GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รัตติกาลของฉัน

รัตติกาลของฉัน

ตะเกียงน้อยถูกจุดขึ้น

แสงของมัน วับแวม ท่ามกลางสายลมที่กรรโชก

 

                                                             อ.อาลัม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 70420
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 1
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

สวัสดีปีใหม่นะครับ

     แสงตะเกียงที่วับแวม แม้อยู่ท่ามกลางแรงลมที่กรรโชก มือน้อย ๆ ที่คอยช่วยกันบังต้นลม เพื่อแสงตะเกียงจะได้สว่างต่อเนื่องแม้จะเกิดเงามืดด้านหนึ่ง แต่อีกด้านหนึ่งก็ยังสว่างได้ ไม่มืดสนิทลงด้วยแรงลมที่โหมพัด นะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

ขอบคุณครับ สำหรับกำลังใจ ในยามนี้กำลังใจที่ดี คือสิ่งที่มีค่ามาก และอาจจะมากกว่า เงินทองเสียอีก

มอบกำลังใจให้ อ.อาลัม และพี่น้องชาวใต้ครับ

                              จาก มุมหนึ่งของเหนือสุดประเทศ

ขอขอบคุณจากใจ และขอขอบคุณแทนดวงใจทุกดวงของชาวใต้ครับ

อัสสลามุอะลัยกุม..ท่านอ.อาลัม

สมาชิกใหม่เอี่ยมครับ แวะเข้ามาทักทาย โอ้โหท่านมาสร้างอาณาจักรใหญ่โตอยู่ที่นี่นี่เอง ของฝากตามมารยาทผู้เยี่ยมที่ดี

"คือตะเกียง ดวงน้อย กระจ้อยแสง

                       ฤ จะสู้ แรงลม โหมกระหน่ำ

จะปกปิด ปกป้อง สุดพยายาม

                       ยังถูกคาม แทบสิ้นแสง แห่งอารยธรรม

แต่อยากบอก ให้โลกรู้ กู่ก้องไป

                       จะอย่างไร ไฟก็คือไฟ วันยังค่ำ

แม้นเป็นเพียง ตะเกียงน้อย แสงวับวาม

                        หากแต่ค่า ความเป็นไฟ ใช่ลดลง"

                      

waalaikumussalam ขอต้อนรับสู่ครอบครัวgotoknow ด้วยความยิ่งดียิ่งครับอาจารย์ ดีใจครับที่ท่านอาจารย์ อับดุลฆอนีย์ แวะมาเยี่ยมเยียน ชอบกลอนวรรคท้าย "แม้นเป็นเพียง ตะเกียงน้อย แสงวับวาม หากแต่ค่า ความเป็นไฟ ใช่ลดลง" ครับ อ.อาลัม