กิจกรรมง่ายๆแบบถนนคนเดินสร้างสีสรรให้เมืองปายให้น่าอยู่ขึ้นมากทีเดียว
รุ่นน้องโทรศัพท์มา
ขอช่วยเป็นไกด์จำเป็น พาเที่ยวเมืองปาย ในเย็นและค่ำคืนหนาวๆวันนี้
ก่อนตะวันลาลับเหลี่ยมเขา ผมรีบขับรถไปที่ตัวอำเภอเพื่อไปรับ ๑ หนุ่มและอีก ๓ สาว จากเมืองเชียงใหม่ที่มาชะเง้อรอผมอย่างจดจ่อที่กลางเมืองปาย

พาทั้งหมดไปเยี่ยมชมหมู่บ้านจีนสันติชลก่อนที่จะค่ำเสียก่อน ตะวันกำลังตกดิน แสงกำลังดี ไปถึงอาซิงชงชาให้ดื่ม ก่อนที่จะเดินทอดน่องเดินเที่ยวภายใน ศูนย์วัฒนธรรมจีนยูนนาน นั่งดื่มด่ำอารมณ์พร้อมซื้อชาอู่หลงก้านอ่อนเบอร์ ๑๗ ไปฝากใครบางคน

เวลาค่ำคืนเมืองปายสวยงามนัก
รถของผมกลับหลังหัน มาทางอำเภอปาย เห็นแสงไปพราวระยับ แต่งแต้มลดหลั่นตามหุบเขาเบื้องหน้า มองสูงขึ้นไปเห็นดาวพราวใส ฟ้าใสปลอดโปร่ง อย่างนี้หละหนาวนัก

เราสองหนุ่ม สาวสาว เดินช้าๆ ตามถนนคนเดินเมืองปาย ในค่ำคืนหนาวๆ แต่อบอุ่นด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งไทยและเทศ สวมเสื้อกันหนาวหลากสีสรร ผ้าพันคอและหมวกสวย ทุกคนหน้าตายิ้มแย้มมีความสุข
ชีวิตที่ถนนคนเดิน ทำให้คนท้องถิ่นแบบผมมองเมืองปายในแง่มุมที่แตกต่าง ปกติผมเองก็ไม่ไคร่ที่จะมาเดินชมบ้านชมเมืองตัวเองแบบนี้ รู้สึกขัดเขินเมื่อแม่ค้าที่คุ้นหน้าทักทาย แซวๆตามรายทาง
ถนนคนเดินเป็นตลาดกลางคืนที่ต่างจากตลาดอื่นๆที่เคยเห็น ที่ปาย คนขายของแบกะดินส่วนหนึ่งเป็นชาวต่างชาติ ที่คิดสนุกเปลี่ยนบทบาทเป็นพ่อค้า แม่ค้า ดูท่าทางขายเพื่อความสุขมากกว่ารายได้ ชาวพื้นเมืองขายสินค้าพื้นเมือง ขนมพื้นเมือง เป็นโอกาสที่เด็กนักเรียนได้มีโอกาสแสดงสะล้อ ซอ ซึง ดังประโลมถนนในคืนนี้
ดนตรีเปิดหมวกเรคเก้ แบบตะวันตกมีให้เห็นในบางมุม ตัวตลกจมูกแดงๆโยกย้าย ส่ายเอว ทำให้เด็กเล็กหัวเราะอย่างชอบใจตรงหัวมุมถนน...ช่างน่าตื่นตาตื่นใจเสียจริง

ร้านเครื่องดื่ม กาแฟ และน้ำสมุนไพรร้อนๆขายดี ยามอากาศลดอุณหภูมิเหมือนวันนี้
กิจกรรมง่ายๆแบบถนนคนเดินสร้างสีสรรให้เมืองปายให้น่าอยู่ขึ้นมากทีเดียว
ลองมาเที่ยวดูสักครั้งสิครับ!!!
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร,ปาย แม่ฮ่องสอน
๒๓ ธ.ค.๔๙
เวลา ๒๑.๕๙ น.
บรรยากาศสบาย ๆ กับวิถีชีวิตแบบสบาย ๆ ของคนเมืองปาย ดูแล้วให้ความรู้สึกสุขใจไปอีกแบบนะคะ ถ้าได้มีโอกาส อยากไปสัมผัสความสุขแบบนี้บ้างจังเลย ช่วงนี้อากาศทางโน้นคงหนาวมาก ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
ถนนคนเดิน ตลาดซุ่มมืด กาดนัด ..วิถีเมืองที่โหยหาอิสระภาพ ไม่รัดรึงด้วยแสงไฟเจิดจ้า เสียงประกาศซื้อหนึ่งแถมหนึ่งผ่านลำโพงติดเพดาน และเครื่องคิดเงินรูดการ์ด…เสน่ห์ของอิสระภาพทำให้เกิดความงามบนบันทึก…ที่สัมผัสได้ค่ะ
พี่รัตติยา
ในวันที่สบายๆ แม้อากาศจะหนาวเย็นไปสักหน่อย ผมก็เห็นความสุข และความน่ารักของเมืองเล็กๆที่เป็นบ้านเกิดผม
หากพี่รัตติยามีเวลา ขอเชิญมาเที่ยวครับ
................................
พี่กฤษณา
ไม่รู้ถึงตอนนี้พี่เข้าใจผมหรือยัง....หลายคนๆให้นิยามว่า "หนุ่มช่างฝัน"
ในโลกของความเป็นจริงและโลกของอุดมคติ มีความฝันเป็นสิ่งเชื่อมร้อยตรงกลาง...พี่เชื่อผมเถอะ
พี่มีความสุข ผมมีความสุขมากขึ้นครับ
....................
อาจารย์จันทรัตน์
ใช่เลยครับ...การโหยหาอดีต คนเราจึงหันกลับมาทบทวนอดีตและพร้อมสัมผัสกับสิ่งเหล่านั้น
ผมอายุเท่านี้ หากผมหวนคิดถึงอดีต ที่ผมอ่านหนังสือเรียน มานะ มานี ชูใจ ผมก็นึกถึงความสุขเหล่านั้นครับ
อยากไปเที่ยวปายนานแล้วหละค่ะ คงต้องหาโอกาสไปบ้าง แต่คงไม่ใช่ช่วงหนาวเย็นแบบนี้นะคะ ^__* พี่หนิงแพ้อากาศเย็นจ้ะ
พี่หนิงครับ
มาเที่ยวได้ครับ...ช่วงหนาวนี่ถือว่า "โรแมนติค"ที่สุด วิธีแก้ไขสำหรับคนแพ้อากาศหนาวแบบพี่หนิง คือ หา "ใครสักคน" ครับ
พี่หนิงครับ???
ว่ายังไงเล่าครับ!!!!
ย้อนไปไกลเลยนะคะ มานะ มานี ชูใจ..ไม่รู้จักค่ะ…^__^ ล้อเล่นค่ะ…ความจริงแก่จนลืมมานะ ไปแล้วต่างหาก จะใช่มานะที่นั่งรถไฟใช้ฟืนหรือเปล่าคะ
อาจารย์จันทรัตน์
ไม่ไกลครับอาจารย์ เอ...หรือไกลนะ?!?
อดีตที่คิดถึง เวลาคิดถึงแล้วอดยิ้มๆไม่ได้ นะครับ ว่าแต่มานะที่นั่งรถไฟใช้ฟืนหรือเปล่านะ..ไม่คุ้นครับ มานะรุ่นผมขี่เจ้าแก่ครับอาจารย์
ไปโน่นเลย ไม่รู้จักทั้งมานะและเจ้าแก่...
สงสัยมานะที่เคยเรียนจะเป็นมานะกับธิดาค่ะ ..สงสัยมานะคนเดียวกันค่ะ แต่คุณมานะคนนี้ไม่ยอมแก่ตามธิดา คุณมานะเลยต้องเปลี่ยนเพื่อนใหม่เป็นมานีแทน...(มั่วค่ะ)
อาจารย์จันทรัตน์
ผมสงสัยว่าผมเกิดไม่ทันนะครับ คุณธิดา อะไรแบบนั้น..
แต่มานะ มานี ชูใจ ปิติ นี่ก็คุ้นเคยมากนะครับ
555
เคยได้รับ fww mail มาจากเพื่อนๆ ว่าตอนหลัง ชูใจ โตขึ้นเป็นแพทย์หญิง และถ้าจำไม่ผิด ปิติ เป็นตำรวจใช่มั๊ยคะ
อิอิ
คนรุ่น มานะ ธิดา มาอีกคนละครับ!!!
พี่หนิงDSS@MSU ( หนิง ) ต้องถามท่านอาจารย์จันทรัตน์แล้วหละครับ ต้องขออภัย ผมเกิดไม่ทันครับ :)
ด้วยความสัตย์ค่ะ ว่าพี่ไม่รู้จัก ธิดา ค่ะ พี่เป็นคนรุ่น251X ค่ะ
มาถามความจำกับคนแก่นี่ถือว่าให้เครดิตมากนะคะ (ฮา)
เริ่มสับสนแล้วค่ะ ว่ามีธิดาด้วยไหม...ใครก็ได้ช่วยทีค่ะ....ชักชวนกันย้อนยุคกลับไปถึงสมัยที่ยังไม่มีใครรู้จักดอยแม่อูคอ ของแม่ฮ่องสอนแล้วล่ะค่ะ
ตกลงว่า
อาจารย์จันทรรัตน์ จำผิด หรือ อาจารย์พูดเล่น แต่ "ธิดา" นี่คุ้นๆนะครับ
ไม่กล้าบอกว่าคุ้นๆ เพราะเดี๋ยวอาจารย์จันทรัตน์จะบวกลบคูณหารอายุผม 555
งั้นพี่หนิงDSS@MSU ( หนิง ) ก็รุ่นผมสิครับ ...หรือเปล่า น่าจะ ๒๕๑๐ :)
โห...สุดยอดน้ำลายไหล..อยากไปมากๆ คะ
นัดแนะกับคุณตุมปังอยู่คะว่าจะตระเวนถ่ายภาพ...จะไปสิบสองปันนา..อาศัยเพื่อนคุณตุมพอพูดภาษาจีนได้ร่วมทริปไปด้วย...แล้วก็จะแวะไปปายก่อนคะ...
แต่ตอนนี้...ก็กำลังปรึกษากับพี่ทานอยู่คะ...ทริปนี้อาจจะเป็นสัปดาห์...ปิดปีใหม่นี้...รอดูพรรคพวกและน้องๆ ร่วมทริปก่อนคะ...อาจมีเซอร์ไพร์ไปทักสวัสดีคุณเอก..ก็ได้นะคะ...
(^___^)
กะปุ๋ม
คุณกะปุ๋มครับ
ช่วงนี้นักท่องเที่ยวเบิกบานทั่วเมืองปาย ช่วงนี้คนอาจเยอะกว่าปกติครับ
ที่สิบสองปันนา ตอนแรกผมคิดว่าที่เมืองปายเสียอีก "สิบสองพันนา" ที่ปายเป็นรีสอร์ตที่สวยงาม และเป็นรีสอร์ตที่เป็นแกลอรี่งานศิลปะด้วยครับ
สวัสดีปีใหม่ครับ....
รูปสวยเหมือนเดิมครับ สงสัยคุณจตุพรจะติดใจน้องจิง จิง นะเนี่ย ขึ้นมารูปแรกเลย :-) เห็นรูปรถตู้โฟล์คที่ขายกาแฟ นึกถึงที่กรุงเทพครับ ที่กรุงเทพเห็นหลายคัน แต่ขายเฉพาะคอกเท็ล ขายไปก็เปิดเพลงดังๆ + เต้นโชว์ บรรยากาศต่างกับรถขายกาแฟมากเลยครับ