สัพพี...ติโย...อายุ...วัณโณ...สุขขัง...พะลัง

เรื่องกล้วย ๆ

ช่วงใกล้ตี 5 ของวันนี้  ผมตื่นมาดูในครัวที่พัก...พอเปิดไฟปุ๊ป...แมลงสาบวิ่งหลบเข้าไปในที่มืด  1  ตัว  และเห็นกล้วยน้ำว้าสุกมากแล้ว...2...หวี 

ตามที่คู่ชีวิตบอกไว้ว่าเสียดายหาวิธีให้กินได้นานหน่อย  ถ้าทิ้งก็คงลงถังขยะจริง ๆ  ผมเลยหากล่อง 4 เหลี่ยมเป้นพลาสติกเอามาแล้วก็ลอกเปลือกกล้วยเอาแต่เนื้อใส่บรรจลงไปในกล่องเหลือ 2 ลูกทำอย่างไรดี...

เอาเข้าปากเลย  อา ๆ เอิก ๆ...แล้วนำเข้าตู้เย็นกินได้อีกเกิน  15  วันครับ...นึกถึงเมื่อครั้งคุยกับคุณชูเกียรติ  ปิติเจริญกิจ  เจ้าของศูนย์รถยนต์  MAZDA  เมืองปัตตานี...ท่านว่ายามเช้า  ทานกล้วยน้ำว้า  2  ผลทุกวันก่อนออกกำลังกาย...

ดูท่านแม้วัยล่วงเลยไปมากแล้วก็ยังดูสุขภาพแข็งแรงดีอยู่เลยครับ...เวลาเข้าไปคุยที่ห้องทำงานท่าน  ผมชอบภาพที่ติดฝาผนัง  คือเป็นรูปหงส์ร่อนมังกรรำครับสวยงามแฝงไว้ด้วยปรัชญาจีนแห่งการดำเนินชีวิตเป็นอย่างดี...ทีเดียว...

สัพพีติโย...อายุ...วัณโณ...สุขขัง...พะลัง...กำลังคิดพอดีเสียงนี้ดังมาข้าง ๆที่พัก...คือพระมาบิณฑบาตแล้วให้พรอยู่ข้าง ๆถนน...

ผมเลยยกมือสาธุรับพรกัน...ฮา ๆ เอิก ๆ...พระมาโปรดถึงที่เลย...อนุโมทนากับเจ้าภาพด้วย...ดูเวลา  06. 00 น.  พอดีครับผม...