ข่าวดีกับความก้าวหน้าของครูอ้อย

นานๆจะมีข่าวดีมาอีกที วันนี้รู้สึกมีความสุข กับการกระทำที่ดีในอดีตจะได้นำเสนอเพื่อการเผยแพร่ในโอกาสอันดี

วันนี้  ครูอ้อยได้รับโทรศัพท์จากทางมหาวิทยาลัย  ท่ามกลางเสียงนักเรียนแข่งขันกีฬา  ครูอ้อยต้องนำเครื่องรับโทรศัพท์ของโรงเรียนไปฟังเสียงของท่านอาจารย์ในห้องของท่านรองผู้อำนวยการ

เสียงที่ปลายนั้นเป็นเสียงท่านอาจารย์ที่ปรึกษาของครูอ้อยสมัยที่เรียนปริญญาโท  สาขาหลักสูตรและการสอน  ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง  รุ่นที่ 6 ปีการศึกษา 2541ที่เริ่มเรียน

อาจารย์ต้องการให้ครูอ้อยไปพูดในงานปัจฉิมนิเทศนักศึกษาที่จบหลักสูตรมหาบัณฑิต  จากนครศรีธรรมราชและนครพนม  ที่ตึกสุโขทัย  ชั้น 3 ห้อง 301

เรื่องที่ให้ครูอ้อยพูดในฐานะที่เป็นศิษย์เก่าที่ได้นำความรู้จากการเรียนที่มหาวิทยาลัยไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและสังคม

ครูอ้อยรู้สึกตื้นตันใจมาก....ที่อาจารย์มองครูอ้อยเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติดังกล่าวมาแล้ว

เป็นข่าวดีกับความก้าวหน้าของครูอ้อยที่จะได้เผยแพร่ผลงานที่ได้จัดทำไว้ในอดีต  และบันไดก้าวแรกที่...ครูอ้อยจะก้าวไปสู่การเลื่อนวิทยฐานะครูเชี่ยวชาญของครูอ้อยเอง

การพูดในที่สาธารณะเพื่อประโยชน์ส่วนรวมแบบนี้  ครูอ้อยต้องไปแน่ๆ

ครูอ้อยตอบตกลงอาจารย์ทันที  และขอบคุณอาจารย์ที่นึกถึงลูกศิษย์อย่างครูอ้อย

หัวข้อที่จะพูดคือ

1.  นำความรู้เกี่ยวกับหลักสูตรและการสอนที่เรียนมาใช้ในการทำงาน

2.  นำความรู้เกี่ยวกับหลักสูตรและการสอนใช้ในการศึกษาต่อระดับปริญญาเอก

ครูอ้อยไม่ค่อยมีเวลา  ไม่งั้นจะทำเป็น Power Point  นำเสนอ  แต่อาจารย์กำชับว่า 45 นาทีเท่านั้นที่ครูอ้อยจะพูด  และให้พูดในสิ่งที่ครูอ้อยประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน  ผลงานทางวิชาการที่ได้รับรางวัลต่างๆนานา   ตลอดทั้งผลงานทางวิชาที่เสนอขอเลื่อนตำแหน่งวิทยฐานะ...ซึ่งครูอ้อยก็ถนัดอยู่แล้ว  เพราะพูดออกมาจากความจริง

เพียงแต่ว่าครูอ้อยต้อง  ลำดับ  ปี  ลำดับเหตุการณ์ เล่าเรื่องให้ต่อเนื่องเท่านั้นเอง  ส่วนรายละเอียดนั้นก็คงไม่ต้องเตรียมตัวมาก  เพราะออกมาหัวสมองของครูอ้อยเอง

นับว่า..เป็นก้าวแรกของครูอ้อยในการที่ก้าวไปสู่การเลื่อนวิทยฐานะครูเชี่ยวชาญในไม่กี่ปี......และในอนาคตอันใกล้นี้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#diary#ครูอ้อย#วิทยฐานะ

หมายเลขบันทึก: 68723, เขียน: 22 Dec 2006 @ 09:06 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:48 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 21, อ่าน: คลิก


ความเห็น (21)

ขอแสดงความยินดีกับคุณครูครับ...

ที่สุดแล้วผมก็คิดว่าคำพูดของครูอ้อย บวกกับประสบการณ์ที่ครูได้ทำ จะเป็นแรงบรรดาลใจมหาบัณฑิตที่จะจบออกไปพัฒนาสังคมไทยได้เป็นอย่างดี

เป็นกำลังใจให้ครูอ้อยครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

  • ครูอ้อยกำลังย้อนหลังไป 10ปีค่ะ
  • ขอบคุณที่เป็นกำลังใจค่ะ
เขียนเมื่อ 
เข้ามาเป็นกำลังใจให้นะคะ  ครูอ้อย เก่งอยู่แล้วววว
ขอแสดงความชื่นชมในความสำเร็จด้วยคนค่ะ
sompornp
IP: xxx.28.25.220
เขียนเมื่อ 
ดีใจด้วยนะคะ ครูอ้อยเยี่ยมอยู่แล้ว และจะตามมาอ่านในตอนต่อไป
เขียนเมื่อ 
  • ใช่ครับ ยินดีกับครูอ้อยด้วยครับ ที่ประสบการณ์ต่างๆของครูอ้อย จะเป็นประโยชน์ในวงกว้างต่อรุ่นน้องที่ร่ำเรียนมาในมหาวิทยาลัยเดียวกัน
  • อะไรจะสุขใจเท่าการได้เล่าเรื่องราวในอดีตให้คนที่อยากฟังได้ฟัง
  • จริงมั้ยครับ ครูอ้อย
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  Nongnew_Student Ph.D.(IT)

ช่วงนี้ครูอ้อยมีแต่งานทางวิชาการ  บันทึกจึงมีแต่วิชาการ  ไม่ว่ากันนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  นาง กฤษณา สำเร็จ

  • คุณติ๋วคะ  ครูอ้อยอ่านบันทึกของคุณติ๋วเป็นประจำ  แต่ไม่มีร่องรอยค่ะ 
  • กำลังหนักกับวิชาการค่ะ
  • ไม่ว่ากันนะคะ
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะน้องอึ่งอ๊อบ

ครูอ้อยจะพยายามทำดีที่สุด  แล้วจะเขียนบันทึกเล่าต่อไป  ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  คุณ Mitochondria

  • ครูอ้อยยังไม่ได้วางแผนที่จะพูดเลยค่ะ  ไปเรียนก่อน  เรื่องพูดคงไม่ยาก เพราะพูดจากความเป็นจริงในอดีตที่ไม่เคยลืมค่ะ

ขอบคุณที่ยังติดตามอ่านอย่างสม่ำเสมอค่ะ

สวัสดีค่ะ

  • มาเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
  • แล้วนำเสนอเมื่อไรค่ะ ที่ไหนหรือค่ะ
  • จะคอยติดตามอ่านนะค่ะ
  • ไม่ว่าจะทิ้งร่องรอยไว้หรือไม่..มิตรภาพคือมิตรภาพค่ะ..
  • ขอเพียงทราบว่าสุขสบายดีก็พอใจแล้วค่ะ...ด้วยรักและห่วงใยเสมอค่ะ
เขียนเมื่อ 
มายินดีด้วยค่ะครูอ้อย...มาฟังเพลงด้วยค่ะ...อย่าลืมเล่าบรรยากาศในวันพูดให้ฟังด้วยนะคะ...ครูอ้อยต้องไม่ลืมฝากคนอื่นถ่ายรูปด้วยนะคะ...เดี๋ยวจะไม่ได้ภาพประทับใจ...
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  น้อง  kamom

  • เมื่อเสร็จงานแล้ว  จะเล่าในบันทึกให้อ่านคะ  ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ

ยินดีกับครูอ้อยด้วยคนค่ะ จะรออ่านเรื่องเล่าในบันทึกค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  นาง กฤษณา สำเร็จ

คุณติ๋ว....ที่ขอนแก่นหนาวมากไหมคะ  รักษาสุขภาพนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ  เมตตา

ทางใต้  คงจะไม่หนาวมาก..รักษาสุขภาพนะคะ 

เขียนเมื่อ 
ขอบคุณค่ะ  รศ.พญ. ปารมี ทองสุกใส   ที่ยินดีและเป็นกำลังใจให้ครูอ้อย  จะทำให้ดีที่สุดค่ะ
เขียนเมื่อ 

วันนี้  เย็นนี้  ครูอ้อยมีความพร้อมที่จะพูดเพียงร้อยละ 50 ตอนนี้ ยังมีเวลาอีกไม่นาน  จะขอเตรียมการ  ช่วยส่งใจมากช่วยด้วยค่ะ ทุกท่าน

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

รายงานการไปพูดในงานปัจฉิมนิเทศแล้ว  ที่บันทึกนี้ค่ะ  บรรยากาศการปัจฉิมนิเทศมหาบัณฑิต

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 
ตั้งแต่นั้นมา..ครูอ้อยก็ได้รับอีเมลล์มาถามเรื่องการทำผลงาน..อย่างไม่ขาดสาย..ครูอ้อยก็ตอบทุกวัน..มีความสุขดีค่ะ