GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ถามฉันว่าทำไมเล่าเรื่องไม่ตลก

การเล่าเรื่องตลกถือว่าเป็นคุณสมบัติพิเศษของแต่ละบุคคล บางคนเล่าเรื่องตลกแทบตายก็ไม่ขบขัน ซึ่งตรงข้ามกับบางคนแค่เห็นหน้าก็ตลกแล้ว

ผมเป็นคนชอบฟังเรื่องตลก ขบขัน โดยเฉพาะสมัยเรียน ถ้า อาจารย์ท่านใดสอนแล้วสอดแทรกเรื่องตลกเข้ามาด้วยกับการสอนจะทำให้ผมและเพื่อนๆ ชอบเข้าเรียนมาก เพราะนั่งเรียนแล้วไม่ง่วง และไม่เครียด รวมทั้งการเข้าร่วมประชุมสัมมนาก็เช่นกัน หากวิทยากรท่านใดมีเรื่องตลก ขบขัน มาเล่าในที่ประชุมด้วย จะทำให้เกิดบรรยากาศการประชุมที่เยี่ยมยอดเลย คนเข้าร่วมประชุมไม่หลับ พร้อมกับได้รับความรู้เต็มเปี่ยม

 

ผมเล่าเรื่องตลกแต่ไม่ตลก ครั้นเวลาที่ผมได้มี โอกาสไปสอน และไปเป็นวิทยากร ผมจึงได้จำเอาเรื่องตลกที่ผมประทับใจที่ได้ยินได้ฟังจากอาจารย์มาและเล่าให้กับนักศึกษา และผู้เข้าร่วมอบรมฟัง ขณะเล่าผมก็จำเอาท่าทาง ลักษณะเหมือนกับอาจารย์ที่เล่าให้ฟังมา พอนักศึกษา และผู้เข้ารับการอบรมฟังแล้ว ก็แสดงอาการเฉยๆ บางครั้งก็มีบ้างที่ตลกนิดๆ เพื่อเอาใจคนเล่า  สุดท้ายเพื่อนผมที่เคยไปนั่งฟังจึงถามว่า ทำไมถึงเล่าเรื่องไม่ตลก

 

ถึงบางอ้อ หลังจากนั้นจึงได้พยายามหาคำตอบว่าทำไมเราถึงเล่าเรื่องตลกแล้วไม่ตลก จึงพบว่าการที่เป็นคนเล่าเรื่องตลกได้ดีนั้นจะต้องแสดงด้วยอารมณ์สนุกสนาน  อารมณ์ / ความรู้สึก เรื่องเวลา สถานการณ์ เป็นตัวประกอบ  เช่นเดียวกับการแสดงดนตรี  มืออาชีพของโลกในการเล่าเรื่องตลกย่อมอาศัยเวลา  กี่ครั้งกี่หนที่เขาเล่นแล้วประสบความสำเร็จ  การเล่าเรื่องตลกเป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่มีอยู่ในตัวคน...  ครับ ผมคิดว่านี่อาจจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นหากท่านใดมีเทคนิคดีๆ โปรดชี้แนะด้วยนะครับ

 

ขอบคุณครับ

 อุทัย   อันพิมพ์

18 ธันวาคม 2549

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68042
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 8
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (8)

  • ดิฉันไม่ค่อยมีแก๊กค่ะ แต่ชอบอ่าน ชอบฟัง อ่านไป ก็อมยิ้มไป
  • คนที่มีแก๊ก มักเป็นคนมีเสน่ห์ อารมณ์ดีค่ะ
ถ้าได้เทคนิคดี ๆ แล้ว อย่าลืมนำมาเล่าต่อนะคะ รอฟังค่ะ

สำหรับตัวเองนะคะ พอบอกว่าจะเล่าเรื่องตลก มันก็ไม่ตลกแล้วล่ะค่ะ มันเหมือนกับอีกคำหนึ่งคือ ความสุข หรืออาจจะอีกหลาย ๆ  คำ ที่เข้าถึงสิ่งนั้นโดยไม่ใช่การบอกหรือการมาแยกแยะ แต่ด้วยการทำเลย การทำนั้นอาจไม่ใช่การทำตลก หรือทำความสุขตามนิยามนั้น กรณีตลกดิฉันเห็นด้วยว่า  " ตลก" สามารถฝึกได้ แต่ก็ไม่น่าจะฝึกได้ทั้งหมด

คุณอุทัยช่วยแนะนำด้วย ๑) ดิฉันอยากจะเก็บสมุดบันทึกไว้ในแพลนเน็ทที่ดิฉันตั้งไว้ แต่อยากจะเลือกเก็บบางหน้าของสมุดบันทึกนั้น ทำได้อย่างไร ๒) ดิฉันได้เปิดผ่าน ๆ  เห็นสมุดบันทึกเกี่ยวกับเซงเง เรื่องหลุมดำ หรืออะไรทำนองนี้ แล้วค้นหาอีกก็ไม่เจอ วิธีที่เราจะค้นทำอย่างไร และคุณอุทัยรู้ที่อยู่ของเรื่องนี้ไหมคะ  ๓) เวลาเราจะถามคำถามคนอื่น เราต้องทำอย่างไร เช่น มีข้อสงสัยและทัศนะอยากแลกเปลี่ยนกับอาจารย์แสวง แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในสมุดบันทึกของอาจารย์น่ะคะ

ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ผมว่าคุณน่าจะเขียนเรื่องนี้ในบล็อกอื่นนะครับ

อ่านแล้วความคิดผมไม่ค่อยต่อเนื่อง ว่ามันเกี่ยวกันอย่างไรกับชื่อบล็อก

คุณตุ๊ โทรหาผม แล้วจะบอกให้ครับ

๐๘๙ ๗๑๑๙๖๘๔

ขอบคุณครับทุกๆ ท่านที่เข้ามาแนะนำ และติชม

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านครับ

สวัสดีค่ะพี่อุทัย จริงจังกัลชิวิตมากไปมังค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ สุ้ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  นะค่ะ

ขอบคุณมากครับน้องกิ่ง

อันชีวิตคนเรานั้นมันมีอะไรที่ต้องเรียนรู้และต่อสู้อีกมากมาย ขอสู้แค่ตายครับ