่ง ลงมือจริงด้วยตนเองทุกเรื่อง จึงเป็นการล่วงรู้ว่าจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอันจริงแท้ได้อย่างไร การมีทัศนคติที่ดีต่อตนเองและผู้อื่น บนพื้นฐานของจิตใจที่บริสุทธิ์ซึ่งทำให้ชีวิตเป็นสุข แทนที่จะเป็นการต่อสู้ดิ้นรนด้วยความยากลำบาก มนุษย์ทุกคนมีจิตวิญญาณด้วยกันทั้งสิ้นเพียงแต่ อาจจะเป็นคนละด้านกัน ซึ่งคนในปัจจุบันส่วนใหญ่ให้ความสำคัญทางด้าน สติปัญญามากที่สุด เพราะมันมีเป้าหมายที่สำคัญตามมาอีกมากมาย
ดังที่ ศ.นพ.ประเวศ วะสี กล่าวถึงรหัสของการพัฒนาว่า ในปัจจุบันการพัฒนาเป็นในลักษณะ ขั้นบันไดแบบ KPM นั่นคือ Knowledge (ความรู้) ไปสู่ Power (อำนาจ) โดยมีเป้าหมายอยู่ที่ Money (เงิน) สังคมปัจจุบันจึงเอาสติปัญญาเป็นตัวเอกของชีวิตเพื่อมุ่งสู่เงิน ซึ่งในสังคม แห่งการบริโภคเงิน กลายเป็น สัญลักษณ์ ที่เกือบ จะเทียบเคียง ได้กับพระเจ้า จนเราติดปากว่า “งานคือเงิน เงินคืองานบันดาลสุข” วิถีชีวิตของคนในปัจจุบัน จึงถูกยัดเยียด ความรู้สาระพันแม้ผู้เป็นพ่อเป็นแม่เอง ก็แทบจะบีบเค้นเอามันสมองของลูกออกมาเพื่อให้เด็กฉลาดทางสติปัญญาเป็นสำคัญ
นอกจากนี้ ศ.นพ.ประเวศ วะสี ยังกล่าวว่ามาตรวัดอีกอย่างหนึ่งที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งนั่นคือ SQ ย่อมาจาก Spiritual Quotient หมายถึง มาตรวัดระดับพัฒนาการทางจิตวิญญาณ ซึ่งจิตวิญญาณ (Spiritual) ค่อนข้าง เป็นคำใหญ่ทั้งกว้าง และลึก ทั้งมืดทั้งสว่าง ทั้งใกล้และไกล จนบางครั้งอาจจะถือเป็นมาตรวัดที่ถือเป็นศูนย์กลางของมาตรวัด ทั้งหมดที่มีอยู่เลยก็เป็นได้ ยังกล่าวต่อถึงรหัสของการพัฒนาที่ควรจะเป็น ในยุคสมัยใหม่นี้ว่าควรมีการปรับเปลี่ยน ให้เป็น GCK หมายถึง Goodness (ความดี) Community/Culture (ชุมชน/วัฒนธรรม) และ Knowledge (ความรู้) โดยการพึ่งพาอาศัยกัน และการดำรงตนตามแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว ดังนั้น เศรษฐกิจพอเพียงจึงเป็นมาตรวัดหนึ่งทางจิตวิญญาณของสังคมไทย
SQ (Spiritual Quotient หมายถึง มาตรวัดระดับพัฒนาการทางจิตวิญญาณ) จึงควรถูกปัดฝุ่นกระตุ้นให้เกิดเป็นนโยบายชาติ และมีการดำเนินงาน อย่างจริงจัง พร้อมๆ ไปกับการดำเนิน แนวนโยบาย เศรษฐกิจพอเพียง ทั้งนี้ ก็เพราะความสำคัญที่ว่า ความฉลาดทางจิตวิญญาณ เป็นศูนย์กลาง ของการ ดำรงชีวิต ซึ่งแทบจะขาดหายไป ในมิติแห่งชีวิต ของคนไทย ยุคปัจจุบัน (จาก น.ส.พ. มติชน ๑๒ พ.ย.๒๕๔๙)
ตามไปดู KM บุรีรัมย์ที่ฐานการเรียนรู้ บ้านตะแบง
ทำทุกอย่าง สร้างทุกสิ่ง ลงมือจริงด้วยตนเองทุกเรื่อง จึงเป็นการล่วงรู้ว่าจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอันจริงแท้ได้อย่างไร การมีทัศนคติที่ดีต่อตนเองและผู้อื่น บนพื้นฐานของจิตใจที่บริสุทธิ์ซึ่งทำให้ชีวิตเป็นสุข
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
สิงห์ ป่าสัก · 4 ม.ค. 2550
แผ่นดิน · 4 ม.ค. 2550
นาย ศิริพงษ์ สิมสีดา · 4 ม.ค. 2550
เจนจิต รังคะอุไร (ตูน) · 4 ม.ค. 2550
ก้ามปู · 4 ม.ค. 2550
สายน้ำความคิด · 4 ม.ค. 2550
น้องเก๋ · 4 ม.ค. 2550
คิดว่าไม่น่าแตกต่างนะคะ เพราะเกษตรกรต้องรักในสิ่งที่ทำเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพียงแต่ยึดหลักการและสร้างงานคนละลักษณะ เลยดูเหมือแตกต่างไปนะคะ หรือว่าใครมีความคิดเห็นเป็นอย่างไรช่วยแย้มแนวคิดให้เป็นวิทยาทานด้วย
ขอบคุณค่ะ