เพราะท่านเอื้อกำกับให้เขียนบทความลงวารสารสายใยพยาธิฉบับที่กำลังจัดทำอยู่ ว่าด้วยเรื่อง "มองคุณกิจ ผ่านโครงการ Patho-OTOP2"
พี่เม่ยก็เลยต้องขยับแว่น แล้วก็เพ่งมองคุณกิจทั้งหลายอย่างตั้งใจ ในมุมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นมุมแดง มุมน้ำเงิน มุมตึก มุมเสา ฯลฯ.... จนในที่สุดก็ปั่นออกมาเป็นต้นฉบับได้สองหน้า A4   ก่อนจะส่งให้ท่านเอื้อก็อ่านทบทวนดูอีกครา...
เอ๊ะ! ถูกใจประเด็นสุดท้ายที่เราเขียนแฮะ!  ว่าด้วยเรื่อง "เติมเต็ม" ในสิ่งที่ยังขาดอยู่...พี่เม่ยเขียนไว้อย่างนี้ค่ะ...
"สิ่งที่ยังมองเห็นไม่ชัดจากหลายๆทีมที่เข้าร่วมโครงการ ก็คือการทำงานที่ต่อเนื่อง และการปรึกษาหารือปรับปรุงแก้ไขงานอย่างสม่ำเสมอ......
...หลายทีมคึกคักมากในช่วงแรกๆของการทำโครงการ และผ่อนลง ผ่อนลง และมาออกแรงกันอีกครั้งในโค้งสุดท้าย วิธีการเช่นนี้ถึงแม้จะทำงานได้สำเร็จก็ตาม แต่สิ่งที่จะขาดไปก็คือกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การระดมสมองในระหว่างการทำงาน  โอกาสที่เราจะได้ค้นพบสิ่งใหม่ๆในระหว่างการดำเนินงานถูกปิดกั้น  มีบางทีมที่มีการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง ที่สังเกตได้จากผลงานที่นำมาเล่าสู่กันฟัง และเขาก็ได้ค้นพบสิ่งใหม่ ได้ปรับปรุงแก้ไขงานจนทำให้ได้ผลงานที่ดีที่สุดออกมาได้อย่างน่าชื่นชม.....
...จึงอยากจะฝากให้คุณกิจทั้งหลายพัฒนาวิธีการดำเนินงานของตนเองให้มีความต่อเนื่อง สม่ำเสมอ เพื่อประโยชน์ต่อตนเอง ต่องาน และต่อองค์กรของเรา และปฏิบัติเช่นนี้ไปจนเป็นวัฒนธรรมของตัวเองในที่สุด"
ด้วยความชอบ (ไม่ต้องสงสัยนะคะ พี่เม่ยน่ะเป็นคนประเภทคิดเอง..ทำเอง..เขียนเอง...อ่านเอง...ใช้เอง...ชอบเอง...)...จึงได้นำมาบันทึกไว้ที่นี่อีกครั้ง เพื่อเป็นการยืนยันว่า...
พี่เม่ยคิดเช่นนั้นจริงๆนะ... ไม่ได้โม้!