ปักยังไง หัวใจจะมีธงKM.

   การที่จะปักอะไรให้ได้ผลนั้นต้องลงทุนลงแรงกันบ้าง วันที่ 5 มกราคม ถนนทุกสายมุ่งตรงไปยังโรงเรียนบ้านเม็กดำ เราก็จะไปลงทุนปลูกความปรารณาดี ฉลองปีหมูร่วมกัน กับชาวบ้านเม็กดำ อำเภอพยัคภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม

  เจ้าภาพชาวเม็กดำนี่นะ ทำอะไรจิ๊บจ๊อยเป็นเสียที่ไหน เขามองการไกล มีอะไรอยู่ในใจที่พองโต

  ทราบว่างานนี้เจ้าภาพคันมาก ตอนหัวค่ำยังมานั่งบ่นอยู่ที่มหาชีวาลัยอีสาน..เกรงว่าท่านเล่าฮูจะลืม พอเห็นหมายนัดโล่งโจ่งเช่นนี้ เขาคงยิ้มออก ว่าวันที่5เป็นวันประวัติศาสตร์ ที่บล็อกบ้านนอกจะยกทีมไปแช็คแฮนด์กัน ในแบบอีสานบ้านเฮา จับเข่าสนทนาภาษาบล็อก ล็อคหัวใจมาจับเจ่า เอาความรู้ยัดเข้าไปในหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วก็ติวเตอร์ตูมๆๆ

เราคงจะมีโอกาส ได้โอเค โออะไรต่อมิอะไร อาจจะพัฒนาไปถึง โอ้โอ๋อีสานบ้านเรา ....มีแส่มีสาวมาเว้าลาวเขียนบล็อก

ถ้าเราเชื่อว่าการปลูกความคิดไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติบ้านเมือง

เรามีเรื่องที่จะทำการบ้านตลอดปีคือ จะๆๆๆ..

  • ปลูกความรักได้กี่ต้น
  • ปลูกความดีได้กี่กระถาง
  • ปลูกจินตนาการได้กี่หมู่ กี่ตำบล
  • ชวนคนมาสร้างมิติทางสังคม ให้ได้กี่จังหวัด

จะชี้ชวนกันว่า เลิกเสียทีกับการอยู่อย่างลมๆแล้งๆ แห้งๆ เห่า โหย โดยไม่ดูตาม้าตาเรือ เราจะไม่รอไปถึง วันที่1 ธค.50 มันช้าไปปักธงใจเฉลิมพลตั้งแต่บัดเดี๋ยวนี้ ชีวีจะมีความหมาย พระบอกว่าเราไม่รู้วันตาย  ตอนหัวค่ำนอนรำลึกถึงคนโน้นคนนี้ คิดถึงหลวงพ่อบัญญัติที่ท่านไป ปักหลักรออยู่ที่ดาวดึงส์ ก็ยิ่งเห็นว่าไม่ควรประมาท

ท.ท.ท. ทำทันที! อยากจะให้ชาวสำนักชีวาลัยหัวใจติดเทอร์โบ เลิกโยกโย้ที่จะเข้าไปหาความรู้ เค้นความจริงใส่ลงไปในสติปัญญา เปิดประตูอ้าให้โง่ โผล่ไปหาประตูฉลาด  แล้วเราก็จะเฉลียว สุข เสียวซ่านกับการเรียนรู้  ดูสิว่าจะทำได้ไหม เลิกกะป๊อกกะเป๊กกับการทำหน้าที่มนุษย์ เอาให้มันสุดๆไปเลยได้ไหมจ๊ะ..