รุ่นน้องโทรศัพท์มา

 ขอช่วยเป็นไกด์จำเป็น พาเที่ยวเมืองปาย ในเย็นและค่ำคืนหนาวๆวันนี้

ก่อนตะวันลาลับเหลี่ยมเขา ผมรีบขับรถไปที่ตัวอำเภอเพื่อไปรับ ๑ หนุ่มและอีก ๓ สาว จากเมืองเชียงใหม่ที่มาชะเง้อรอผมอย่างจดจ่อที่กลางเมืองปาย

พาทั้งหมดไปเยี่ยมชมหมู่บ้านจีนสันติชลก่อนที่จะค่ำเสียก่อน ตะวันกำลังตกดิน แสงกำลังดี ไปถึงอาซิงชงชาให้ดื่ม ก่อนที่จะเดินทอดน่องเดินเที่ยวภายใน ศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนนาน นั่งดื่มด่ำอารมณ์พร้อมซื้อชาอู่หลงก้านอ่อนเบอร์ ๑๗ ไปฝากใครบางคน

 เวลาค่ำคืนเมืองปายสวยงามนัก

รถของผมกลับหลังหัน มาทางอำเภอปาย เห็นแสงไปพราวระยับ แต่งแต้มลดหลั่นตามหุบเขาเบื้องหน้า มองสูงขึ้นไปเห็นดาวพราวใส ฟ้าใสปลอดโปร่ง อย่างนี้หละหนาวนัก

เราสองหนุ่ม สาวสาว เดินช้าๆ ตามถนนคนเดินเมืองปาย ในค่ำคืนหนาวๆ แต่อบอุ่นด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งไทยและเทศ สวมเสื้อกันหนาวหลากสีสรร ผ้าพันคอและหมวกสวย ทุกคนหน้าตายิ้มแย้มมีความสุข

ชีวิตที่ถนนคนเดิน ทำให้คนท้องถิ่นแบบผมมองเมืองปายในแง่มุมที่แตกต่าง ปกติผมเองก็ไม่ไคร่ที่จะมาเดินชมบ้านชมเมืองตัวเองแบบนี้ รู้สึกขัดเขินเมื่อแม่ค้าที่คุ้นหน้าทักทาย แซวๆตามรายทาง

ถนนคนเดินเป็นตลาดกลางคืนที่ต่างจากตลาดอื่นๆที่เคยเห็น ที่ปาย คนขายของแบกะดินส่วนหนึ่งเป็นชาวต่างชาติ ที่คิดสนุกเปลี่ยนบทบาทเป็นพ่อค้า แม่ค้า ดูท่าทางขายเพื่อความสุขมากกว่ารายได้ ชาวพื้นเมืองขายสินค้าพื้นเมือง ขนมพื้นเมือง เป็นโอกาสที่เด็กนักเรียนได้มีโอกาสแสดงสะล้อ ซอ ซึง ดังประโลมถนนในคืนนี้

ดนตรีเปิดหมวกเรคเก้ แบบตะวันตกมีให้เห็นในบางมุม ตัวตลกจมูกแดงๆโยกย้าย ส่ายเอว ทำให้เด็กเล็กหัวเราะอย่างชอบใจตรงหัวมุมถนน...ช่างน่าตื่นตาตื่นใจเสียจริง

ร้านเครื่องดื่ม กาแฟ และน้ำสมุนไพรร้อนๆขายดี ยามอากาศลดอุณหภูมิเหมือนวันนี้

กิจกรรมง่ายๆแบบถนนคนเดินสร้างสีสรรให้เมืองปายให้น่าอยู่ขึ้นมากทีเดียว

ลองมาเที่ยวดูสักครั้งสิครับ!!! 

 

                                             จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร,ปาย แม่ฮ่องสอน

                                                                ๒๓ ธ.ค.๔๙

                                                                เวลา ๒๑.๕๙ น.