GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ลุงป๋อ

ลุงป๋อ เป็นผู้ริเริ่มงานหลายๆ อย่าง ภายในมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นการได้คลื่นวิทยุของมหาวิทยาลัย 107.25 MHz ก็เป็นผลงานของลุงป๋อ ระบบเสียงตามสายภายในมหาวิทยาลัย ระบบการถ่ายทอดโทรทัศน์วงจรปิดที่พวกผมทำอยู่ ลุงป๋อก็เป็นรุ่นแรกๆ ที่ดำเนินการไว้

                      งานพระราชทานปริญญาของทุกปี ในฝ่ายถ่ายทอดเสียงและโทรทัศน์วงจรปิด เราจะเห็นชายสูงวัยคนหนึ่ง เดินมาส่งเสียงแหบแห้ง ปรับโน่นปรับนี่อยู่กับระบบเครื่องเสียงและโทรทัศน์
                  ทุกปี ชายที่ชื่อลุงป๋อนี้ไม่เคยที่จะขาดการเข้าร่วมกิจกรรมในงานพระราชทานปริญญา ถึงแม้ว่าวัยของ อาจารย์กมเลศ เหล่าไพโรจน์ จะอายุถึง 72  ปีแล้วก็ตาม

                      ในทีมงานที่ปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็น ผม ทีมน้องๆจากศึกษา จากห้องสมุด ทีมไฟฟ้า ทีมจาก Citcoms ทีมจากกรมประชาสัมพันธ์ จะคุ้นเคยกับลุงป๋อ เป็นอย่างดี

                      ลุงป๋อ เป็นผู้ริเริ่มงานหลายๆ อย่าง ภายในมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นการได้คลื่นวิทยุของมหาวิทยาลัย 107.25 MHz ก็เป็นผลงานของลุงป๋อ ระบบเสียงตามสายภายในมหาวิทยาลัย ระบบการถ่ายทอดโทรทัศน์วงจรปิดที่พวกผมทำอยู่ ลุงป๋อก็เป็นรุ่นแรกๆ ที่ดำเนินการไว้

                          ดังนั้นทุกปีเราจะดีใจที่เห็นลุงป๋อ มาช่วยงานเรา โดยไม่เคยนึกถึงเรื่อง ค่าตอบแทน หรือมีชื่อในคำสั่งใดๆ แต่ลุงป๋อมาด้วยใจ ด้วยใจรักงานที่ทำ

                       ลุงป๋อ จะว่าไปแล้ว เป็นคนมีฐานะดีคนหนึ่ง ลุงป๋อมีที่มีทางอยู่กลางใจเมืองสุโขทัย แต่ลุงป๋อก็ดำเนินชีวิตอย่างพอเพียง ลุงแกจะมีโตโยต้า รุ่น ปู่อยู่คันหนึ่งสีขาว อายุอานามของรถคงไม่น้อยกว่าคนขับมากนัก แต่ทุกปีลุงป๋อจะได้บัตรวีไอพี เข้ามาในบริเวณงานได้อย่างสบาย

                      แต่ปีนี้ ลุงป๋อ ไม่มา มีคนถามหา แต่พวกเรารู้กันว่าลุงป๋อ นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยนเรศวร ลุงป๋อถูกเจาะคอเพราะสูบบุหรี่

 ลุงป๋อ

                      แต่แล้ว เมื่อวันซ้อมย่อย สิ่งที่ทำให้ผมต้องเซอร์ไพร ก็คือลุงป๋อ ออกจากโรงพยาบาลมาเยี่ยมพวกเราในสภาพที่คอยังมีผ้าก็อต ปิดอยู่ที่คอ ลุงป๋อ พยายามส่งไม้ส่งมือคุยกับเรา โดยไม่มีเสียงออกมาจากลำคอ ผมเห็นลุงป๋อ แล้วนับถือใจจริงๆ ขนาดป่วยขนาดนี้ลุงป๋อยังไม่ทิ้งพวกเรา มาดูแลพวกเราที่หอประชุม

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68214
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

หืมมม นับถือ  ๆ ๆ  อาจารย์คะแต่ตอนนี้หนู (น้องนิว) ก็ป่วยคะ แง ๆ เสียงแหบเลย เหอ ๆ สอนไม่ได้เลยเมื่อเช้านี้คะ  ไม่มีเสียง ฮือ ๆ

  • ขอเข้ามาคารวะด้วยใจนะคะ  ^__^
  • ที่มมส  เราจะมีอาจารย์ผู้ฝึกซ้อมบัณฑิตค่ะ  ที่พวกเรา ชาวกิจการนิสิต  ขอคารวะด้วยใจเหมือนกันค่ะ  คือท่านอาจารย์รัถพร ซังธาดา และอาจารย์ไพบูลย์  ลิ้มมณี (อดีตรองอธิการบดีฝ่ายพัฒนานิสิต) แม้ท่านจะเกษียณอายุราชการแล้ว ท่านทั้ง 2 ไม่เคยทิ้งการดูแลฝึกซ้อมบัณฑิตเลยค่ะ  พวกเราจะเห็นท่านทุกปี และท่านจะมีคำแนะนำดีดีให้กับพวกเราเสมอ
  • หนิงเชื่อว่า  กองกิจการนิสิต หรือหน่วยงานที่ต้องทำหน้าที่ฝึกซ้อมบัณฑิตรวมจะเข้าใจเหมือนกันนะคะว่า  งานนี้หินแค่ไหน  โดยเฉพาะกับมหาบัณฑิต ^__^

งานฝึกซ้อมบัณฑิตเป็นงาน ที่ต้องอาศัยประสบการณ์และ Tacit knowlege จากอาจารย์ผู้มีประสบการณ์ครับ

       ผมจำได้ว่าสมัยอธิการสุจินต์ ท่านเคยบอกว่าให้ไปตามมาอาจารย์ที่เกษียณ แล้วก็ต้องไปตามมาให้มาช่วยฝึกซ้อมงานพระราชทานปริญญา

  • จำได้ค่ะอาจารย์ ... ปีที่แล้วที่ไปซ้อมรับปริญญาก็ได้เห็นลุงป๋อค่ะ  แต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร
  • เห็นคุณลุงทำงานอย่างแข็งขัน + เสียงดังค่ะ
  • หวังว่าปีหน้าคงได้เห็นลุงป๋อทำงานอย่างแข็งขันเหมือนก่อนค่ะ
  • ตูนจะไม่พลาดที่จะเข้าไปสวัสดีงามๆ เลยค่ะ

ในปีการศึกษาที่แล้วผมได้มีโอกาสได้เป็นนิสิตช่วยงานถ่ายทอดสด ของงานพระราชทานครับ ได้เจอท่าน อ.กมเลส เช่นกันครับ ได้รับคำสอนจากท่านหลายอย่าง โดนดุก็เยอะ ประทับใจท่านมากครับ ขอให้ท่านหายจากโรคภัยเร็วๆ และอยู่เป็นมิ่งขวัญของชาวเทคโน นานๆครับ

เห็นอาจารย์ที่เกษียณไปแล้ว กลับมาเยี่ยมมีความสุขค่ะ